Suskun
Biz ne zaman kara verdik böylesine ayrı kalmaya
Unutulmaz bir aşk-ı sevda yaşadık ikimizi de anla
Hüzünlü bir sevgiden kalan suskun göz yaşları
Ne anlatsın ki sana boşluğundaki kuru dalları
Uçurum misali yüreğimin gözyaşları bu ara suskunum
Yaklaşma uzak dur diyorsan peki ilk ve son umudum
Sorgular gecelerce sensizlik hasretinin duyguları
Ne söylesin ki sana kırık dökük yarım kalan sevdaları
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
Kelam
Etmeyesin dünyada bir kelam,
Tartıp da mizana koymadan,
Edep kazanında yoğurmadan,
Yola çıkınca bir daha durmayan.
Düşünüp bakasın, kime gider,
Bir masum cana olur mu keder?
Belki de ulaşır dostu üzer,
Sebep olur, bir ocak söner.
Derman olacaksa yaraya sal gitsin,
Efradın seni bu kelamla bilsin,
Lafzını önce bedenin benimsesin,
Akarsa özünde güzellik, su gibisin.
Öyle kelimeler dökülsün ki dilinden,
Hayran olup yılan çıksın deliğinden,
Kindar utansın vazgeçsin kininden,
Mağdur sevinsin dua etsin içinden.
Ket olsun yalanların önüne,
Müfteri duysun, acı olsun gönlüne,
Kıygın, rahatlasın bakılsın yüzüne,
İftira bitsin, dönsün hakikate.
Hoş seda olsun uğradığı kulağa,
Eziyet olmasın, takılmasın yutağa,
Gönülden geçip ulaşsın dudağa,
Murada sebep, kabul olan duada.
Emre ZEYBEK
YÜREK İZİM
Gökyüzü bu gece bir başka karanlık neden hayallerim
Ben seni değil aslında senin resmini sevdim
Gözlerime iyi bak tebessümü gizlice sakladım
Hayallerimi yıkarsın diye yürek ikizim hep korktum
Seni sensiz yaşarken acılı günlerimde yanımda yoktun
Kalbimin vazgeçilmeyen yarası oysa sen yokluluğumdun
Karanlık gecelerimi aydınlatan güneşim sonsuzluğumsun
Hissetmek varken yürek ikizim şimdi neden hala bana uzaksın
Seni sevmenin bir bedeli var beni anlasan unut desen yapamazdım
Uzaktan sevmekte güzel şey aslında seni ben hep içinde sakladım
Resmine gecelerce bakıp bakıp ağlayan savunmasız hoyrat yüreğim
Sen en güzeli benim hayallerimde saf ve temiz kal yürek ikizim
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
Ben Türkü Severim
Tanrı Dağları'ndan esen rüzgarlar,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Altay Dağları'nda yağan ak karlar,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Yenisey'de sular hep coşkun akar
Horasan'da derviş yoluma bakar
Bir Turan Sevdası gönlümü yakar,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Türkmen Kızı kılıç belde geziyor
Bozkurtlar dağlarda hile seziyor
Dede Korkut bize destan yazıyor,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Buhara'dan alper çıkmışlar yola
Başbuğlar ayrılmış hep yedi kola
Çağrılar yapmışlar sağa ve sola,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Malazgirt'te destan yazan o erler
Alparslan en büyük hanımız derler
Bize şahit olsun gökler ve yerler,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Oğuzhan'dan gelir soyumuz bizim
Buhara'dan gelir boyumuz bizim
Dünyaya örnektir toyumuz bizim,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
DOĞANAY'ım dünya Türk'ü tanıyor
Türk'ü tanımayan korkak sanıyor
Düşmanın sözüne herkes kanıyor,
Ben Türkü severim Türkü söylerim.
Kemal DOĞANAY
Kemal DOĞANAY
Mardin Şehrengizi
Mardin'in güzel insanlarına...
I.
Mardin cennetten köşe, ülkemin gözbebeği
Buhari kumaşlarda nadidedir ipeği
Tarihinde gizlidir nice şerefler, şanlar
Gecenin gizemine şahittir kehkeşanlar
Geçmiş zamanın nabzı taş evlerinde atar
Gurbete düşenlerin gönlüne hüzün katar
Onunla uyanmalı cennetin sabahına
Vuslatı derman olur gönüllerin âh'ına
Kale'de donmuş zaman, çağırır bizi surlar
Gözümüzün önünden geçer kadim asırlar
Baharına, yazına; kışına kurban Mardin!
Bin yıllık toprağına, taşına kurban Mardin!
II.
Gün ufukta erirken sana nazar eyledim
Mardin çarşılarına vardım pazar eyledim
Roma'dan Osmanlı'ya, âh neler gördün neler!
Bir tarafın ağlarken öbür tarafın güler
Kuşatırsın zamanı, ebed ve ezelleri...
Gönül mihmanım olsun, Mardin'in güzelleri
Tasvir etmek ne mümkün taştan yapılarını
Yaban eller çalmasın gönül kapılarını
İnsanlık ağacının meyveli dalısın sen!
Kale'de dalgalanan bayrağın alısın sen!
Gönül sofralarında aşına kurban Mardin!
Yoluna can koyduğum başına kurban Mardin!
III.
Mardin, canfezam benim; ey mâzinin aynası!
Sıra gecelerinde silinir yürek pası
Türk'le Kürdün kardeşçe yaşadığı diyarsın
Altının külçe hâli, sen yirmi dört ayarsın
Kardeşlik türküsüsün, bağlamamda telsin sen!
Cansın bedenimizde, kim demiş ki elsin sen!
İstikbâle taşırsın mâzinin izlerini
Ufukların yansıtır aydınlık yüzlerini
Konuş Deyrulzafaran, sükûtun lisanıyla!
Mardin bir hafızadır, yaşanan her ânıyla
Telkâri ve hasırdan işine kurban Mardin!
Hissiyatın membaı döşüne kurban Mardin!
IV.
Mazıdağı, Midyat'a, Nusaybin'e ay düşer
Eşsiz güzelliğinden bizlere de pay düşer
Sarı kalker taş evler, bibloları andırır
Gurbete düşenleri hasret narı yandırır
İnsanlar sükût eder, konuşur taşın dili
Sabahın müjdecisi gecelerin kandili
Aynı havayı solur Türk, Kürt, Süryani, Arap
Bir yanda sunak taşı, öbür tarafta mihrap
Kadim medeniyetler mührünü vurmuş sana
Üstünden gelip geçen, hep selâm durmuş sana
Mavi gökte süzülen kuşuna kurban Mardin!
Hakikatin baş tacı, düşüne kurban Mardin!
V.
Gökler ağlayadurur şu Bulut Tepesi'nde
Hatıralar saklıdır dünün körebesinde
Dolunay gülümserken gecenin karasından,
Sımsıcak bir kan sızar yüreğin yarasından
Mâziden haber verir kartal yuvası kale
Bu gönül mektebinde kim kalmadı ikmale?
Yüzün güleçtir senin, gece değil neharsın
Karakışlardan geçen mevsimlerden baharsın
Mardin gönül kitabı, okuyana ne mutlu!
Al bayrağın altında yarınlardan umutlu...
Benzerini bulmak zor, eşine kurban Mardin!
Ömür boyu düştüğüm peşine kurban Mardin!
VI.
Asırlar evvel Mardin bu toprakta kurulmuş
Medeniyetin mührü taşlarına vurulmuş
Bir yanda Zinciriye, bir yanda Kasımiye
Beride Antik Dara, ötede Hatuniye
Güzellik şahikası, seni gören şaşırır
Dicle Nehri suyunu yatağından taşırır
Sen ki koyulaştırdın kardeşliğin demini
Seni anlatmak müşkül ey şehirler emini!
Nice taş işçisinin eli değmiş eline
Selâm Mezopotamya, selâm Mardin iline!
Leylâ'yı hatırlatan kaşına kurban Mardin!
Aydınlık yarınlara, koşuna kurban Mardin!
M. NİHAT MALKOÇ
M. Nihat Malkoç
Evlada Miras
İnsan fıtratını yaşar,
Nesline de aşılar,
Hal, tavır ve sözler,
Çocuklarında yaşar.
Âlim feyizlidir, hep doludur,
İlmi ile maneviyat doldurur,
Cehalet kötülük yoludur,
Fesatlıkla gülü bile soldurur.
Âbitte vardır hep bir ecir.
Etrafında bilinir, hemen seçilir.
Fâsık ise küfür getirir.
Hali ile nesli bitirir tüketir.
Edepli, misaldir kullara.
Kelamı işler, aç kalan ruhlara.
Arsız ise beladır topluma,
Hayâsızlık, edepsizlik yolunda.
Adil siperdir haksızlığa,
Kanatlarını açar mazlumlara,
Zalim ateştir hukuka,
Zindan olur sürura.
Miras bırak evladına edebi,
Neslin temiz kalsın ebedi,
Yetiştirmezsen “adam” gibi,
Sonunda tasası gelir bulur seni.
Şiirin Yorumu:
https://youtube.com/shorts/lviyQVS2PsY?si=fV0WnVG1qJge4dUw
Emre ZEYBEK
Kıymetlim
Herkesin bir öykü hikayesi vardır ya hani
Benimkisi de sensin işte
Korkan var korkmayan var
Ben korktum Kıymetlim
Sana seni seviyorum kelimesini söylemekten
O an anladım ki ;
Herkes hakeder sevilerek iyki varsın sözünü duymayı
Karşılıklı herkes sever
Önemli olan tek taraflı sevmek
Asıl aşk benim
Seni seviyorum
İyiki varsın......Kıymetlim.....
Benim seni sevmeyi bırakamayışım
Senin beni sevmeyi beceremeyişin arasında
Hayatımızı ne güzel mahvettik degil mi
Kıymetlim.....!!
Sen yasak olsanda benimsin
Günah olsanda benimsin
Bu çıkmaz başka bir yolu yok
Çünkü benim kalbim senden atıyor
Kıymetlim.....
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
Yanar Döner
Yanar Döner Gibi
“Kıyamam sana” demiştin,
İlk başta bir tanendim.
“Ömrümsün” diye severken,
Ömrümden çalan sen oldun.
İki yüzlü oyunlarınla
Aldattın bütün hisleri.
Satıcı esnaf misali,
Değersiz gördün sevgimi.
Beş paraya harcadın beni,
Kolayca vazgeçtin sanki.
Sen hep haklıydın kendince,
Suçlu olan ben miydim ki?
Karışık hâllerin vardı,
Yanar döner rüzgâr gibi.
Yolunu kaybetmiş bir yolcu,
Ne sağın belli ne solun.
Şimdi geriye baktığımda
Kırgın ama güçlüyüm ben.
Sahte sözlerin arasında
Gerçek sevgiyi öğrendim.
Şair Fatma Duran
Fatma Duran
Memet
Karşı yaka memleket,
sesleniyorum Varna'dan,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Karadeniz akıyor durmadan,
deli hasret, deli hasret,
oğlum, sana sesleniyorum,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN
İkilem
Sevgi ise, sevişeceğiz seninle ..
Kavga ise, dövüşeceğiz seninle ..
Ölümü de paylaştığımız yaşamda
Ortaklaşa bölüşeceğiz seninle
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF
Düşten Güzel
İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda
Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI
Ahu Gözlüm
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidişine
İçtim peşi peşine
Gönlüm senin işine
Son verir diye içtim.
Vurduğun günden beri
Sormadın derbederi
Ateş ettiğin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflağ olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ
Bir Dünya Düşünürüm
Bir dünya düşünürüm
İlk günden beri;
Açılmış da masallar gülü
Hırsın, kinin kapısı kapanmış,
Yüzlerdeki gülümseme çocuksu,
Gözlerde sevginin ışığı yanmış...
Bir dünya düşünürüm,
Ülküsü kardeşlik.
Yaşlılar korkusuz, çocuklar mutlu
Ve yaşatan sevinçler için yarışta gençlik...
O güzelim dünya ki yüzyıllardır
Bütün altın kalplerce arzulanmış...
Bir dünya düşünürüm;
Sarısında, siyahında, beyazında
Yürekler hep aynı anlayışla çarpar,
Aynı rüzgârla okşanır özgürlük çiçeği bayraklar...
Ararız bir olimpiyat şenliği yer yüzünde,
Düşlerimiz mavi "Arkadia" sabahlarına uzanmış...
Bir dünya düşünürüm:
Öylesine günlük güneşlik,
Orda her şey iyilik, güzellik, dostluk üstüne
Bir dünya düşünürüm bir dünya
Aklın aydınlığında
Duygunun selinde yıkanmış.
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR
Çocuklar
I
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
Bir nazlı kuşa benzer
Çocuk dediğin.
Ev ister ekmek ister,
Öpülmek okşanmak ister.
Ağacım şu dünyanın üstünde
Bir sürü şehir vardır.
Taşlanmış kuşlar gibi tedirgin
Dolaşan çocuklardır.
Masmavi dumanlar tüter
Onların gözlerinde,
Kara çalılara benzeyen bacakları
Toz toprak içinde.
Babası öldü gitti çoğunun
Ya da çarmıhlara gerer kendini,
Çoğunun anası mendil bile bulamaz
Saçlarıyla siler terini.
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
II
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Öyle bir fırla ki sokaklara
Gölgen yetişemesin,
Duvar diplerinde seril uyu
Gövden güneşlensin.
Dur bahçelerin önünde geceleri
Çiçekleri kokla.
Rüzgarı çek çiğerlerine
İşlesin körük ibi.
Aydınlık pencereler nasıl yanarsa
Öyle ışıl ışıl yansın gözlerin,
Rüzgar gibi yelken gibi ol
Kenti inletsin türkülerin.
Bak dünyamız da güzel ayışığı da
Geceler de gündüzler de güzel,
Gel hep birlikte büyüyelim
Ağacım gel.
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Özgürlük
Eğer kuvvetim yetse benim
Rıhtıma koşarım yalnayak.
Halatlarını bütün gemilerin
Bıçağımla keserim.
Gemiler açılır salınarak,
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak,
Azat olun gemilerim, azat olun gemilerim!
Eğer kuvvetim yetse benim
Kentin bütün çocuklarını alırım evlerinden
Hepsine kiraz çiçeklerinden
Bir çift kanat takarım.
Çocuklar havalanır uçarak
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak
Azat olun bebeklerim, azat olun bebeklerim!
Sonra da kendi kendime
Artık işin kalmadı derim,
Çeker arabamı giderim.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Sevgili Öğretmenim
Ben bir çocuğum.
Ali’yim, Ahmet’im, Mehmet’im.
Ayşe’yim, Derya’yım, Kezban’ım.
Tertemiz bir defterim, yazılmamış.
Ben, yumuşacık, her şekle sokulmaya hazır hamurum,
Yoğrulmamış.
Çalışmaya hazır saatim,
Kurulmamış.
Bir ırmağım, yolu çizilmemiş,
Bir dünyayım, keşfedilmemiş.
Sana emanetim, öğretmenim.
Yarının geleceğisin diyorsun,
Hep göğsünü geriyorsun ve Atatürk’ü gösteriyorsun.
Bana geçmişi yaz, satır satır,
Beni koru, beni yoğur, beni kur,
Beni yürüt, beni koştur, beni uçur,
Beni al, Mustafa Kemal yap öğretmenim.
Ahmet ÜST
Karma Arşiv
