Ahmed ARİF
Şiirleri (31)
İsimsiz-4
...Beni yiğitler götürür
Katlarına
Sevda ile varılan
Yiğitler ki,
İsimsiz-3
...........................
Ve güneş yasak
Duvarlar vardır
Ve korkunçtur yalnızlığı ranzaların
İsimsiz-2
bir mavi gül bahçesi yorganım
uyku saçlarımın meçhul şarkısı
sonra yastığımda ilk gölgen kızlık
ve ilk unutuluş hürriyet raksı
İsimsiz-1
Bir akşam üstüdür şarabî
Bahçeler ve dağlar üzre hükümran
Tam dünyayı dolaşmak saatindesin
Ay ışığı su içer birazdan.
Kalbim Dinamit Kuyusu'ndan Bölümler
...Beni, gözlerin götürür
Gözlerin
Aşkla, acıyla...
Kuşatmışlar
Rüstemo
Modan yaylasına eşkin almadan
Maktela üzerinde sağımız
Karbeyaz Çermik Dağları
Solumuz kan kırmızısı Fırat'tır
Tutuklu
Birden
Kurşun yemiş gibi susar
Gözbebeklerime karşı
Susar da
Yurdum Benim Şahdamarım
Engereğin dişlerine işledim,
Ağu dişlerine
Oluklu, çentik...
Ve vurgun,
Togliatti
Palmiro, Palmiro şanlı işçi
Sıcak yaralarındaki barut kokusu
kesik, anaların sütü
Ve kaçmıştır bebelerin uykusu
Onur da Ağlar
Gözlerinin pınarında
Bir bulut,
Boşandı boşanacak
Nerdeyse.
Yalnız Değiliz
Bir ufka vardık ki artık
Yalnız değiliz sevgilim.
Gerçi gece uzun,
Gece karanlık
Vay Kurban
Dağlarının, dağlarının ardı,
Nazlıdır.
Uçurum kıyısında incecik bir yol
Gider dolana - dolana,
Hakkında
Ahmed ARİF ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.