Hasan Ali YÜCEL
Şiirleri (16)
Seni Kimler Düşündü
Sevgili vatandaşım, bir ibret olsun diye,
Belki gününden önce vasiyet olsun diye,
Bu gönülden destanı senin için yazdım ben;
Her harfim elimle yüreğime kazdım ben.
İşte Başlarız Söze
Yazmıştım ben bunları, dokuz yüz kırk yedide,
Oku da sen bir kere ne istersen onu de.
Geçmiş tam on iki yıl göz açıp kapamadan,
Böyle kesmiş kısmeti hakkımızda Yaradan.
Atatürk
Türkü ölümden
Odur kurtaran.
Odur Yeniden
Türklüğü kuran
Cumhuriyet
Ne saltanat, ne sultan:
Ne hakanlık, ne hakan;
Biz ki Türk'üz, Türk'e baş
Kendi seçtiği yurttaş.
Bayrağım
Atalarım, gökten yere
İndirmişler ay yıldızı,
Bir buluta sarmışlar ki
Rengi şafaktan kırmızı.
23 Nisan
Yirmi üç Nisan...
Yurdu koruyan
Yarını kuran
Sen ol çocuğum!..
Altın Ok
Ben bir Türk'üm; soyum, ırkım uludur.
Göğsüm millet sevgisiyle doludur,
Tuttuğum yol Atatürk'ün yoludur.
Hep o yoldan yürümektir dileğim.
Ağaç ve Sen
Bir ağaç altındasın, her dalı bin bir çiçek,
Gün gelip bu çiçekler sana yemiş verecek.
En yüksek dallarında, bunların olgunları;
Gözünü onlara dik, alçaklarından el çek.
Zengin Ol
Çalışıp kazan, kalma aç;
Hiç kimseye olma muhtaç.
Tuttuğun taş ekmek olsun,
Hem karnın, hem cebin dolsun.
Yüze Kadar
Ne verseler sayarım;
Başa "bir"i koyarım.
"Bir", her şeyin ilkidir,
Arkadan "iki" gelir.
Saatim
Kara gözlü saatim,
Ak yüzün yusyuvarlak.
Uyanınca erkenden
İlk işim sana bakmak.
Okul Türküsü
Çok severiz biz okulu,
Kitabımız bilgi dolu.
Okur, yazar her Türk oğlu,
Yükselmenin budur yolu.
Hakkında
Hasan Ali YÜCEL ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.