Sinsi
Gerçek niyetini gizleyen sinsi,
Sahte dost maskeli dönek gibidir.
Cinsine çekendir düşmanın cinsi;
Sütünü deviren inek gibidir.
Taşıdığı rûha hamalken beden,
Deve kervanını eşektir yeden.
İyilik yaptıkça nankörlük eden,
Yaraya konan bir sinek gibidir.
Şerif'im, boşuna dolama dile!
İşi gücü mert iledir, mert ile...
Kimliğinde nâmert yazmasa bile,
İsminin başında ön ek gibidir.
17 Ağustos 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Ölümün Ardından
Sağlığında itibârsız, ölünce
Önünde saygıyla durulsa n'olur?
Yakınları mirasını bölünce
Taziye çadırı kurulsa n'olur?
Zenginin ya kese ya kumbarası,
Züğürt çenesini yorar parası.
Allah ile kötüyse arası,
"İyiydi" damgası vurulsa n'olur?
Dine ve devlete garezi çoksa,
Vatana, millete yararı yoksa,
Sevâba rûhu aç, günâha toksa;
Tabutuna bayrak sarılsa n'olur?
Gözlerinden sekerâta girince,
Perde kalkıp gerçeklere erince,
Bu dünyadan âhireti görünce;
Barışmamak için darılsa n'olur?
Şerif, başucuna selvi dikseler,
Mezarının üstüne gül ekseler,
Elli ikisinde lokma dökseler,
Kırkında helvası karılsa n'olur?
29 Ekim 2024
İzmir
Şerif Mengütemür
Değil mi
Oğulları, oğlu Yusûf'a pusu
Yâkûb'un Kenan'da kuran değil mi?
Kuyuda yaşatmak için kâbusu,
Sûreyle Kısasü'l-Kur'ân değil mi?
Kâbil abisiyken katili olup,
Kıskançlıktan kin ve nefretle dolup,
Kardeşi Hâbil'i uyurken bulup
Bir taşla başına vuran değil mi?
Kul Şerif'im dinginletir bîtabı,
Resûl'e Cibrîl'le vahyi hitâbı,
Hakk'ın insanlığa kutsal kitabı,
Kıyâmete kadar duran değil mi?
28 Ağustos 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Köhne Düzen
Kredi adıyla nâmı yayılıp
Fâiz afiyetle yeniyor oldu.
Gıybet iki lafın beli sayılıp
Rüşvete "hediye" deniyor oldu.
Eksildikçe alın teri akanlar,
Arttı iyiliği başa kakanlar.
Zinâlara aşk gözüyle bakanlar,
Her yerde kıymete biniyor oldu.
İftira frensiz; son sürat, tam gaz...
Ganimet kadar bol yolunacak kaz!
Haramsız mal gibi yalansız laf az;
Doğrunun değeri iniyor oldu.
Rakı aslan sütü; sulu da sek de,
Mezeli mezesiz atılsa tek de...
Zam tükettirmeyip tütünle pek de,
"Papikçi, ucuz hap" deniyor oldu.
Erkekler nasîbdâr ahlâksızlıktan,
Çıkalı beridir kızlar kızlıktan.
Doğada hayat yok ağaçsızlıktan;
Yağmur ne yağıp ne diniyor oldu.
Bozacıya şahit rekora yakın,
Şıracı kaynıyor ortalık, bakın!
Yanınca yatsıyla sanmayın sakın,
Yalancının mumu sönüyor oldu.
Kölesi çok ama paranın pulun;
Sahipsiz öksüzün, yetimin, dulun...
Hâlâ kalbi güzel sayılı kulun
Dünya hatırına dönüyor oldu.
Şerif; içli insan kilo verirken,
Yufka yüreğinin yağı erirken,
Âr damarı çatlak boy gösterirken
Nâmûslu köşeye siniyor oldu.
17 Ağustos 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Dünyalık Sefili
Yufkalığı ağır bastığı için,
Yüreğim yüreği ezikten yana;
Ne hafifmeşrep ne ahlâkı hiçin,
Ne gamsız yani, ne sezikten yana.
Geçmişimi yatırınca masaya,
Feveranım gelecekte tasaya.
Düz insanı düşürmeden asâya,
Kaygım, karakteri bozuktan yana.
Azalmayıp arttıkça aşk ârsızı,
Kulağı kesiğin kesilmez hızı.
Dalgınken kimyasız zamane kızı,
Dikkati celbeder fizikten yana.
Şehir, kasaba, köy yakınır hâlde,
Avel sağa sola bakınır hâlde,
Alışkanlık tavrı takınır hâlde;
Keriz, karizması çizikten yana.
Aklı yukardalar havaya girdi,
Alçaklığı çukurluğa değdirdi.
Saygısızlık boyunları eğdirdi,
Kıtlık baş gösterip nazikten yana.
Değiştikçe dinleyici modası,
Ne beste ne çalgı rûhun gıdası...
Sözüm ona sanatçının nidâsı,
Güftesi mânâsız müzikten yana.
Çıkar için içi kan ağlayarak,
Timsah gözyaşıyla kâr sağlayarak,
Helâlsiz kazanca bel bağlayarak;
Harama uçkuru çözükten yana.
Sultânım, boşanıp evlenesim yok,
Müzmin bekârlığı hiç yenesim yok.
Çeyiz, takı seti beğenesim yok;
Kolye, bilezikten, yüzükten yana.
Ne tavla ne okey ilgi alanım,
Ne zar tutup hileyle taş çalanım,
Kâğıt oyununda câhil kalanım;
Blumdan, piştiden, bezikten yana.
Karnelik sınavda neşe, keder var;
Notu geçersize afsız heder var.
Kıyâmette geçerliye eder var,
Endişem, geçmeyen azıktan yana.
Kul Şerif, "Dünyalık sefili," diye,
Eser âhiretin efili diye,
"Rezzâk-ı Âlem'dir kefili," diye,
Yeise yeltenmem rızıktan yana.
13 Kasım 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Tezat
Aç fakir, üflesen yıkılır yere;
Karnı, içi boş balonu andırır.
Tok zengini itip kaksan kaç kere,
Yıkılmayan taş kolonu andırır.
Fakiri kilosu düşürüp dile,
Zorlatır ayakta dururken bile.
Pisboğaz zengin, şiş göbeği ile
Ya varili ya galonu andırır.
Fakir mutfağıyla, hâl bezdirene
Misâldir, kıtlığı net sezdirene.
Zenginin sofrası, göz gezdirene
Piyasada ne bol onu andırır.
Şerif'im, tezat ya acıyla tatlı,
O hesap ev gibi fakir tek katlı.
Zengin, zemin etüdüyle ruhsatlı,
"İki oda bir salon"u andırır.
13 Kasım 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Güzelliğin Vâdesi
Doğal olmayanın makyajlı yüzü,
Boyası akana kadar güzeldir.
Rüzgârla bozulur saçının düzü,
Aynaya bakana kadar güzeldir.
Yağmur rahmetiyle toprağa bağış,
Konvektif buluttan şiddetli sağış;
Yıldırım düşmeden sağanak yağış,
Şimşekler çakana kadar güzeldir.
Kâr hesabı üzerinde durulup,
İlişkiler işkillikle kurulup,
Yapılan iyilik yüze vurulup
Başlara kakana kadar güzeldir.
Önce övüp sonra yeriştirenler,
Arkadan verip de veriştirenler,
Birbirlerine laf eriştirenler;
Kafaya takana kadar güzeldir.
Şerif'im! Taksitsiz konuşup peşin,
Şahsına söylerim dost, düşman, eşin.
Kış günü ısıtan yazın güneşin
Sıcağı yakana kadar güzeldir.
4 Ağustos 2026
İzmir
Şerif Mengütemür
Hasbihal Eyle
Dostlarım toplanıp beni sorunca,
Toplanan dostlara selamım söyle.
Hak'kın huzuruna bir gün varınca,
Gelen dostlarımla hasbihal eyle!
Kemal DOĞANAY
Kemal DOĞANAY
Memet
Karşı yaka memleket,
sesleniyorum Varna'dan,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Karadeniz akıyor durmadan,
deli hasret, deli hasret,
oğlum, sana sesleniyorum,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN
Bu Sevdaya Ne Diyorsun?
ASLINDA BUNU BİLİYORSUN,
VE SEN,
HALA”SEN NERELİSİN”?
“D İ Y O R S U N”
İ S K E N D E R U N,
G Ü N E Y D E N’I M,
B E N
P E K İ,
SEN” A Y’I TANIYOR,
MUSUN?
ONU NASIL SEVERİM
BİR BİLSEN,
YOKSA ONU TANIYOR MUYDUN,
S E N?
BEN SON ZAMANLARDA,
KENDİMİ ÖYLE YIKMIŞIM Kİ,
ÖYLE MAHZUN,ÖYLE,
ÇERESİZ, VE ÖYLE GARİBİM Ki,
ARTIK TESELLİ ARAR OLDUM,
Ş İ İ R L E R D E.
BEYHUDE,
UĞRAŞIP DURUYORUM,
BİTİP TÜKENMEYEN,
İŞ İLE,
BİR YANDAN SENSİZLİĞİ,
DİĞER YANDAN HASRETİNİ,
KAZIYORUM
TIRNAK İLE, DIŞ İLE,
ŞİİRLERİMDE SENİ İŞLİYORUM,
TIĞ İLE,NAKIŞ İLE,
GECELER GEÇMESİNE GEÇİYOR
DA ,
HAYAL İLE DÜŞ İLE.
ŞİMDİ SÖYLE ,
SENDEN”VAZGEÇİLİRMİ”
AY PARÇASI,
SEN,
YAŞANTIMIN, ÖMRÜM’ÜN,
T A N R I C A S I
GÖNLÜMDE,
AÇAN GÜLLERİN
EN G O N C A S I.
BEN SANA?
YÜREKTEN BAĞLIYIM.
B U N U,
S E N D E B İ L İ Y O R S U N!
B E N S A N A,
S E V D A L I Y I M,
İ Ş İ T İ Y O R M U S U N?
SÖZ SIRASI SENDE
AYNI GÖRÜŞTEMİSİN,
ŞİMDİ İTİRAF ET,
“K E M A L İ Y E L İ M”,
Ş İ M D İ S E N!
B U S E V D A Y A!
N E D İ Y O R S U N?…!
Ali GARBİOĞLU.
Ali GARBİOĞLU
İkilem
Sevgi ise, sevişeceğiz seninle ..
Kavga ise, dövüşeceğiz seninle ..
Ölümü de paylaştığımız yaşamda
Ortaklaşa bölüşeceğiz seninle
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF
Düşten Güzel
İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda
Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI
Bir Dünya Düşünürüm
Bir dünya düşünürüm
İlk günden beri;
Açılmış da masallar gülü
Hırsın, kinin kapısı kapanmış,
Yüzlerdeki gülümseme çocuksu,
Gözlerde sevginin ışığı yanmış...
Bir dünya düşünürüm,
Ülküsü kardeşlik.
Yaşlılar korkusuz, çocuklar mutlu
Ve yaşatan sevinçler için yarışta gençlik...
O güzelim dünya ki yüzyıllardır
Bütün altın kalplerce arzulanmış...
Bir dünya düşünürüm;
Sarısında, siyahında, beyazında
Yürekler hep aynı anlayışla çarpar,
Aynı rüzgârla okşanır özgürlük çiçeği bayraklar...
Ararız bir olimpiyat şenliği yer yüzünde,
Düşlerimiz mavi "Arkadia" sabahlarına uzanmış...
Bir dünya düşünürüm:
Öylesine günlük güneşlik,
Orda her şey iyilik, güzellik, dostluk üstüne
Bir dünya düşünürüm bir dünya
Aklın aydınlığında
Duygunun selinde yıkanmış.
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR
Ahu Gözlüm
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidişine
İçtim peşi peşine
Gönlüm senin işine
Son verir diye içtim.
Vurduğun günden beri
Sormadın derbederi
Ateş ettiğin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflağ olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ
Çocuklar
I
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
Bir nazlı kuşa benzer
Çocuk dediğin.
Ev ister ekmek ister,
Öpülmek okşanmak ister.
Ağacım şu dünyanın üstünde
Bir sürü şehir vardır.
Taşlanmış kuşlar gibi tedirgin
Dolaşan çocuklardır.
Masmavi dumanlar tüter
Onların gözlerinde,
Kara çalılara benzeyen bacakları
Toz toprak içinde.
Babası öldü gitti çoğunun
Ya da çarmıhlara gerer kendini,
Çoğunun anası mendil bile bulamaz
Saçlarıyla siler terini.
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
II
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Öyle bir fırla ki sokaklara
Gölgen yetişemesin,
Duvar diplerinde seril uyu
Gövden güneşlensin.
Dur bahçelerin önünde geceleri
Çiçekleri kokla.
Rüzgarı çek çiğerlerine
İşlesin körük ibi.
Aydınlık pencereler nasıl yanarsa
Öyle ışıl ışıl yansın gözlerin,
Rüzgar gibi yelken gibi ol
Kenti inletsin türkülerin.
Bak dünyamız da güzel ayışığı da
Geceler de gündüzler de güzel,
Gel hep birlikte büyüyelim
Ağacım gel.
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Özgürlük
Eğer kuvvetim yetse benim
Rıhtıma koşarım yalnayak.
Halatlarını bütün gemilerin
Bıçağımla keserim.
Gemiler açılır salınarak,
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak,
Azat olun gemilerim, azat olun gemilerim!
Eğer kuvvetim yetse benim
Kentin bütün çocuklarını alırım evlerinden
Hepsine kiraz çiçeklerinden
Bir çift kanat takarım.
Çocuklar havalanır uçarak
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak
Azat olun bebeklerim, azat olun bebeklerim!
Sonra da kendi kendime
Artık işin kalmadı derim,
Çeker arabamı giderim.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
