Karma Arşiv
Şiirleri (204)
Atatürk ve Cumhuriyet
Bir gün sordum babama
Atatürk neden büyük?
Çocuğum, dedi bana
O’nu seviyor her Türk
Atatürk
Uygarlık denilen yüce hedefe,
Varmayı öğretti bize Atatürk.
Çağdaşlık yolunda şana, şerefe,
Ermeyi öğretti bize Atatürk.
Mavi Aydınlık
Yakından görmüştüm gözlerini
Mavi bir ışık akmıştı içime.
Bu büyük aydınlıkla
Dopdoluyum gene.
Sen Varsın Atatürk'üm Her Şeyimizde
Bu gün yatağımdan hür kalkıyorsam
Ekmeğim ak suyum berraksa,
Ağaçlar çiçek açıyor
Topraklar ısınabiliyorsa,
Öğretmen Atatürk
Yine derse giriyorsun Samsun kapısından
Selâmlıyor, seviyor tek öğretmenini
İl il, köy köy, can can
Tüm Anavatan.
Mustafa Kemal'e Giden Yol
Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
Kollarımı yarına güvenle açacağım,
Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
Bırakın, Mustafa Kemal'e varacağım.
Bir Tutkudur Mustafa Kemal
Bir Tutkudur Mustafa Kemal;
Nice sevdalara değişilmeyen.
Yitirilmiş Kasımlarda açan umuttur,
Bir baştır, vazgeçilmeyen...
Atatürk'ü Gördüm Düşümde
Sizler yaşadıkça çocuklarım
Ben de yaşıyorum demek,
İşte aranızdayım Ahmetler, Mehmetlerle,
Sizler yaşadıkça çocuklarım
Evciler Köyü Öğretmeni
Ben Evciler köyü öğretmeni
Aklımı işlerime verdim.
Plan yaparım geceleri,
Gündüzleri ders.
Öğretmenime Türkü
(Ogün)
“Ben bir öğretmenim;
Gecelerim kara tahta,
Gündüzlerim tebeşir…
Sevgili Öğretmenim
Ben bir çocuğum.
Ali’yim, Ahmet’im, Mehmet’im.
Ayşe’yim, Derya’yım, Kezban’ım.
Tertemiz bir defterim, yazılmamış.
Türkiye’m
Baş koymuşum Türkiye’min yoluna
Düzlüğüne yokuşuna ölürüm
Asırlardır kır atımı suladım
Irmağının akışına ölürüm
Hakkında
Karma Arşiv ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.