Ali Bozkurt

Yanmak ancak ateşle olur bilirdim, ama yanıldığımı anlattı bir güzel bana; Ah, bunlar ne âlâ bakışlar, öylesine güzel gülüş ve her gülüşünde bir mana... Sanki bahar, o güldüğünde gelir, gülüşü olmasa çiçekler gömülür hüsrana, Senin bakışların bir sebeptir, en büyük tesellidir akması için zamana.

Unutamam, unuttum demek sadece içimdeki hüznü gizler, Ah, yeter artık, nereye baksam, sanki beni izler aynı gözler. Anlasana, bırak artık peşimi, çekiyorum attığım her adımda acı, Kalbimi eritip bitirdi, yakıtı sen olan, şu keder sacı.

Ağzımın üstünde bir garip kumaş, Ne kulak razı olur, ne de sever onu baş. Maskesini çıkaran insan, bambaşka biri oluyor, Bir başka tabirle, adeta evrim geçiriyor.

Allah bana senden başka hiç bir bela vermesin, İstemem, gözüme senden başka kimse görünmesin. Seninle dolsun kalbim, bari atmak için bir sebebi olsun, Sen benim kalbimin gittiği, en güzel yolsun.

Sensiz olmaya artık, benim hiç kalmadı mecalim, Sensizken bitmek bilmiyor, beni tüketen, yalnızlık esaretim. Hangi şarkıyı dinlesem, kulaklarımda hep sensizlik senfonisi, İçime acı veren şeylerin arasında, inan en şiddetlisi.

Üzme bu kadar, hırpalama kendini, inan bu çekilecek dert değil, Söylüyorum sana, yapma sakın, bana kulak ver, eğil. Bir düşün şimdi, cenazen yatıyor başında bir sürü ağlayan insan, Hepsi yırtıyor kendini, hepsi mahzun ve hepsinde aynı lisan.

İyi değilim, pişmanım, karşıma çıkıyor yaptığım hatalarım, İyi değilim, kaybedeceğimi bile bile, tuttum sana bağlandım. İnşallah sen mutlu olursun, şu yaşadığım acıyı yaşamazsın, İyi bilirim ben, sevdiğim sen bu acıya dayanamazsın.