Bülent TÜSEN
Şiirleri (299)
Ekmek
Ekmek.
Çocuk.
Çiçek.
Ekmek.
Ağaç
Yağmur yağıyor.
Yanında kanıyor gül.
Yağmura karışıyorsun.
Ağaçlar yeşeriyor.
Sulara
Suya yaz adını.
Suyla yaz.
Sulara yaz.
Sesleniş
Yerde seni de görüyorum.
Yerde sen de varsın.
Yerde annen de var.
Yerde kuşun kanadını gösteriyorlar.
Vurdular
Vurdular.
Seni gözlerimde vurdular.
Düşünce soğuklarda urdular.
Soğuklarda kaldılar.
Afrika
Çiçeği koklarken.
Aslan.
Burnumdan.
Gözlerime.
Hatırında Topraktan Hayat
Hatırında
çiçeklerli
çilekler.
Hatırında toprak,
Kırmızı
Kırmızı bir şaraba değiyor gözlerin.
Akıyor kırmızı.
Görünmediği
Ekmek çalıyor kapıyı.
Görmeyen dünyada.
Onlar paralar içindeler.
Parası olan.
Aynalar Kendine Baktığın
Aynalar söyleten.
Çocukluğun geçtiği.
Aynalar kucaklatan.
Sarıldığın kendine.
Vurdular
Vurdular.
Vurdukça,yerde düşürülen yüzler.
Bakarken ölü ölü geçmişe.
Boşalan bakışlar.
Ekmek
Ekmek pişiriyor canım Annem.
Fırın yapmış kendi başına canım Annem.
Ekmek dağıtıyor canım Annem.
Ekmek gibi sıcak.
Hakkında
Bülent TÜSEN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.