AŞK FIRTINASI
Ya nefret etmeyi öğren yada beni çok sevmeyi öğren
Özleyeceksin elbette sor bir ara vicdanına seslen
Nefreti seçersen kalbin bir cam gibi kırılır
Sevmeyi seçersen bir ömür o kalp mutlu olur
Özlem mi ? Özlemse kendiliğinden kaybolur
Geride bırakılan o kötü günler ve kara geceler
Gün olur meyvesini mutluluk biri seni çok sever
Kim bilir.. Belki yüreğinin sızısı
’’Aşk fırtınası’’
ALİ ÇETİNKAYA
Ali Çetinkaya
Kendisine Uyan Alır!
Ortayadır yazdıklarım
Kendisine uyan alır!
Kâr övüp kâh kızdıklarım
Kendisine uyan alır!
Söz şaire emanettir
Taşımamak ihanettir
Okura mesajım nettir
Kendisine uyan alır!
Sakın kızmasın hiç kimse!
Derdim değil bana küsse
Herkese düşer bir hisse
Kendisine uyan alır!
Kimi, gecede yıldızdır
Kimi, gönülde yaldızdır
Kimileri çuvaldızdır
Kendisine uyan alır!
Şiirde olmayan olur
Kimi yarınlara kalır
Her söz adresini bulur
Kendisine uyan alır!
Kelâm-ı kibardır, özdür
Darası alınmış sözdür
Kimi pınar kimi közdür
Kendisine uyan alır!
Şair yaydır, şiir de ok!
Has şiirin seveni çok
Küsmece, darılmaca yok
Kendisine uyan alır!
Şiir bir söz pazarıdır
Şairlerin nazarıdır
Hem övgü hem azarıdır
Kendisine uyan alır!
Şair hep kendini yazmaz
Doğru yoldakine kızmaz
Kimseyi boş yere üzmez
Kendisine uyan alır!
07 Haziran 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
M. Nihat Malkoç
Ben Seni Düşünürüm
Geceler soğuk olur çok soğukta yatılmaz,
Her sabah olduğunda ben seni düşünürüm.
Arkadaş demek candır canlar asla satılmaz,
Her akşam olduğunda ben seni düşünürüm.
Göklerde şimşek şimşek yıldırımlar çakarken
Dost düşman birlik olup yüzümüze bakarken
Cennet Cehennem birgün ateş olup yakarken,
Yağmurlar yağdığında ben seni düşünürüm.
Karlar yağar dağlara dağlar geçit vermezler
Yeşil açan bağlara bağlar sürgün sermezler
Gelip geçen çağlara çağlar neden görmezler,
Som bahar geldiğinde ben seni düşünürüm.
Kader dersen gönlümde senin ateşin yanar
Dokunma şu yarama yaram çok derin kanar
Çoğu insan dünyada düşmanını dost sanar,
Dostlarım geldiğinde ben seni düşünürüm.
Tarihler Yazar belki güneşe yolculuk var
O günler geldiğinde ortadan yarılır nar
Dünya denilen yerler bizlere olsa da dar,
Bu dünya döndüğünde ben seni düşünürüm.
Karda yürüse düşman izini göremezsin
Selam almayanlara selamı veremezsin
Şeytan ortalıklarda yüzünü göremezsin,
Selamı verdiğimde ben seni düşünürüm.
DOĞANAY'ım gönlümde fırtınalar kopuyor
Yüce dağın başına kuşlar yuva yapıyor
Yolu bilmeyen yolcu yanlış yola sapıyor,
Garipler güldüğünde ben seni düşünürüm.
Kemal DOĞANAY
Kemal DOĞANAY
Tükendim, Bittim
Hep kederle geçti gençlik yıllarım
Dertlerim bitmeden hayatım soldu
Sevgiyi tatmadan gönlüm kurudu
Gülmeyi unuttum ölsem ne olur
Dostum dediklerim aldattı durdu
Gözüme gülenler şeytanca vurdu
Attığım her adım kahırla doldu
Nasıl yaşayayım söyleyin bana
Nasıl geçti ömrüm sormayın bana
Dert kederden başka ne yaşadım ki
İsyankar sanmayın yüce Allah’a (cc)
İsyanım hayata sahte dostlara
Hayaller kurardım kurmaz olsaydım
Hepsi kabus oldu gözlerim doldu
Yaşamaktan bıktım hayatım soldu
Umudum kalmadı tükendim, bittim
İnsanlar değişmiş şeytanlar kaçmış
Duygular satılmış aşklar yalanmış
Dost sandıklarımız bir sahtekarmış
Ah ömrüm ah ömrüm ne çileliymiş
Yanındayım diyen kefenim oldu
Sevgiden bahseden tabuta koydu
Elimden tutanlar mezara koydu
Zifir karanlıklar toprağım oldu
Ahiretim yandı ölsem ayrı dert
Yaşasam ayrı dert ben ne yapsam
Dünya dedikleri ızdıraplı yer
Ağlamakla geçti en güzel yıllar
Hasan İsra Yıldırım
YOUTUBE LİNKİ :
https://www.youtube.com/watch?v=ltke8dSE9oA
Karma Arşiv
Doğduğunda Gülmeyen, Öldüğünde Güler mi?
Ağlayarak gelmişsin dünya denen bu hana
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Bu nasıl bir düzendir; akıl, sır ermez buna?
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Yanarsın Kerem gibi, Aslı'nı bulamazsın
Bin verirsin yürekten, birini alamazsın
Gece güne evrilir, bir kapı çalamazsın
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Görmez bendeki seni, gönül gözü kör olan
Ateşi gülzâr sanır, yüreğinde kor olan
Gitmekten daha çetin, beklemektir zor olan
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Yazılan gelir başa, kul yaşar kaderini
Doğarken kundağında getirir kederini
Acı acıyı çeker, çağırır beterini
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Hasretin sancısını kaldıramaz her yürek
Temel kayar yerinden, ayakta kalmaz direk
Bu yetim çığlıkları duymaya kulak gerek
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Sol yanımı götürür, atta'ya giden yolcu,
Yolu yarılamadan mühleti biten yolcu
Acep geri döner mi burnumda tüten yolcu?
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Ay damlarken yüzümden gecenin camlarında,
Gönül gözüm uykusuz, ruhumun gamlarında
Sıla burnumda tüter gurbet akşamlarında
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Yüreğimiz tutuştu yârin intizarında
Dikenlerle boğuştum bahtımın gülzârında
Kâr mı, zarar mı ettim bu dünya pazarında?
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
Yangınıma su değil, çıra oldun sevgili!
Merhem olmanı umdum, yara oldun sevgili!
Yüz ak'ım ol istedim, kara oldun sevgili!
Doğduğunda gülmeyen, öldüğünde güler mi?
06 Haziran 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ
M. Nihat Malkoç
Gülümseyen Bir Çocuk
Kaybolursan eğer
Bilmediğin bir köşesinde dünyanın
Ve güvenemiyorsan kimseye
Doğru yolu göstermeleri için
Gözlerinin içine bak
Sana gülümseyen bir çocuğun
Ve orda ara
Soracağın tüm soruların cevaplarını
Çünkü orda saklıdır
Bu dünya üzerinde bulabileceğin
Sevgilerin en güzeli
Ve duyguların en temizi
Ali UFUK
Karma Arşiv
Garibin Çilesi
GARİBİN ÇİLESİ
Hak yiyenler doymaz, hep daha ister
Garibin sırtında binlerce keder
Kader mi desek yoksa bu bir mahşer
Yine boynu bükük kaldı fukara.
Zenginin sofrası balla donanır
Yoksulun feryadı göğe dayanır
Bu devran böylece döner sanılır
Yine boynu bükük kaldı fukara.
Adalet dediğin tartıda hile
Mazlumun ahı döner büyük sele
Düşmüşüz çaresiz dertten her dile
Yine boynu bükük kaldı fukara.
Helali unutup harama saptı
Gönül kapısını hırsa kapattı
Dünya malı için ruhunu sattı
Yine boynu bükük kaldı fukara.
Zihni-Der bekleriz güneşin doğuşunu
Görürüz elbet hakkın vuruşunu
Zalimler ödesin her kuruşunu
Yine boynu bükük kaldı fukara
Yazan şair:Zihni DERİN
Zihni DERİN
Beş Vakte Beş Berceste-5
sabah yahut gün doğarken...
ZAMAN KIRINTILARI
Zaman kırıntıları idraklere batıyor
Yüzünü beğenmeyen aynalara çatıyor
öğle yahut güne selâm durma vakti...
SUSMAK İÇİN DOĞMADIN!
Nefreti biriktirip kusmak için doğmadın!
Vaktidir konuşmanın, susmak için doğmadın!
ikindi yahut gün bulanıklaşırken...
KİMİLERİ GEÇ KALIR
Kimisi erken doğar, kimileri geç kalır
Yürekte yer etmeyen, akıllarda güç kalır
akşam yahut gün geceye evrilirken ...
BU DÜNYA GURBETİNDE
Sınanmak için geldik, ötesi külli yalan
Bu dünya gurbetinde var mı ebedî kalan?
yatsı yahut gün biterken...
GECİKMEK VE YETİŞMEK
Hayır nedir, şer nedir; bilen yalnız Mevlâ'dır.
Kimi zaman geç kalmak, yetişmekten evlâdır.
M. NİHAT MALKOÇ
M. Nihat Malkoç
Memet
Karşı yaka memleket,
sesleniyorum Varna'dan,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Karadeniz akıyor durmadan,
deli hasret, deli hasret,
oğlum, sana sesleniyorum,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN
İkilem
Sevgi ise, sevişeceğiz seninle ..
Kavga ise, dövüşeceğiz seninle ..
Ölümü de paylaştığımız yaşamda
Ortaklaşa bölüşeceğiz seninle
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF
Düşten Güzel
İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda
Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI
Ahu Gözlüm
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidişine
İçtim peşi peşine
Gönlüm senin işine
Son verir diye içtim.
Vurduğun günden beri
Sormadın derbederi
Ateş ettiğin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflağ olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ
Bir Dünya Düşünürüm
Bir dünya düşünürüm
İlk günden beri;
Açılmış da masallar gülü
Hırsın, kinin kapısı kapanmış,
Yüzlerdeki gülümseme çocuksu,
Gözlerde sevginin ışığı yanmış...
Bir dünya düşünürüm,
Ülküsü kardeşlik.
Yaşlılar korkusuz, çocuklar mutlu
Ve yaşatan sevinçler için yarışta gençlik...
O güzelim dünya ki yüzyıllardır
Bütün altın kalplerce arzulanmış...
Bir dünya düşünürüm;
Sarısında, siyahında, beyazında
Yürekler hep aynı anlayışla çarpar,
Aynı rüzgârla okşanır özgürlük çiçeği bayraklar...
Ararız bir olimpiyat şenliği yer yüzünde,
Düşlerimiz mavi "Arkadia" sabahlarına uzanmış...
Bir dünya düşünürüm:
Öylesine günlük güneşlik,
Orda her şey iyilik, güzellik, dostluk üstüne
Bir dünya düşünürüm bir dünya
Aklın aydınlığında
Duygunun selinde yıkanmış.
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR
Çocuklar
I
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
Bir nazlı kuşa benzer
Çocuk dediğin.
Ev ister ekmek ister,
Öpülmek okşanmak ister.
Ağacım şu dünyanın üstünde
Bir sürü şehir vardır.
Taşlanmış kuşlar gibi tedirgin
Dolaşan çocuklardır.
Masmavi dumanlar tüter
Onların gözlerinde,
Kara çalılara benzeyen bacakları
Toz toprak içinde.
Babası öldü gitti çoğunun
Ya da çarmıhlara gerer kendini,
Çoğunun anası mendil bile bulamaz
Saçlarıyla siler terini.
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
II
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Öyle bir fırla ki sokaklara
Gölgen yetişemesin,
Duvar diplerinde seril uyu
Gövden güneşlensin.
Dur bahçelerin önünde geceleri
Çiçekleri kokla.
Rüzgarı çek çiğerlerine
İşlesin körük ibi.
Aydınlık pencereler nasıl yanarsa
Öyle ışıl ışıl yansın gözlerin,
Rüzgar gibi yelken gibi ol
Kenti inletsin türkülerin.
Bak dünyamız da güzel ayışığı da
Geceler de gündüzler de güzel,
Gel hep birlikte büyüyelim
Ağacım gel.
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Özgürlük
Eğer kuvvetim yetse benim
Rıhtıma koşarım yalnayak.
Halatlarını bütün gemilerin
Bıçağımla keserim.
Gemiler açılır salınarak,
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak,
Azat olun gemilerim, azat olun gemilerim!
Eğer kuvvetim yetse benim
Kentin bütün çocuklarını alırım evlerinden
Hepsine kiraz çiçeklerinden
Bir çift kanat takarım.
Çocuklar havalanır uçarak
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak
Azat olun bebeklerim, azat olun bebeklerim!
Sonra da kendi kendime
Artık işin kalmadı derim,
Çeker arabamı giderim.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Sevgili Öğretmenim
Ben bir çocuğum.
Ali’yim, Ahmet’im, Mehmet’im.
Ayşe’yim, Derya’yım, Kezban’ım.
Tertemiz bir defterim, yazılmamış.
Ben, yumuşacık, her şekle sokulmaya hazır hamurum,
Yoğrulmamış.
Çalışmaya hazır saatim,
Kurulmamış.
Bir ırmağım, yolu çizilmemiş,
Bir dünyayım, keşfedilmemiş.
Sana emanetim, öğretmenim.
Yarının geleceğisin diyorsun,
Hep göğsünü geriyorsun ve Atatürk’ü gösteriyorsun.
Bana geçmişi yaz, satır satır,
Beni koru, beni yoğur, beni kur,
Beni yürüt, beni koştur, beni uçur,
Beni al, Mustafa Kemal yap öğretmenim.
Ahmet ÜST
Karma Arşiv
