Muhammet KÖÇEN

Ne olur her şeyi unuttur bana Seni her geçen gün baştan seveyim Beni bir esir say at zindanına Elini arayıp baştan seveyim

Gireceksin diye rüyalarıma Kaç akşam bekledim ey hâr-ı bülbül Sanki kokun sinmiş odalarıma Senden bir iz gibi ey hâr-ı bülbül

Bahçende çiçeklerin rengi bile sapsarı, İnan gün gün eritmiş seni görme ısrârı. Gün batımı vurdukça minik gövdeleriyle, Seslensen gelecekler bir çocuk özlemiyle.