İsmail UYAROĞLU
Şiirleri (21)
Özlem
Usul, sessiz arkadaşım benim
Özledik seni
Susarak söylerdin çoğu şeyi
Konuştuğunda da yeri gelip
Uyku
Uykum gitti nereye
Yıkanmaya dereye
Dön gel uyku n'olursun
Vücuduma geriye
Uçurum
Şiir uçurumdur
Ve çiçekten bir köprü
Geçer üstünden
Gerçeğin kıyısına uzanan
Ah
-Abdülkadir Bulut’un anısına-
Panayırların şairi
Olarak anacak ilerde seni
Lunaparkların değil çocuklar
Yeşil Yağmur
Gözlerine baktınız mı hiç uzun uzun
Yeşil gözlü bir kızın
Çayır çimen ferahlığı doluyor içinize
Ve ipince ıslanıyorsunuz
Şimdi Yoksun
Bir zamanlar öyleydi
Diyelim duruyordun bir ağacın yanında
Kış oluyordu diyelim, tek yaprak olmuyordu dallarda
Şimdi kimse inanmaz buna ama
Şiirin Üç Kuralı
Hayatın bağrından
Kanayarak kopan kelimelerle
Kurulur şiir
Bir
Sevişken
Bakıyorum: önünüz
Ancak şu söylenebilir bir şiirde
Karanlık ve sessiz
Şey diyecektim
Sevinç
Sarılıp birbirinize çocuğunuzla
Uyudunuz mu hiç?
Akan uyku değil sanki aranızda
Uyku hafifliğinde bir sevinç
Ömrüm, Bana Bağışla Bu Şiiri
Büyük bir şiir yazmak istiyorum
Patlayan bir fırtınanın ardından
Kayalardan fışkıran hayat
Gibi büyülü ve vahşi
Ölüm Hayatı Kuşatalı Beri
Kül yağıyor gökten
Kül renginde güneş
İki şey örtüyor kırları
Kül ve leş
Küçük Bir Yol Şiiri
Yol nedir yol?
Karlı bir kış günü, bir otobüste
Tek arkadaş olarak yanında yalnızlığın
Yol nedir yol?
Hakkında
İsmail UYAROĞLU ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.