Özdemir ASAF
Şiirleri (52)
Bildiğim
Sana bakmaktan
Onu göremiyorum.
Bilmiyorum bunda ne var..
Bunu ben anlamam,
Anmak Unutmak
İki tür nokta var
Biri önüne ve ardına bakar,
Biri ardına bakmaz,
Ardını noktalar.
Ağlamak
Ağlamak
Bazı acılarda yetmez
Bazı ölümlere
Örtüsüdür bazı acıların
Yalnızlık
Ben hep senin çağrını çaldım,
Senden sesszilik yanıtı geldi.
Gelecekten beklenen ses yerine,
Geçmişin anısızlık anıtı geldi.
Teori
Kiloya neye bin gram,
Metreye yüz santim dediler,
Birinciyle ne aldılar, ne sattılar,
Ne pişirip, ne yediler,
Şimdinin
Şimdi ben neden mi güler?
Şimdi ben bir başka bana,
Bir başka şimdi'den baktığımdandır.
Şimdi bu müzik neye çalmakta
Şey
Bir gün sözlüğü açtım, ŞEY nedir diye baktım;
Gördüm filozoflarla düşüp-kalkan bir kadın.
Ardından dediler ki sonra okuduklarım:
Bugün duruşması var ağır-ceza'da onun;
Susmanın İkinci Yüzü
Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde ..
imdi bütün susmalar bir odanın içinde ..
Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar,
Önce saklandıkları, bir adamın içinde.
Öte
Benden, onlara benzer olmayı beklemeyin,
Ve onları yineler olmayı beklemeyin.
Herkes yeniliğine varır, kendi kalırsa.
Kimseden bana benzer olmayı beklemeyin.
O Işık
Ben yoksam, biliyorum, ben sende yokuz ..
Sen yoksan, biliyorum, sen bende yokuz ..
Ve de gözlerimizde bir o ışık .. ki ..
O yoksa, biliyoruz, biz bizde yokuz.
Noktasız
Biri gelir sorarsa
Sana beni sorarsa
Gitti der misin
Gittiğimi söyler misin
Köz
Sen bakmasını bildikçe görünür yanmışlığım,
Tartmasını bilirsen, atrtılır inanmışlığım.
Sen bilmezsen, bilmedikçe, sen bilmeyeceksen,
Uyandırır uyumuşluğunu uyanmışlığım.
Hakkında
Özdemir ASAF ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.