Emre ZEYBEK
Şiirleri (19)
İki Hayat
Fakir zihninle âlimi eleştirirsin,
Zayıf üslup ile dilinde cehalet estirirsin,
Kararlık zihninde dikenler yetiştirirsin,
Bilmezsin kimleri üzer, kimleri incitirsin.
Kelam
Etmeyesin dünyada bir kelam,
Tartıp da mizana koymadan,
Edep kazanında yoğurmadan,
Yola çıkınca bir daha durmayan.
Evlada Miras
İnsan fıtratını yaşar,
Nesline de aşılar,
Hal, tavır ve sözler,
Çocuklarında yaşar.
Anne Olmak
Her derdin her sıkıntının ondadır şifası,
Kol kanat gerer, huzurdur hayali rüyası,
Sürekli didinmekle geçer bu dünyası,
Her rengi her teni ayrı boyar fırçası.
Hayat Tek Kıta (Matris/Satranç/Vezn-i Aher Şiir Türü)
Hayat, anlaşılır, tek tek, sınandıkça,
Anlaşılır, tek tek, sınandıkça, bu dünya,
Tek tek, sınandıkça, bu dünya, yaşandıkça,
Sınandıkça, bu dünya, yaşandıkça, zorlaştıkça.
Değerini Anla
Sakın ağlatma sevgilini,
Yükleme onun omzuna,
Bu dünyanın matemini.
Soldurma narin gönlünü,
Hakikat Yolunda
Vicdanlar köpürür cesaret olur,
Lisanlar dökülür şahadet olur,
Cennet görünür hakikat olur,
Gün bu gündür adalet olur.
Hayat Bu Ya
Hayat her canı aynı mektepte okutuyor,
Birini varlıkta, birini yoklukta tutuyor.
İmtihan ya bu yokluğu varlıkta boğuyor,
Arpa, buğday, taş, toprak beraber yoğruluyor.
BENİM ÇOCUKLUĞUM
Ben varlığın içinde, yokluğun çocuğuyum.
Elinden tüm mirası alınan,
Geçmişi acımasızca karalanan,
Babasından, dedesinden ayrılan,
BOYA FIRÇASI
Bir babanın, azmidir boya fırçası,
Merhametle onunla duvarı okşaması,
Belki de hayattaki tek aşkı,
Gürgen saplı bir boya fırçası.
BEYHUDE
Bilir misin sen, gece niçin karanlıktır?
İşlenen onca günaha, hangi aydınlık dayanır.
Belki de bir ayıbın üzerini kapatır,
Yine de her dem gündüze âşıktır.
NEDEN Mİ EMRE
Sevenlerin koymuşsa adını Emre,
Göbek adını da Yunus diye,
Muratları, inansın her daim hakikate,
Tabi olsun semadan inen emre.
Hakkında
Emre ZEYBEK ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.