Gönülzar
Şiirleri (13)
Ah Madımak Vah Madımak
İnsan dediğin bunu yapmaz
Yaparsa da yanına kalmaz
Bunu yapanların yüzü gülmez
Ah Madımak vah Madımak
Ölmek güzel şey
Öleceksin diyemi korkuyorsun be Gönülzar
Bu dünya kime bırakmışta sanada bırakacak kâr
Ne malın var ne mülkün ne de yar
Ölmek güzel şey be Gönülzar
Bitik köyüm
Bilmezki sağı solu
Yardım etmez Allah kulu
Ne okulu var ne de yolu
Bitik köyüm garip köyüm
Dönülmez Hal
Cahille etme münakaşa
Sonra hesap veremezsin hakka
Hak aşkı bizi yaka yaka
Getirdi bu dönülmez hale
Ali Aşkı
Dost kapısı açık durur
Gelen geçer iz bırakır
Hak aşkıyla yanan gönül
Küllerinden nur doğurur
Pezevenk
Beni bu hale koyanların
Hem geleceğini hem geçmişini sikeyim
Yarimi elimden alanların
Hem soyunu hem sopunu sikeyim
Ararım
Göğsümde bir boşluk, adı konmaz bir sızı,
Geceye sorarım seni, yıldızlara yazı.
Rüzgâr geçer içimden, adını fısıldar gibi,
Ben seni arıyorum, görünmeyen bir izi.
Ona Buna
Beni neden istersinki
Ne faydam vardır sana
Beni bırakıp
Sataşsanmı ona buna
Gönülzardan İnsan Olana
Gönülzar sabret, taş olma yine,
İsyan etme ama boyun eğme zalime,
Bir gün hesap sorulur elbet herkese,
Yazılır bu düzen defter-i mahşere.
Gidipte Gelmeyene
Tanrıdan dilegimdir yüzün gülmesin
Çocukların olsun da torun vermesin
Mezarını sulamaya gelen olmasın
Beni yaktığın gibi yaksınlar seni
Eline Ne Geçer
Yılanlı dağın başında bir duman tüter
Gönlümde sen yar,başka ne biter
Ela gözlerinle yakarsın beni
Öldürür diriltirsin eline ne geçer
Artık Sıra Sizlerde
Bir seher vakti düşerse yasım
Artık kurtulmuşumdur ağrımaz başım
Sızlanmasın dostum eşim
Kefenleyip gömmesinler beni yaksınlar
Hakkında
Gönülzar ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.