G.Ç
Şiirleri (25)
HİÇLİK
Umudun bittiği yerde
Başlarmış
Ölüm çağrısı
Var olmak içinmiş
SON BAHAR
Bahar geldi artık
Geçti sonbahar
Süpürdüm içimde kalmış
Sevdamın son kalıntılarını
Geç
Kendi ellerimdeyken solmuş çiçekler
Bahar çoktan bitmiş
Güneşi ararken ben
Telaşla sağa sola koşarken
Haberi yok
Karanlık kalpler
Kirli eller
Maskeli yüzler
Kendini aydınlatamamış
oyun
Ben gülerken
Aklıma gelir
O en güzel gülüşün
Seninle aynı anda gülüyormuşuz gibi gelir
Bilemezsin
Unutmaksa benim en büyük intikamım
Bilemezsin
Bende açtığın boşluğun derinliğini
Göremezsin
keşke
Keşke bıraktığım gibi
Hatırlasaydım seni
Böyle kendini kirletmeseydin
düşlerimde
yanılgı
Yanmış yanılmış bedenler
Yanılmışlar yan yana
Yana yana
Belli belirsiz bu sancılar
kalkış
Bir direniş bu
Yeniden ayağa kalkmak
Yol yokuş olsa da
Kaç yazar
solan giden
Saksıdaki kurumuş gövdemden ibaretim
Ne fazlası ne eksiği
Yok oluşun eseriyim ben
Esirlerimin eseri
Yaş yirmi
Yıllar geçmiş
Benden geçmiş
Yaş yirmi
Ne kadar başa gidilmeli
Ocak
Ocak ortası
Yalnızlığın tam ortası
Sessizliğin yapıcı değil
Yıkıcı
Hakkında
anlatmak yerine yazıyorum henüz çok yeniyim