Niyazi KARABULUT

İçimden hasretler geçti. Nice belâlar, kerbelâlar geçti Sokaklarımdan önce sonbahar Sonra hâr geçti

İçimdeki kör kuyuya attın seni çıkaramadım Nihavent makamında tebessümlerin Asırların ötesinden Sırılsıklam bir bakış geçti gözlerinden

Sorma halimi, bildiğin gibi Bıraktığın dert aynı Aynı bıraktığın yürek Hal hatır sormana ne gerek

İçimin en tenha köşelerinde Ülkeler saklıdır uçsuz bucaksız Gönül savaşının siperlerinde Bende dolaşmışım atsız, pusatsız

Bir sevda iklimine beni attı gözlerin Kalbimi pazarlarda alıp sattı gözlerin Işık saçan fenerdi kararan günlerime Yeknesak hayatıma ritim kattı gözlerin.

Gittin ölüm gibi bir kor bırakarak Gelmemek üzre Sahaf kokulu yar Kalabalık bir meydandır bendeki yalnızlık