Dora

Bir isim de mahvedermiş insanı. Mevsim, artık o eski sonbahar da değil ki artık. Ağaçlardan dökülenler de yaprak olsa , Hepsi yalan; çoğu benim istediğim.

Tek hatıram bir şarkıdır bana senden kalan. Sen bilmezsin, Yerde ben Gökte bulutlar ve semalar ağladı.

Soğuğu içimde taşısam Kış gidiyor benden. Erimiyor yamacımdaki karlar. Güneş bile küsmüş bana,

Bir gün kayıp düşersem, Bilin ki ben ölmüşüm. İyi şeyler bitmiş içimde... İnancım kalmamış geleceğe...

Bahar günü, begonvillerin açtığı bir akşamüstü. Yollar silinmiş, topraktan ve kahverengiler .