Yeni Eklenen Şiirler
Kalmadı
Devir değişeli artık düşünde,
Beyaz atlı prens gören kalmadı.
Yüzün samîmîyet yok gülüşünde,
Gözlere meymenet ören kalmadı.
Bakışlar tedirgin, endişe dolu;
Yoldan çıkanların çıkmazda yolu.
Cânânlar defolu, canlar defolu;
İkinci elleri yeren kalmadı.
Âr rûhtan kaybolup kalkalı rafa,
Nefs itibâr kazandırdı cafcafa.
Tabanca sıkıyor câhil boş lafa,
Görgüsüze göğüs geren kalmadı.
Din ticaret için yapıldığından,
Paraya put gibi tapıldığından,
Dünya telaşına kapıldığından,
Kıyâmete kıymet veren kalmadı.
Aşağı düştükçe zinanın yaşı,
Yüksünmeyenlerin yüksekte başı.
Ara ki bulasın çatılan kaşı,
Dürüstün kadrine eren kalmadı.
Azaldı arttıkça etini satan,
Helâli haramı hesaba katan;
Çıkmak istemiyor günaha batan,
Hayâ ile hayat süren kalmadı.
Çıkar ilişkisi modası çağın,
Kıç yalayıcısı yalak alçağın.
Semeresi diye çekilen yağın,
Puştun defterini düren kalmadı.
Bakar kör haklıyı sinsice vurur,
Haksızın sırtını sıvazlar durur.
Kulakları sağır; duymaz, uydurur,
Gerçeği ortaya seren kalmadı.
Şerif'im, kul ol kul bollukta, darda;
Allah'tır yardımcı, yârân da yâr da.
Yalanı yanlışı dağıtan var da
İyiyi doğruyu deren kalmadı.
28 Ekim 2025
İzmir
Şiirleri
Senin Kadar
Ne odun ateşi ne gaz ocağı
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Ne de cereyanlı fırın sıcağı
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Kombi, kalorifer, kuzine ile;
Sac kovalı kömür sobası bile,
Yüksek hararetle destan da dile,
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Çekiçle dövülen demirin tavı,
Çakmağın alevi, kibritin kavı,
Patlayıp püsküren yanardağ lavı
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Yer altının termal kaplıcaları,
Şifalı doğal su ılıcaları,
Fabrika borusu ve bacaları
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Isıtma sistemi, enerji ağı,
Yakıtlık mazotu, çırası, yağı,
Çölün kızgın kumu, kıraç çorağı
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Yürek yangınının dumanı yoktur,
Kora, köze, küle kıvılcım toktur,
Tuzlu gözyaşıyla söndüren çoktur;
Senin kadar yakmamıştır kimseyi!
Şerif'im der: "Ağaçta solduğu zaman,
Hazan yaprakları yolduğu zaman,
Güneş tam tepede olduğu zaman
Senin kadar yakmamıştır kimseyi."
11 Kasım 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Doğruluk Ahdi
Kalemin hakkını gözettiğimden,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Haktan, hakîkatten söz ettiğimden,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Halk edeli Hâlık'ıma taptım da
Kulun kula kulluğundan saptım da
İçim ile dışımı bir yaptım da
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Dar dünyayı dizelerin boluyla,
Arkası, önüyle, sağı, soluyla,
Nazımlarken doğaçlama yoluyla,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
İlhamımı gönül terazim tarttı,
Aksine hiç eksilmedi, hep arttı.
Adil davranırken dürüstlük şarttı,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Halk ozanı üslubuyla diretip,
Yirmi dokuz harften cümle türetip,
Ölçülü, uyaklı tema üretip,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Alkışlattı her bir satırım ama
İhtiyaç duymadım şöhrete, nâma.
Tanınmak düşüyle düşmeyip gama,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Ne denizde ne havada karada,
Ne münakaşa ne münazarada,
Kazandırsa, kaybettirse parada,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Günler haftaları aylara itti,
Ömrühayatımdan kaç sene bitti.
Tevâfukla her bir işim rast gitti,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Cibrîl-i Emîn'le ineli beri,
Kur'ân âyetiyle sabittir yeri.
Dinen iki büyük günâhtan biri,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Diğeri iftira, fitne salmaktır,
İffetliye kara leke çalmaktır.
Neme lazım, mazlûm âhı almaktır,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Zâlimlerin zulmü canımı sıktı,
Zorbalıklar sabır bendimi yıktı.
Kalbimden geçenler dilimden çıktı,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Ak yüzümle karartarak gözümü,
Dudağımdan esirgemem sözümü.
Evelallah bilen bilir özümü,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Köre gördürtmedim sahteyi, sahi.
Assalar kellemi, kesseler dahi;
Vallahi ve billahi ve tallahi,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Tam teslimiyetle Allah'ı anıp,
Resûl-i Muhammed aşkıyla yanıp,
Emrolunan doğruluğa inanıp,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
Şerif'im, şâirim şerefle, şanla;
Şiir şevkim ne gıybetle ne zanla.
Bir arada durmaz diye îmanla,
Yalanı kâğıda bile yazmadım.
6 Ağustos 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Özlemin Öte Yakası
Bir yanımda sen varsın, bir yanımda sonbahar,
Geceye adını fısıldar rüzgârlar,
Bir yaprak düşer suya, ardından bin hatıra,
Her dalga biraz daha sürükler beni sana.
Kıyılar suskun şimdi, deniz gözlerin,
Her köpükte saklı sanki bana dair sözlerin.
Ufukta seni arar yorgun bekleyişlerim,
Bir türlü dinmek bilmez içimdeki özlem.
Kaç mevsim geçti sensiz, kaç akşam söndü içimde,
Bir yanım hep seninle, bir yanım yangın yeri,
Zaman yaprak yaprak dökülür ömrümden,
Bir tek senin izin silinmedi yüreğimden.
Özlemin öte yakası, kavuşmanın kıyısı,
Ellerinde son bulsun yılların ayrılığı.
Bir gün başını koysan yüreğimin üstüne,
Bir ömür beklemek değer o tek güne.
Serkan sebepsizceaşk
Serkan SEBEPSİZCEAŞK
Serkan SEBEPSİZCEAŞK Şiirleri
Merhamet Ehli
İnsanlık ölmemiş dedirtenlerin,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
Açları yedirip yedirtenlerin,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
Kalplerinde merhameti çokların,
Katre kadar kibirleri yokların,
Gözleriyle gönülleri tokların,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
Hibesini gizlenerek saçanın,
Görünmekten, bilinmekten kaçanın,
Yardıma muhtaca kucak açanın,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
Sağ eliyle avucunda derenin,
Sol eline göstermeden verenin,
Hayırlarla rızâsına erenin,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
Şerif'im, uzatma, kısa kes sözü;
Rüzgâr içten içe körükler közü.
Kimin hamken pişip yanarsa özü,
Allah sayısını fazlalaştırsın!
19 Ağustos 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Çıkar Dünyası
Şu fâni dünyada son nefesinin
Bedeninden gittiği gün yoksun sen.
Âhirete uçup can kafesinin
Rûh kuşunu yittiği gün yoksun sen.
Zannetme boşalan yerini dolmaz,
Yokluğun kimsenin umurunda olmaz,
Bülbül için hangi açan gül solmaz?
Ecel kabre ittiği gün yoksun sen.
Şerif'im, kendini nasıl adarsın?
Nerede, ne ile alâkadarsın?
Her insanın bir çıkarı kadarsın,
Menfâati bittiği gün yoksun sen.
5 Temmuz 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Unvansız
Dile düşmek için düşmedim aşka,
Neyzen’i nefessiz, neyi sevmedim.
Dışıyla güzele bakışım başka,
İçi çirkin hiçbir şeyi sevmedim.
Kalp kapım kilitli, kapalı râma;
Makâma, mevkîye, şöhrete, nâma…
Kevser şarâbına tâlibim ama
Meyhane menşeli meyi sevmedim.
Şerif'im, tutuşur, sönemez inan;
Gurura kapılıp kibirle yanan…
İsmimin başına, sonuna konan
Sayın'ı sevmedim, Bey’i sevmedim.
10.11.2024
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Anlamaz
Başına buyruktur, sorumsuz olan;
Musîbetsiz nasihattan anlamaz.
Hurâfe, boş, bâtıl inançla dolan,
Hak hukuktan, hakîkattan anlamaz.
İtikâda açlığı tok kadardır,
Münâfık ya, îmanı çok kadardır,
Kıyâmette kıymeti yok kadardır;
Hasenâttan, seyyiâttan anlamaz.
Cenneti arzular günâh dererek,
Amel defterini kendi dürerek;
Ehline hor bakar, hakîr görerek,
Hazîneli hârâbattan anlamaz.
Alîme iç kini dışına vurur,
Câhil cesareti sergiler durur;
Üstünlük taslatıp duyduğu gurur,
Îzâhâttan, beyânâttan anlamaz.
Şerif; kara kalbi kayadan katı,
Baştan aşağıya nûrsuzdur zâtı.
Cehenneme odunlukken hayatı;
Âyet, hadis, hâdisâttan anlamaz.
25 Haziran 2025
İzmir
Şerif Mengütemür
Şerif Mengütemür Şiirleri
Çok Okunan Şiirler
Memet
Karşı yaka memleket,
sesleniyorum Varna'dan,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Karadeniz akıyor durmadan,
deli hasret, deli hasret,
oğlum, sana sesleniyorum,
işitiyor musun?
Memet! Memet!
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN
Nazım Hikmet RAN Şiirleri
Bu Sevdaya Ne Diyorsun?
ASLINDA BUNU BİLİYORSUN,
VE SEN,
HALA”SEN NERELİSİN”?
“D İ Y O R S U N”
İ S K E N D E R U N,
G Ü N E Y D E N’I M,
B E N
P E K İ,
SEN” A Y’I TANIYOR,
MUSUN?
ONU NASIL SEVERİM
BİR BİLSEN,
YOKSA ONU TANIYOR MUYDUN,
S E N?
BEN SON ZAMANLARDA,
KENDİMİ ÖYLE YIKMIŞIM Kİ,
ÖYLE MAHZUN,ÖYLE,
ÇERESİZ, VE ÖYLE GARİBİM Ki,
ARTIK TESELLİ ARAR OLDUM,
Ş İ İ R L E R D E.
BEYHUDE,
UĞRAŞIP DURUYORUM,
BİTİP TÜKENMEYEN,
İŞ İLE,
BİR YANDAN SENSİZLİĞİ,
DİĞER YANDAN HASRETİNİ,
KAZIYORUM
TIRNAK İLE, DIŞ İLE,
ŞİİRLERİMDE SENİ İŞLİYORUM,
TIĞ İLE,NAKIŞ İLE,
GECELER GEÇMESİNE GEÇİYOR
DA ,
HAYAL İLE DÜŞ İLE.
ŞİMDİ SÖYLE ,
SENDEN”VAZGEÇİLİRMİ”
AY PARÇASI,
SEN,
YAŞANTIMIN, ÖMRÜM’ÜN,
T A N R I C A S I
GÖNLÜMDE,
AÇAN GÜLLERİN
EN G O N C A S I.
BEN SANA?
YÜREKTEN BAĞLIYIM.
B U N U,
S E N D E B İ L İ Y O R S U N!
B E N S A N A,
S E V D A L I Y I M,
İ Ş İ T İ Y O R M U S U N?
SÖZ SIRASI SENDE
AYNI GÖRÜŞTEMİSİN,
ŞİMDİ İTİRAF ET,
“K E M A L İ Y E L İ M”,
Ş İ M D İ S E N!
B U S E V D A Y A!
N E D İ Y O R S U N?…!
Ali GARBİOĞLU.
Ali GARBİOĞLU
Ali GARBİOĞLU Şiirleri
İkilem
Sevgi ise, sevişeceğiz seninle ..
Kavga ise, dövüşeceğiz seninle ..
Ölümü de paylaştığımız yaşamda
Ortaklaşa bölüşeceğiz seninle
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF
Özdemir ASAF Şiirleri
Düşten Güzel
İlktir baharın gönlümce geldiği
İlktir hem sarhoş hem ayık olduğum
Bir gerçek içindeyim düşten güzel
Sevdiğim gülüyor yanı başımda
Aşkından talihimin düzeldiği
Sen gökte ararken yerde bulduğum
Bir sende gördüm ince ruh ince bel
Sende murada erdim kırk yaşımda
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI
Cahit Sıtkı TARANCI Şiirleri
Bir Dünya Düşünürüm
Bir dünya düşünürüm
İlk günden beri;
Açılmış da masallar gülü
Hırsın, kinin kapısı kapanmış,
Yüzlerdeki gülümseme çocuksu,
Gözlerde sevginin ışığı yanmış...
Bir dünya düşünürüm,
Ülküsü kardeşlik.
Yaşlılar korkusuz, çocuklar mutlu
Ve yaşatan sevinçler için yarışta gençlik...
O güzelim dünya ki yüzyıllardır
Bütün altın kalplerce arzulanmış...
Bir dünya düşünürüm;
Sarısında, siyahında, beyazında
Yürekler hep aynı anlayışla çarpar,
Aynı rüzgârla okşanır özgürlük çiçeği bayraklar...
Ararız bir olimpiyat şenliği yer yüzünde,
Düşlerimiz mavi "Arkadia" sabahlarına uzanmış...
Bir dünya düşünürüm:
Öylesine günlük güneşlik,
Orda her şey iyilik, güzellik, dostluk üstüne
Bir dünya düşünürüm bir dünya
Aklın aydınlığında
Duygunun selinde yıkanmış.
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR
Coşkun ERTEPINAR Şiirleri
Ahu Gözlüm
Yakılacak yara bu
Yandırır diye içtim.
Dudakların şarabı
Andırır diye içtim.
Kahroldum gidişine
İçtim peşi peşine
Gönlüm senin işine
Son verir diye içtim.
Vurduğun günden beri
Sormadın derbederi
Ateş ettiğin yeri
Söndürür diye içtim.
Ne hal bildin ne hatır
Yazmadın tek bir satır
Senin gibi aldatır
Kandırır diye içtim.
Yokluğun hışım gibi
Bastırdı kışım gibi
Seni de başım gibi
Döndürür diye içtim.
Safi'ye sor sancımı
O bilir ilacımı
İflağ olmaz acımı
Dindirir diye içtim.
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ
Cemal SAFİ Şiirleri
Çocuklar
I
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
Bir nazlı kuşa benzer
Çocuk dediğin.
Ev ister ekmek ister,
Öpülmek okşanmak ister.
Ağacım şu dünyanın üstünde
Bir sürü şehir vardır.
Taşlanmış kuşlar gibi tedirgin
Dolaşan çocuklardır.
Masmavi dumanlar tüter
Onların gözlerinde,
Kara çalılara benzeyen bacakları
Toz toprak içinde.
Babası öldü gitti çoğunun
Ya da çarmıhlara gerer kendini,
Çoğunun anası mendil bile bulamaz
Saçlarıyla siler terini.
Ağacım senin kaderin
Bütün çocukların kaderi.
Neler etmedi yirminci yüzyıl
Sabi sübyan demedi.
II
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Öyle bir fırla ki sokaklara
Gölgen yetişemesin,
Duvar diplerinde seril uyu
Gövden güneşlensin.
Dur bahçelerin önünde geceleri
Çiçekleri kokla.
Rüzgarı çek çiğerlerine
İşlesin körük ibi.
Aydınlık pencereler nasıl yanarsa
Öyle ışıl ışıl yansın gözlerin,
Rüzgar gibi yelken gibi ol
Kenti inletsin türkülerin.
Bak dünyamız da güzel ayışığı da
Geceler de gündüzler de güzel,
Gel hep birlikte büyüyelim
Ağacım gel.
Benim küçük eşkiyam, yavru ceylan!
Bu zayıf kolların, bacakların,
Gün geçtikçe büyür, kuvvetlenir,
Dalları gibi ağaçların.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ Şiirleri
Özgürlük
Eğer kuvvetim yetse benim
Rıhtıma koşarım yalnayak.
Halatlarını bütün gemilerin
Bıçağımla keserim.
Gemiler açılır salınarak,
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak,
Azat olun gemilerim, azat olun gemilerim!
Eğer kuvvetim yetse benim
Kentin bütün çocuklarını alırım evlerinden
Hepsine kiraz çiçeklerinden
Bir çift kanat takarım.
Çocuklar havalanır uçarak
Ben de artlarından bakarak
Gülerim,
Bütün kuvvetimle bağırarak
Azat olun bebeklerim, azat olun bebeklerim!
Sonra da kendi kendime
Artık işin kalmadı derim,
Çeker arabamı giderim.
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ
Cahit KÜLEBİ Şiirleri
