Ahmet ONUR

Sana dönmüş yüzleri ayçiçeklerin Acaba güneş midir mah cemalin Kaybolana yöndür parlayan gözlerin Acaba ay mıdır güzelim, gözlerin

Bulutlar güneşim kapattı Amansız hüzün bedenimde arttı Yağmur indi didemden, boğazım düğüm attı Diyemedim gitme, leblerim dona kaldı

Kendini alem-i melek sanırsın, iblisten farkın yok Niyetim iyi dersin, kendinden başkasına hayrın yok Edep-i adap bilirim dersin, yemediğin sığır-ı tezek yok Kendini tanımazsın, münakaşaya gerek yok

Çöktü içime cihan-ı dert ruh-i cevherim Yar didar-ın yoksunum bilmem neyleyim Sanırdım vicdan-ı ağrım geçerdi Habersizmişim bu vicdan-ı ağrım ebedi

Bir goncaydın sahipsiz bahçemde Beklerdim açmanı sayısız günlerde Dayanamadım sordum sarı çiçeğe Ne zaman bitecek bu işkence