Bülent TÜSEN
Şiirleri (299)
Uçan Kuşa Sor Seni
Yaprağa sor beni.
Düşen dala.
Kedilere.
Çocuklara.
Ceket
Doğuyor güneş.
Ve çocuk.
Sıcağında.
Ayna büyük.
Yol
Sunay Akın'a
Nereye bıraktın.
Teninde unuttuğun kokunu.
Her gidişinde bırakırken.
Sınır
Otur yanıma.
Otur bakalım.
Üzerinde oturduğumuz bu duvar gibi nice duvarlar.
Doluyorlar sınırları.
Kırmızı Kırmızı
Yağmur yağıyor.
Kirpiklerini ovalıyor.
Kırmızı kırmızı güller dökülüyor yerlere.
Kırık
Kırık bir zihin mi.
Seni yönlendiren.
Yoksa.
Kırık
Hayal
Postayla gelen; hayalindeki güvercinler.
Anne hayallerinde kanatlarında taşıyorlar küçük kızı.
Yorganının altına.
Girip.
Hangimiz?
Hangimiz ekmeğiz?
Hangimiz çiçek?
Hangimiz gül?
Nereye yazılır insan?
Güvercinlerini Anlat Bana
Can Yücel'e
Güvercinlerini anlat bana.
Gözlerin gibi.
Temiz baktığın.
Kaldırımlar
Kaldırımlar.
Çileli gözlerin.
Aheste çocukları.
Zarfta
Zarfta mektup.
Zarfta gözlerim.
Zarfta annem.
Zarfta babam.
Tek Bir
Bülent Tüsen ve akasyalara
Tek bir kuşa konar.
Çiçek.
Tek bir gülü özleriz.
Hakkında
Bülent TÜSEN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.