KIŞ KIŞ
Ayrıldıktan sona kalbime olmadı yok bir dokunuş
Hakkımda bildiğin varsa akadan atma yüzüme konuş
Kaderin akışı değişti benden sana müsaade kış kış
Bana dokunmaz bu yıkılış senin yaptığın henüz yokuş
Benden çok çabuk emin olmuşsun maşallah nedir bu haykırış
Nelerden ne umuyorsun bir baksana ah ah hadi canım kış kış
Hayattan nasibini almış belli ki tokadını hep sen yemişsin
Sağdan soldan duyduğun sözlere yanılmış olmalı alınmışsın
ALİ ÇETİNKAYA
BEYHUDE
Aşkı yıllarca o vefasız kalbinden ararken meğer yanılmışım
Hayret..! Severken bir ben mi ayrılığın diline düşüp aldanmışım
Mutluluk sevinçleri söyler misin bu kadar mı uzaktı kalbim bana
Beyhude vaatlerini içi boş yalanlarını marifet gibi anlatmasana
Aşkta ibadet var diye mutluluk için yüreğime ismin kazılıydı oysa seni seçmiştim
Bir ömür yuva kurup yalnızca hayatımı tek seninle paylaşmak istemiştim sevmiştim
Kalpteki ihanetini yazık ki göremeden kör olup esir düşmüşüm. Aşkının sevdasına
Beyhude yalanlarınla kandırırken gerçekten meraktan soruyorum kim vardı aklında
ALİ ÇETİNKAYA
Gurbet
Gurbet
Gurbetten sana ne anlatayım,
Hayatımı aldın, neye ağlayayım?
Hangi birine dökeyim gözyaşımı,
Ayakta duracak hâl bırakmadın.
Yaraladın beni en zayıf anımda,
Kötülerin eline kaldık anlamadan.
Kime sorulur yılların hesabı,
Yok insafsızlarda zerre vicdan.
Uydu çıktı, yüzümüz güldü,
Bazen nefret, bazen hüzündü.
Telefon oldu elimizde öncü,
Hasretimize sanki bir müjde.
Haberlerin başında oturduk,
“Bugün ne var?” diye heyecanla baktık.
Türkiye’mizi izledik ilk anda,
Ezan sesiyle huzur bulduk.
O huzur anlatılmaz, yaşanır,
Kalpte bir sevda gibi taşınır.
Gurbette olan her insan bilir,
O sesle vatanına bağlanır.
Şair Fatma duran
Fatma Duran
KALP
Kendinden fazla değer verip şayet haddinden çok seversen
Zaman geçtikçe ister istemez kaybetmenin korkusu başlar
Kadının gitme duygusu kaplar içini ne derse her şeyi yaparsın
Kalp esaretin esiri olunca dayanılmazdır o acıyı çekerek anlar
Gözler asla yalan söylemez gizleneni her ne kadar saklamak istese de
İçinde bir burukluk özlemi yürekteki sevgi her halini sezer bitse de
Geri dönülmez bir yolun çıkmazındasındır hissettirmemiş olsan bile
Aşk seveni incitir kalp ayrılık acısı taşıyamaz değeri bilinmedikçe
Bir rıhtım kenarında aniden aklına geldiğinde gözlerin dolarken ağlarsın
Geçen mazinin izlerini mumla ararken keşke bir an bile üzmeseydim dersin
Her şey için artık geçtir ''gitme'' duygusunu bir türlü ama kabullenemezsin
Haykırmak istesen de beyhude ne yapsan olmaz çünkü kalbine laf anlatamazsın
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
KALBİMİ SEN SEVMEDİN
Severken yıkıla yıkıla bana ağlamayı sen öğrettin
Güzel olan herşeyi aldın yüreğimi harabe mahfettin
Bir kez olsun içtenlikle candan gözlerime bakmadın
Aşk değersizmiş sende sevgilim kalbimi sen sevmedin
Gidişin üzmezdi belkide söyleseydin sevmediğini
Tenimde bırakmazdın kokunu özlemin ile hasretini
Bir ömür hayat boyu yarım sevgini bana yaşattın
Can özüm bu son sözüm sevgilim kalbimi sen sevmedin
Beni seven herkes zaten benden bir parça götürdü
Yüregimin sızısına acımadan gidişi derinden üzdü
Gözyaşlarıma yokluğunda hesapsızca süzüldün
Aşkın üçgene kapıldın sevgilim kalbimi sen sevmedin
Sevenin suçu neydi yüregim seni içtenlikle severdi
Kalbimi sevgiye kapattım aşkın baharı hazana erdi
Hayatı sen tozpembe mi yoksa kader mi zannettin
Her şey çok güzel iken sevgilim kalbimi sen sevmedin
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
HAYAT
Henüz yazın mutluluğunu görmeden kış hazanın ayrılığını gördük
Gökyüzünde parlayan bir yıldız misali çok çabuk söndük
Bilmiyorum sorun neydi ki ikimizde ne ara bu hallere geldik
Hayatımızı zehir ettiren o malum soruya cevap bulamadık
Gözyaşlarına esir olurken aşka sürgün düşmanları kendimize güldürdük
Duygular esaretimizin kini oldu oysa sevgimizle herkesi kıskandırdık
Hayat bizi bölerken bir başkalarını düşünmekten farkımıza varamadık
Yüreğimizdeki bu güzel masum aşkı bitirip ikimizde kıymetini bilemedik
Hata sende yada bende bugünün yarınları yok söylesene ne fark eder
Kırık dökük kalp yeniden sevemez ki acıların hayal kırıklığını yaşar
Masmavi gözlerimizde geç kalınmış mutluluk pişmanlığın verdiği hazzı
Hayat ışığı seni ele verir yaşatır bir ömür sana çaresizce yalnızlığı
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
Savaş Belası
Tapınaklar kuruldu bazı yerlerde,
Amerika güç gösterdi dünyaya.
Oyununu oynadı sessizce,
onunla bir olanlar fitneyi büyüttü.
Ortalık karıştı adım adım,
saldırılar çoğu zaman İslam ülkelerine yöneldi.
Rabbim, dilerse hepsini dize getirir,
biliyorum, sen acele etmezsin.
Elbette her yerde inançlı insanlar var,
garibandan yana olan vicdan sahipleri de.
Ama içinde kin ve nefret büyütenler,
savaşların kapısını aralayanlar da var.
Bugün oyunu başlatan kim olursa olsun,
sessiz kalındıkça fitne yayılır.
Zaman kıyamete doğru ilerliyor,
sonumuz hayırlı olsun diye dua ederiz.
Şair Fatma Duran
Fatma Duran
Cehennem
Cehennem
Cehennem öyle şiddetli bir yer ki,
iman etmeyenlere kapısını açmış sanki…
Allah’ım bizleri koru,
gördüklerimiz bile korku verir insana.
Allah’ı seven Rabbinden uzaklaşmaz,
Rabbim nuruyla kulunu kuşatır.
Cehennem mahşer gününde,
birçok kişiyi karşılayacak bir hakikattir.
O korkunç yer beni düşündürür,
bazen gözyaşıma sebep olur.
Rabbimin azabı kalbi ürpertir,
canımı o azaba emanet etmem.
Tövbe ederim defalarca,
kendimi O’na yakın hissederim.
Rabbimin rahmetine sığınırım,
sonunu O en iyi bilendir.
Canım sana emanet Allah’ım,
cehennem azabından bizleri koru.
Zaten günah ateşiyle yanarım,
Hz. Muhammed’in (s.a.v) şefaatine sığınırım.
Şair Fatma Duran
Fatma Duran
Memet
Karşı yaka memleket,
sesleniyorum Varna'dan,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Karadeniz akıyor durmadan,
deli hasret, deli hasret,
oğlum, sana sesleniyorum,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN
İkilem
Sevgi ise, sevişeceğiz seninle ..
Kavga ise, dövüşeceğiz seninle ..
Ölümü de paylaştığımız yaşamda
Ortaklaşa bölüşeceğiz seninle
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF
Ahu Gözlüm
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidişine
İçtim peşi peşine
Gönlüm senin işine
Son verir diye içtim.
Vurduğun günden beri
Sormadın derbederi
Ateş ettiğin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflağ olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ
Düşten Güzel
İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda
Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI
Bir Dünya Düşünürüm
Bir dünya düşünürüm
İlk günden beri;
Açılmış da masallar gülü
Hırsın, kinin kapısı kapanmış,
Yüzlerdeki gülümseme çocuksu,
Gözlerde sevginin ışığı yanmış...
Bir dünya düşünürüm,
Ülküsü kardeşlik.
Yaşlılar korkusuz, çocuklar mutlu
Ve yaşatan sevinçler için yarışta gençlik...
O güzelim dünya ki yüzyıllardır
Bütün altın kalplerce arzulanmış...
Bir dünya düşünürüm;
Sarısında, siyahında, beyazında
Yürekler hep aynı anlayışla çarpar,
Aynı rüzgârla okşanır özgürlük çiçeği bayraklar...
Ararız bir olimpiyat şenliği yer yüzünde,
Düşlerimiz mavi "Arkadia" sabahlarına uzanmış...
Bir dünya düşünürüm:
Öylesine günlük güneşlik,
Orda her şey iyilik, güzellik, dostluk üstüne
Bir dünya düşünürüm bir dünya
Aklın aydınlığında
Duygunun selinde yıkanmış.
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR
Çocuklar
I
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
Bir nazlı kuşa benzer
Çocuk dediğin.
Ev ister ekmek ister,
Öpülmek okşanmak ister.
Ağacım şu dünyanın üstünde
Bir sürü şehir vardır.
Taşlanmış kuşlar gibi tedirgin
Dolaşan çocuklardır.
Masmavi dumanlar tüter
Onların gözlerinde,
Kara çalılara benzeyen bacakları
Toz toprak içinde.
Babası öldü gitti çoğunun
Ya da çarmıhlara gerer kendini,
Çoğunun anası mendil bile bulamaz
Saçlarıyla siler terini.
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
II
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Öyle bir fırla ki sokaklara
Gölgen yetişemesin,
Duvar diplerinde seril uyu
Gövden güneşlensin.
Dur bahçelerin önünde geceleri
Çiçekleri kokla.
Rüzgarı çek çiğerlerine
İşlesin körük ibi.
Aydınlık pencereler nasıl yanarsa
Öyle ışıl ışıl yansın gözlerin,
Rüzgar gibi yelken gibi ol
Kenti inletsin türkülerin.
Bak dünyamız da güzel ayışığı da
Geceler de gündüzler de güzel,
Gel hep birlikte büyüyelim
Ağacım gel.
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Özgürlük
Eğer kuvvetim yetse benim
Rıhtıma koşarım yalnayak.
Halatlarını bütün gemilerin
Bıçağımla keserim.
Gemiler açılır salınarak,
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak,
Azat olun gemilerim, azat olun gemilerim!
Eğer kuvvetim yetse benim
Kentin bütün çocuklarını alırım evlerinden
Hepsine kiraz çiçeklerinden
Bir çift kanat takarım.
Çocuklar havalanır uçarak
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak
Azat olun bebeklerim, azat olun bebeklerim!
Sonra da kendi kendime
Artık işin kalmadı derim,
Çeker arabamı giderim.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Sevgili Öğretmenim
Ben bir çocuğum.
Ali’yim, Ahmet’im, Mehmet’im.
Ayşe’yim, Derya’yım, Kezban’ım.
Tertemiz bir defterim, yazılmamış.
Ben, yumuşacık, her şekle sokulmaya hazır hamurum,
Yoğrulmamış.
Çalışmaya hazır saatim,
Kurulmamış.
Bir ırmağım, yolu çizilmemiş,
Bir dünyayım, keşfedilmemiş.
Sana emanetim, öğretmenim.
Yarının geleceğisin diyorsun,
Hep göğsünü geriyorsun ve Atatürk’ü gösteriyorsun.
Bana geçmişi yaz, satır satır,
Beni koru, beni yoğur, beni kur,
Beni yürüt, beni koştur, beni uçur,
Beni al, Mustafa Kemal yap öğretmenim.
Ahmet ÜST
Karma Arşiv
