Ekrem BOZKURT

Yara, yarayı gizler.. dedi yaşlı adam Nasıl, çivi çiviyi sökerse. Özlemek , nasıl bilerse sevdayı. Ve kurşun gibi nasıl ağırlaşır zaman

Ölü kuşlar dökmüş gökyüzü Ağaçlar çığrışı unutmuş. Faili meçhul. İzle bak karanlığı. Bütün ayak izlerini süpürür deniz dediğin.

Demir alma hayatımdan Ben sensiz bir hiç olurum Bir teselli de bulamam Durulması güç olurum

Hep bildik bir şarkıyı seslendirir akan su taşlara çarpa çarpa Zorla kafaya sokar, esrik bir ruh halim var üstünüze afiyet Çağlayandan düşen ses umarım sakatlanmaz suyun intihar vakti Faili meçhul cinayetlerin delillerini karartır gece.

Kar üstüne damlar ben yürüdükçe Kalbimden dökülen kırmızı kadın... Yağar üstümüze beyaz bir gece Kader unutulmak...hasret yüklüce...

Beni sana bağlayan Dünü çözdüm, Havası boşalan bir balon gibi Döne döne gittiler başımın üzerinden

Büyük bir iğ gibi Dünya dönerken eğiriyor, Bizi hayata bağlayan pamuk ipliğini... Ekrem Bozkurt

Sihirbaz şapkasından tavşan çıkarırmış O da birşey mi Ben koskoca bir aşk çıkardım bu anlamsız hayattan O nu hayatımın merkezi yaptım

Koza Bozmadan örümcek ağlarını Kimse dokunamaz yalnızlığıma. Beni bir zırh gibi çepeçevre saran

İhtimal seni seviyorumdur: İmbikten damlıyor senli düşüncelerim. Ne sağlam bir zırh giyiyorum ki,sızmıyor ama kederim... Dalgınlıktan önümde yürüyen kediye basmışım,yazık. Az kalsın düşüyordum(düşeyazdım)-hatta düşe/ yazdım bile adını... Sonra,kim gördü acaba diye ikircikler büyüttüm.