Özcan İŞLER

Serinleten meltemler, eserdi püfür püfür, Gün geldi hakim oldu; haram, yalan ve küfür, Kalplere demir attı, istilacı gemiler, Eridi yavaş yavaş, medeniyet ve kültür.

Bulmaya geldiğim geçmişte yittim Ben sensiz bu şehrin sokaklarında. Eski anılara daldım da gittim Doğduğum bu şehrin sokaklarında...

“Hayat süren leşlere” dönüştüğümüz anlar, Doksan yıl, haraç mezat tasfiye oldu canlar! Vicdanlara, tercüman olmuyor heyecanlar, Ölümsüz gerçeklere kahraman arar zaman;

Kalbi mermer ister sevme ister sev, Benim gönlüm sana aktı diyorum. Sevda ummanımda başlayan alev, Bir yangına döndü yaktı diyorum.

Anlamlar yüklerdim bazı sözüne, Sana sevdiğimi söyleyemezdim. Buruk tebessümle bakar yüzüne, Sana sevdiğimi söyleyemezdim.