Osman AKÇAY

Kendimi yitirdim engin ovada Kalmadı ülfetim damla kovada Bir daha yılmadan pişir tavada Bunu zül saymadan gel de bul beni

Serpilince rengin beyaz ve sarı Yüreğim hissetti gelen baharı Bahtiyar gönlümü attım dışarı Neşe huzur saçan nergis çiçeği

Ardında bırakıp senden bir resim Nedensiz boş yere terk edip gittin Yıllardır aynıdır benim adresim Gelmeyip kahrettin bin derde ittin

Her gün neyimi üfler bir başına dinlerim Bir kamışın içinde bin bir dertten inlerim Kırmadan söyle neyim! Senin için ben neyim Olmasaydın gönlümde ben nasıl sakinlerim