Halim YAĞCIOĞLU

Siz beni hâlâ anlayamadınız Ve anlamayacaksınız çağlarca da… Hep tutturmuş “Yıl 1919, Mayıs’ın 19’u” diyorsunuz Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övüyorsunuz.

Tükenir elbet Gökte yıldız, denizde kum tükenir Bu vatan bu topraklar cömert Kutsal bir ateşim ki ben sönmez

Dün gece evinizin etrafında dolaştım Saçların gene omuzlarına dökülmüş Yüzün aydınlık beyaz Hiç değişmemişsin şaştım

Odamın penceresi bir bahçeye bakar bahçe çırılçıplak kurumuş ağaçlar

Koparabilir misin bana yıldızlardan Avuçlayabilir misin karanlığı Sen ki milyonlar içindesin Neden kalbinin yalnızlığı

Ben küçücük bir ağacım Yurdumun bir bahçesinde, Topraklar tüterken görün, Dallarım çiçeklesin de.