Hasan Karabay

Hayallerim hüzne döndü, ne yaz kaldı ! Ne Nevbahar Hayat denen yolculukta, bu kalp yorgun gönül Bîzâr Geçti yıllar ard ardına, Akşam oldu kalktı pazar Yıkık viran şu kalbimde, bir fidandan, kaldı gonca

Eskiden keyifle, sabahlarda uyanırdık Gün hep böyle bitecek, bir umut türküsüyle Devam ederken yaşam, böyle berrak sanırdık Sevgiliyi sevecek, yalın aşk kokusuyla

ANNECIGIM Bir tebessüm yeter, senden yüzüme Hep böyle hülyalı, kal anneciğim Senden başka kimse, gülmez yüzüme