Mehmet KÖK
Şiirleri (200)
Nazlanma
Ben gözümü sende açtım.
Aşkın şarabını tattım.
Sensin benim, bil ki bahtım.
Gel nazlanma yanıma gel.
Bekliyorum Seni
Bırakıp da gittiğin günden beri
Oldum sayende sanki serseri
Varmı söyle bundan daha beteri
Hep aynı yerde bekliyorum seni.
Güzel Kardeşim
Yakışıklıdır kendisi kısadır boyu
Her daim siyah elbise giyer koyu
Hizmet etmeyi sever, güzeldir huyu
Sen böyle devam et güzel kardeşim
EFKARIM VAR
Bir yudum kalmış içtiğim son şişede
Ağlıyorum sensiz her akşam köşemde
Elimden tutan yok sevdiğim gidince
Kendinden geçmişim efkarım var bugün.
Mehmet Bey
Ne gecesi var nede bir pazarı
Kimseye olmaz da bir zararı
Benimser hemen verilen kararı
İçine kapanık, sesiz bir adam Mehmet bey.
Senden Yok Bir Haber
Rüzgar gibi esip gittin yanımdan
Giderkende bir parça aldın canımdan
Artık ümidim kalmadı yarından
Gittin gideli senden yok bir haber.
Dönmem Ardıma
Eğer istemiyorsan beni yanında
Gidiyorum bir daha dönmem ardıma
Çekilir kenara küserim bahtıma
Gidiyorum bir daha dönmem ardıma.
Muhtar Adayı
Hiç durmadan çalıştı yılmadı
Özen gösterdi hiç kalp kırmadı
Daima zirve yaptı tırmandı
Köyümüzün seçilen muhtarı adayı.
Temizkan
Bıraksada elinden atın ipini
Yinede çıkarmaz başındaki kepini
Kibardır yükseltmez kimseye
sesini
Sona yaklaşıyorum
Allah bir can vermiş, bu can emanet
İçimdeki ateş kor, gel'de sabret
Yaşamak için etsem de hep gayret
Adım, adım sona yaklaşıyorum.
Delirmeye Müsait Arkadaş
Kendine göre bir çok görüşü var
Bize göre görüşleri belki dar
Uğraşmaya gerek yok çıkarır hır
Her an kavgaya müsait arkadaş.
Eğer
Çalışırken orak kesmiş elini
Sıcaktan güneş kavurmuş tenini
Geçindirmektir tek derdi evini
Yaşıyorum, yaşamak buysa der eğer.
Hakkında
Şiir insanın duygularını dışa vurmaktır.