Rıdvan EREZ

Tarif edemeyecek kadar çok sıkıntılı olduğum bir dönemde seni sevmeyi seçtim. Psikopat olmamama rağmen mazoşist olmamama rağmen seni bu dönemimde sevmeyi istiyordum. Sen bir çocuktun küçük bir kız çocuğu idin. Saf tertemiz hayalleri olan ve yüreğinin temizliğinin yüzüne vurmuş olduğu küçük bir kız çocuğuydun. Bense seni bir kutu çikolataya kandırıp kötü niyetleri için kullanmak isteyen sapıklara karşı seni koruma görevini benimsemiş yüreğinden başka silah taşımayan olmayan bir babaydım senin için…

Seninde yolun buraya kadarmış. Büyük sevdama yüreğin darmış Çünkü içinde başkaları da varmış. Bırak artık beni…

Sende bir gün sevgiye hasret kalabilirsin Beni hiç sevmiyor olabilirsin Hatta bana karşı nefret dolabilirsin Ve bu bir rüya diyebilirsin

Çok güzel terk ettin beni. Yanmasına sende beni gibi yan da Öyle masum beklenmedik bir anda Hain bakışlarınla Masumiyeti terlettin

Güvenmemeyi öğrendim sensiz kaldığım gecelerde. İhanetin üstüne ayrılığımı saldığım gecelerde Sigaram ile birlikte nefes aldığım gecelerde Hasretime güzel bir ayrılık çaldığım gecelerde.

Beni Affetmelisin… Bunca saniye ve dakika sensiz kalarak zaten en ağır cezamı çektim… Beni affetmelisin… Her insan hata yapar hatasız kul olmaz derler bunu bilirsin

Seni hudut tan sevdim… Hudut şahitti sevgime hudut biliyordu… Onu ne kadar çok seviyorsun diyordu… Ben anlatıyor susmuyordum. Ben seni huduttan seviyordum.

Sensizliğin kapısını araladım Birazda gönlümü paraladım Hasreti desen tamamen karaladım Ben seni çok özledim.