İsimsiz Şair
Şiirleri (349)
Gel Kardeş Tövbeye Gel
Rabbinin huzuruna varmadan
Azrail yakandan tutmadan
Can bedenden çıkmadan
Gel kardeş tövbeye gel
Gel Ey İnsan Tövbeye Gel
Yıkar bedenleri cehennem narı
Ateşi bol rengleri sarı
Korkudur oranın yoğu varı
Gel ey insan tövbeye gel
Benim Ben
BENİM BEN
ciğerime doluyor sigaramın dumanı
her çekişimde çektiğim gam ile.
içim pür-hün gönlüm mahzun.
Hasret
Bir mektup yazsam sana
Bunca hasreti sığdırabilir miyim sayfalara?
Zarflasam, mühürlesem taksam bir kuşun kanadına
Benim yürümeye cesaret edemediğim yolları, o uçarak gelse sana.
Seni Bekleyeceğim
Seni andığım her adımda
Bir seni gördüm
Bir seni andım
Aklımdan seni çıkarmak bile istemiyorum
Sessizliği Dinliyorum
Sessizliği dinliyorum
Sanki ruhuma ilaç gibi
Ilık bir rüzgaz esiyor
Şefkatle saçlarımı okşuyor
Yalnızlık
Yalnızım yine tek başıma
Yalnızım hayalin gelir karşıma
Ellerim buz gibi gözlerim nemli
Yeni bir gün doğuyor
İnsanlık
Çoktandır seni görmedim,
Ama aşkından asla şüphe etmedim,
Seni anlatmaya asla laflar yetmez,
Konuşsak bir defa son bir kes ?
Yaktın Bizi Korona
maskemi taktım koluma
polis gördü baktı bana
çıkartmaya çalıştım kolumdan
maskem yırtıldı bak ha
Ey Sevgili
Gözlerim gözlerine değdiğinde
amansın bir ateş düştü kalbime
Dudağından dökülen bal sözüne
Gönül verdim gönlünün bacesine
Aşık Oldum
En yüksek dağın tepesindeki bir çiçeğe aşık oldum
yüksek bir dağın tepesinde büyüyorsun yükseklikte yalnız, korkak bir o kadar da soğuk ve üzgün
yaprakların ipek ve kalbin bir yıldız gibi ey esen rüzgar ona iyi bak ve onu çok sevdiğimi söyle
Ağaç
Bir ağaç üstünde düşen yaprak misali gibi gönlümde ömrümce güneş yanığı gibiydin
ne dokunabilirdim nede dokunmaya kiyabilirdim
ben seni gönlümde hislerime hapsederek sevdimki
sevda yanığı oldun
Hakkında
İsimsiz Şair ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.