kar çiçeği

Ay'ın güneşe olan aşkı imkansızdan da öte biri gündüz biri gece, gecenin karanlığı çöktüğünde gözyaşlarını tutamayan Ay seslendi Güneşe

İkiye ayrılmış saçların yanlara dökülüyor kıvırcıklar her gördüğümde eriyor kalbim ben başkasını bilmem

Kesiliyor nefes her aldığımda daralıyor göğüsüm her duyduğumda korkuyla titrekerken ellerim ağlıyor gözlerim

Kar taneleri dökülüyor ellerime bu soğuk gecede yapayalnızım yine soğuktan titreyen bedenim ölüyor sessizce

Değersizim ben nefes aldığım her an bir gül soluyor mısralarımda söylemeye dilim varmıyor bu yüzden teslim oluyorum hatıralarıma