Muhammet Diyar

bulutlar ağladı sonra güneş güldü güneş güldü ardından ağladı bulutlar var bu terslikte bi iş ve bir adam ağzı kulakların da bulutlar güldü

hiç gelmeyecek gibisin gözlerime bakmayacak ellerimi bir daha tutmayacak gibi evim sessiz ve sensiz

sen varken güzel çiçekleri koklamak sen varken öksüz değil içimde ki çocuk sen varken nedir beni bu denli boğan şimdi sen yoksun, bu şiir var olana armağan