Kutluhan Kutlu

Seni tanıdığımda yeniden doğdum Seni sevdikçe, kendimi unutur oldum Senden sevgi görmedim, her gün kahroldum Bana suçun ne diye sorarsan eğer

Sanma ki ben sensiz Yaşamaya alıştım Senden ayrılalı Yalnızlıkla tanıştım

Bir güneş gibi doğdun dünyama Gecelerim seninle aydınlık Hecelerim seninle anlam buldu Belki de beklediğim sendin bunca zaman

Korkuyorum sensizliğin sessizliğinden Korkuyorum ilk defa, bu hayatın adaletsizliğinden Ya seni benden alırda başkasına verirse Ya ölüm senden önce bana, benden önce sana gelirse

İnkar edemezsin, kimse sevmedi seni ben gibi Benim sana olan sevgim, sevgilerin en dibi Her nereye baksam, sanki her şey sen gibi Gönlüm uzağında kaldığından beri böyle deli

Bir Dünya Düşünüyorum İçinde Yalnız Biz Olan Bir Hayat Düşünüyorum İçine Mutluluk Dolan

Her gün Geçtiğimiz Sokaklardan Geçerken Hiç Düşünmüyorum Seni Titreyen Ellerinle Ellerimi Avuçlarına Aldığın Sarılarak Gezdiğimiz Yollar Umurumda Bile Değil Artık

Uzun zaman oldu Artık Yoksun Odamda Tek İsteğindi Belki de Bensiz Kaldın Sonunda

Gözlerin büyüledi beni aşkım, anlamlı ve masum bakan gözlerin Bunca zaman boşa çarpan yüreğim, anlamını sende buldu sevdiğim Her gece başımı yastığa koyduğumda Allahtan tek dilediğim sendin Odamın karanlığını bir ay ışığı gibi aydınlatan senin hayalindi

Sensizlik yağdı yine bu akşam üzerime Sırılsıklam sensiz kaldım Vazgeçmeyi koymuşken kafama Seninle geçen günlere daldım