Bülent TÜSEN
Şiirleri (299)
Çocuklar Ağlıyor Savaşlarda
Çocuklar ağlıyor savaşlarda.
İçim ağlıyor,yanıyor.
Hisli Ve Ona Göre Sevmek
Seni sevdiğimi hissettiğin an.
Güldüğün zamandır.
Ve.
Seni senden bildiğim an.
Sır
Anneme ve Babama
Sır gibi gözlerin baba.
Yön duygusu olursun.
Sır gibi ellerin anne.
Yok Olan
Durdukça soğuk suda
Ölümün soğuk suyunda
Vurdukça iğneye gözlerinin pası
Gömülmeden yok olan
Bekledikçe Hayatı Susmak
Bekledikçe hayatı.
Çabalamadan,sabretmeden.
Getireceklerini düşünerek.
Yaşama hayaliyle tutuşarak, büyümeyi düşünmek.
Ayak Parmakların
Karnında
Kaldıran gül
Seni ayağa
Kuru,sarı,gül rengine
Meyve
Öpüyor
Ağaç, ağacın dalında duran meyveyi
Bir ağaç çocuk
Yanlarında
Ağlayan Sensin Gözlerindeki Düşüncene
Kalbini unutmuşsun.
Sanki başkalarını sevemeyecekmişsin.
Ağlıyorsun.
Ağlayan sensin.
Ekmek Karnesi
Ekmek karnesi.
Çağrı ceketi.
Yağmur teknesi.
Sıra beklemesi.
Bulut Öpmek
Dudaklarını öpüyorum.
Büyüyorsun bulutlara.
Zor Kere
Seni seviyorum
Kuşun kanını
Akıyorken
Getiriyorken
Suya İniyor
Suya iniyor
bir kadın
bir çocuk
bir kuş
Hakkında
Bülent TÜSEN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.