Şiir şitesi, usta ve amatör şairlerin duygu dolu şiirleri

ESMER SIĞINAĞIM
Kurumuş bir lavantada saklı evren.
Ferforje çitlerde siyah antipas,
Obsesif karıncaların sırtında taşınan sabır…
Parantezin dışına düşmüş silik bir insan izi
Ben.
Kendime giden yolun
Bilmediğim bir yerindeyim.
Zehirle panzehir arasında
Eski bir rüzgâr esiyor.

Gel.
Kalabalıkları yarıp gel.
Bütün kelimelerin yarım bıraktığı
O aşkı al yanına.
Gümüş bir mızıkada gün ağarsın
Ezgisi, içimizde yıllardır
Uyumayan çocuğu uyandırsın.

Boynumda akşamdan kalma bir sızı,
Gülüşümde sana ayrılmış bir yer var.
Heybendeki kaçak düşleri bırak oraya
Biraz da yaşanmamış günlerden konuşalım.

Avuçlarımda kestane kabukları,
Dizlerimde toprağın serinliği.
Göğsümden bir yaz söktüm
Deniz kabuklarını,
Güneşte solmuş bez ayakkabıları
Eski bir rafa kaldırdım.

Hamakta çocukluğumun izi duruyor.
İpler gevşemiş,
Gökyüzü biraz daha uzak.
Bir kahkaha ilişmiş kumaşın kıyısına
Dokunmadım.

Porselen kupada ıhlamur,
Camın ardında ince bir yağmur.
Sana uzattığım ellerimde
Bir akşamın bütün sıcaklığı.

Sen, esmer sığınağım,
İki gözüm…
Ekim,
Ört üstümüzü yavaşça.
Dışarıda dünya kendi hükmünü sürsün,
Biz, birbirimize yetişmek için
Hiçbir yere gitmeyelim.

Sabah olduğunda
Ne geçmişi bağışlayalım
Ne yarına söz verelim.
Yalnızca kalalım,
Birbirimizin yanında,
Olduğumuz gibi.
Ekim, ört üstümüzü.
Yaprakların altında
Henüz adı konmamış bir bahar var.
Onu uyandırma.

Şiirleri

Kır Çiçeğim
Aslında bilmezdim kır çiçeklerinin
Bu kadar güzel olduğunu,
Bu kadar anlamlı yer tuttuğunu
Bir insanın yüreğinde...
Meğer her çiçeğin bir hikâyesi varmış,
Her rengin sakladığı bir hüzün,
Ben seni tanıyana kadar bilmezdim
Bir çiçeğe sığarmış koca bir ömür.
Şimdi hangi kır çiçeğine baksam,
Bir parça sen düşüyor aklıma.
Sanki bütün güzellikler toplanmış da
Senin adını yazmış toprağa.
Aslında bilmezdim kır çiçeklerinin
İnsana seni hatırlatacağını,
Bir gün bir çiçeğin başında durup
Birini sessizce özleyeceğimi...

Özledim seni kır çiçeğim.
Mustafa Uysal

Mustafa Uysal Şiirleri

Cumhuriyet Ülküsü
Canımızdan azizdir kanla sulanan toprak
İznimiz olmayınca yere düşemez yaprak
Kuruldu Cumhuriyet, alınlarımız apak
İnsanca yaşamanın adıdır Cumhuriyet!
Onurun, haysiyetin tadıdır Cumhuriyet!

Zafer yolculuğuna Orta Asya’dan çıktık
Esaret zincirinden, prangalardan bıktık
Cesaret balyozuyla zulmün bendini yıktık
İstiklâlin gür sesi, adıdır Cumhuriyet!
Var olmanın hazzıdır, tadıdır Cumhuriyet!

Bu dünyayı asude kılmak ceddin niyeti
Rabbim Türk milletine bahşetti hürriyeti
Başımıza taç ettik, kurduk Cumhuriyeti
İlim, irfan yolunun adıdır Cumhuriyet!
Toprağını sevmenin tadıdır Cumhuriyet!

Çekince yiğit asker kılıcını kınından...
Yol verdi serhat boyu ceddimin akınından
Ecnebi orduları geçemez yakınından
Uygarca yaşamanın adıdır Cumhuriyet!
Zaferlerin meyvesi, tadıdır Cumhuriyet!

Hak yok, vazife vardı; edâ eyledi yiğit!
Canını vatanına fedâ eyledi yiğit!
Son nefesini verip vedâ eyledi yiğit!
Ölümsüzlük yolunun adıdır Cumhuriyet!
Bu yolda yürümenin tadıdır Cumhuriyet!

Meydanları dar etti alev yeleli atlar
Bu amansız koşuda kısraklar bile çatlar
Ak topraklar uğruna söndü nice hayatlar
Vatan için ölmenin adıdır Cumhuriyet!
Şehadet şerbetinin tadıdır Cumhuriyet!

Viyana önlerinde şanlı ordumun izi
Okyanusları geçen, nasıl geçmez denizi?
Küstah palikaryalar nerden bilsinler bizi?
Zaferlere koşmanın adıdır Cumhuriyet!
Özgürlüğün o eşsiz tadıdır Cumhuriyet!

Kibir abideleri, eğilmezler eğildi
Kanımızı akıtan, kanımızda boğuldu
29 Ekim'de ufuktan hür doğuldu
İstiklâle doğmanın adıdır Cumhuriyet!
Çekilen sancıların tadıdır Cumhuriyet!

Gazi Mustafa Kemal nice köprüler kurdu
Zalimlerin elinden çekip kurtardı yurdu
Kalbindeki imanla destanlar yazdı ordu
Diriliş muştusunun adıdır Cumhuriyet!
Yeniden var olmanın tadıdır Cumhuriyet!

Hainleri yerlere serdiğimiz gün bugün
Şehadet goncaları derdiğimiz gün bugün
Huzurun yücesine erdiğimiz gün bugün
Özgürce var olmanın adıdır Cumhuriyet!
Hep payidar kalmanın tadıdır Cumhuriyet!

Bugün börtü böcekler, mestanlar türkü söyler
Prangalar çözülür, hür canlar türkü söyler
Asırlar dile gelir, destanlar Türk'ü söyler
İrfan meşalesinin adıdır Cumhuriyet!
Türk'çe dimdik duruşun tadıdır Cumhuriyet!

Ay yıldızlı al bayrak gökte süzülsün gayri
Dostlarımız mutlansın, düşman üzülsün gayri
Saadet denizinde her dem yüzülsün gayri
Dürüstlüğün şiarı, adıdır Cumhuriyet!
Şahsiyetin, vakarın tadıdır Cumhuriyet!

Yüzümüz gülsün gayri, gelin bayramlaşalım
Sığmayız enginlere, bendimizi aşalım
Mâziden hız alarak istikbâle koşalım
Bu dünya cennetinin adıdır Cumhuriyet!
Hürriyet kuşanmanın tadıdır Cumhuriyet!

Davul-zurna çalınsın, yurtta şölen var bugün
Ağlayışlara paydos, kalpten gülen var bugün
Gözlerden akan yaşı, şükür, silen var bugün
Vefanın, sadakatin adıdır Cumhuriyet!
Birliğin çeşmesinin tadıdır Cumhuriyet!

Ey dumanlı dağların baş eğmeyen kartalı!
Şehitlerin kanıdır şanlı bayrağın alı
Bu millet evvel ahir, vatanına sevdalı
İsmailce duruşun adıdır Cumhuriyet!
Yurda kurban olmanın tadıdır Cumhuriyet!

Ey gönlümün dilberi, nice yaşların olsun!
Haine diz çöktüren yiğit başların olsun!
Hürriyet göklerinde uçan kuşların olsun
Koç yiğitlerin göbek adıdır Cumhuriyet!
Özgürlüğe uçmanın tadıdır Cumhuriyet!

M. NİHAT MALKOÇ

https://www.youtube.com/watch?v=1kjjML9hDmQ
M. Nihat Malkoç

M. Nihat Malkoç Şiirleri

İki Kalbin Eşiği
Bir mektup bırakmışım yılların avucuna,
Adını yazmadan anlatmışım sana.
Kâğıdın kıvrımında bekleyen bir yol,
Her cümlesi açılır başka bir zamana.

Sen uzak bir düşün içinde,
Ben yarım kalmış günlerin ötesinde.
Saatler geçer, yollar uzar aramızda,
Bir ömür büyür sessizce bekleyişin ardında.

Bazen bir ses yeter uzaklıkları aşmaya,
Bir bakış dokunur yıllardır sakladığına.
Ne geçmiş kalır aramızda, ne yarın,
Kalp kendi yolunu bulur sana varınca.

İki kalbin eşiğinde bekleyen bir umut,
Anılar yeşeren günlere yeniden dokunur.
Bir adımın bütün zamanı değiştirdiği yerde,
Kavuşmak sana dair, ellerimde ellerin.

Serkan sebepsizceaşk
Serkan SEBEPSİZCEAŞK

Serkan SEBEPSİZCEAŞK Şiirleri

GÜLÜŞÜNDEN ÖPMEK
Son bir kez sesini görmek istedim.
Evet, sesini görmek…
Bazı sesler duyulup geçmez
İnsanın en kuytu yerine dokunur,
Orada bir ömür susmaz.

Son bir kez gülüşünden öpmek istedim,
Dünyanın kederini unuttuğum
O eski baharından.

Ne giden dönerdi geriye
Ne de zaman onarırdı kırıldığı yerden insanı.
Ama olsun…
İnsan bazen iyileşmek için değil,
Bir kez daha kanamak için özler.

Sana söyleyemediğim ne çok şey birikti,
Her gece içime kıvrılıp uyuyan.
Adını anmadım belki,
Ama sustuğum her yerde sen vardın
Bir şarkının yarım kalan yerinde,
Bir akşamın erken kararan yüzünde,
En çokta kimsenin bilmediği
O iç çekişimde…

Adımı unutmuş olsan bile,
Bir zamanlar nasıl söylediğini
Hatırlaman yeterdi.
Hani insan bir vedayı
Bütün ömrüne sığdıramaz ya…
Ne kal demeye gücüm vardı
Ne de git diyebilecek kadar yabancıydın bana.

Sadece biraz daha bakmak istedim,
Gözlerinde bir zamanlar
Benim de yaşadığım o dünyaya.
Şimdi sesin, içimde susmayan bir yankı
Gülüşün, dokunamadığım bir uzaklık.
Ben hâlâ o son anın kıyısındayım.

Ah bir bilsen,
İnsan bazen sarılmayı değil,
Söyleyemediği son sözü özlüyor.
İçinde hâlâ bahar dururken
Bir vedanın kışında kalıyor.
Son bir kez sesini görmek istedim.
Son bir kez
Gülüşünden öpmek…

Belki de bütün mesele buydu.
Yalnızca,
Bir zamanlar sevdiğim o insana
Son kez bakıp
İçimde sana ayrılan yeri
Sessizce uğurlamak istedim.

Olmadı.
Sen gittin.
Ardından kapandı bütün yollar,
Hiç kapanmadı içimde bir kapı.
Şimdi anlıyorum…
Giderken benden
Götürmedin yalnızca bir parça.
Bende kalan ne varsa
Sana aitmiş meğer.
Ali Fırat Dicle

Ali Fırat Dicle Şiirleri

Vatanı Sevmek
Vatan için dersen doğru yoldasın,
Vatanı sevmenin bir bedeli var.
Kartallar gibisin yüksek daldasın
Vatanı sevmenin bir bedeli var.

Vatanın kalbinde al bayrak yatar
Sahip çıkmaz isen vatanın batar
Yurdunu sevmeyen vatanı satar,
Vatanı sevmenin bir bedeli var.

Kürşat saray bastı vatanı için
Böylesi destanı yazamadı Çin
Vatanı sevene sorarsan niçin?
Vatanı sevmenin bir bedeli var.

Türkün Destanı'nı okumak gerek
İlmek ilmek kilim dokumak gerek
Şimşek gibi gökte çakımak gerek,
Vatanı sevmenin bir bedeli var.

DOĞANAY'ım vatan kutsal topraktır
Gökte dalgalanan Şanlı bayraktır
Türkün Destanını yazan yapraktır,
Vatanı sevmenin bir bedeli var.

Kemal DOĞANAY
Kemal DOĞANAY

Kemal DOĞANAY Şiirleri

Kim Kötü?
Bildiğin gibi değilim artık.
Çok değiştiğimi söylüyorlar,
Kötü olduğumu, hatta kalbimin olmadığını.
Ben böylesine kötü müydüm, gel de söyle onlara.
Değil mi ki insanlar görmek istediğini görür,
Ben nasıl görünürdüm sende?
Bildiğin çoğu şeyi unut bende!
Belki çoktan unutmuş olsan da.
Yalnızca hatıralar mı kaldı geçen zamanda?
Hiç hatırlanmak istemesem de.

Oysa hayatın yokuşu zor,
Ben şimdi uçurumdayım.
Bir zamanlar kanat olsan,
Gözüm kapalı uçardım.
Sessizce bir köşede ağlasan duyardım.
Seni sevdiğimi söyleyemeyecek kadar korkaktım.
Sen bildiğin halde hep susardın.
Ben de olmayacağını bildiğimden korkardım.
Şimdilerde çok cesurum,
Bilsem yarın öleceğimi belki gülümser geçerdim.

Bakma insanların konuştuklarına
Ya da haklılığına,
Ben çok değiştim.
Bundan böyle beni kötü bil.
Hiç sevmedim say,
Ben seni öyle saydım.
Kim iyi kim kötü bilinmez ama
Ben gerçekten sevildiğimi sandım.
Uğur FURUNCU

Uğur FURUNCU Şiirleri

Özlemin Öte Yakası
Bir yanımda sen varsın, bir yanımda sonbahar,
Geceye adını fısıldar rüzgârlar,
Bir yaprak düşer suya, ardından bin hatıra,
Her dalga biraz daha sürükler beni sana.

Kıyılar suskun şimdi, deniz gözlerin,
Her köpükte saklı sanki bana dair sözlerin.
Ufukta seni arar yorgun bekleyişlerim,
Bir türlü dinmek bilmez içimdeki özlem.

Kaç mevsim geçti sensiz, kaç akşam söndü içimde,
Bir yanım hep seninle, bir yanım yangın yeri,
Zaman yaprak yaprak dökülür ömrümden,
Bir tek senin izin silinmedi yüreğimden.

Özlemin öte yakası, kavuşmanın kıyısı,
Ellerinde son bulsun yılların ayrılığı.
Bir gün başını koysan yüreğimin üstüne,
Bir ömür beklemek değer o tek güne.

Serkan sebepsizceaşk
Serkan SEBEPSİZCEAŞK

Serkan SEBEPSİZCEAŞK Şiirleri