Ali Çetinkaya
Şiirleri (826)
Güler Yüzlüm
Suskun yüreğim tek sana hükmedemedi sevgilim
Kıymetli değerini ben hiç bilemedim güler yüzlüm
Kurtar beni ağır duyguların esaretinden hasretim
Kalbimin aşkın sevgisine ihtiyacı var güler yüzlüm
İki Gözüm
Hayat toz ve pembedir rengi değişik bir düzen
Ayrılık gördüm her yerde gözyaşları derin hüzün
Sana söyleyecek benim en son nasihat sözüm
Duygular seline daha fazla kapılma iki gözüm
Yarım Kalan Saadetim
Seni sevmekten başka ne günahım vardı terk ettin
En hisli duygularımın katili yürekten bil ki düştün
Seven kalbime ihanet ederken ayrılığı reva gördün
Cenneti yaşarken aşkla sen bize cehennemi yaşattın
SEVMEK Mİ AYRILIK MI
Sevmek Nedir??
Birini olduğu gibi öylece kabul etmek mi?
Kalbini içten bir kale gibi fethederek sevmek mi?
Ayrılık Nedir??
BEYAZ MELEK
Her yanım cehennem beyaz melek sen cennetim olurumsun?
Beni doğal halimle sev desem bilmem ki severimsin?
Sevginle bana sahip çıkıp özlediğim değeri veririmsin?
Beyaz güller misali yoksa pembe yalanlar mı söylersin?
ESKİ GÜNLER
Sevgilim kötüye gidiyor bu perişan benim halim
Eski günler de yaşanan o mazinin izine yanarım
Geceler acımasız ve karanlık bak yine yalnızım
Seni ansızın kaybettim sana doymadım sevgilim
Seni Seven Biri Var
Yıllarca seni sevdim ama sen farkında değildin
Gözümü yaşlı bırakıp kalbimin sesini dinlemedin
Aşk mı Ceza mı içimdeki şu feryadımı duymadın
Beni biraz anlasaydın bilirdin seni seven biri var
Renkli Dünya
Şu yalan renkli dünyanın içinde tek gerçek şey aşk
Gemileri yakmadan önce düşün sonra yeşil ışık yak
Sevgiye uyğun kalbi bulunca yüreğinle severek ak
Bildiğin doğrulardan vazgeçme kötülükleri kenara at
Aşka Tövbe
Bendeki şu kara talih sende olsa isyanlar ederdin
Aşka tövbe eder bir daha hiç kimseyi sevemezsin
Acılara nasıl dayandım bir görsen hayret edersin
Sen sevdin ama o seni sevmedi diye hak verirsin
Nafile
Bir rüzgar olsan artık esmez ki yeli biter bu sevda
Değer mi söyler misin sende ki kibirli o işveli eda
Kalbim yorgun ve bitkin her kaçamaklar hanesine
Beyhude aşkınla teselli etmek için çok geç nafile
Kadın
Bir kalem ile kağıtta sığındım ben yokluğundan
Gittiğin o günden beri bana şiirler yazdıran kadın
Susunca yüreğimin hissi ağladı bir anda derinden
Gittiğin o günden beri aşkın ile beni yakan kadın
Aşk İncitir
Silinmez ki yüreğimden ne aşkın nede yüce sevgin
Korkma bilmez kolay kolay özlemler dolu hasretin
Kan damlıyor yâr üzülme sevinç gözyaşlarımdan
Kaderi yaşıyorum öylesine inan bana mutluluktan
Hakkında
Beni bir ben bilirim
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!
Birde beni yaratan
Bana bir ben lazım
Birde beni ani anlayan
Mevlana...!!!!