Salih POLAT

Dağa çizilmiş resimdir Bir çocuğun babası olmak Yakından bakınca anlaşılmaz Uzaktan belli eder kendini.

bu dağlar o çok öldüğüm dağlar değil eğri büğrü gülen bu çocuk bu yamyassı rüzgar kapının önünde uluyan bu gece

gecikmiş karla döküldüğünde ağaçların sırrı çekildiğinde fırtınanın elimizden aldığı deniz gecenin saldırısına uğramış bir kıyı kaldığında kendini hangi ışıkla sınayacak ölüler kelebeği,

her taş yürümek istiyor, baksana anımsamak istiyor kül, ateşin başlangıcını yeşermek istiyor kan, gecenin kollarında gülmek istiyor ölüler, baksana.

sessizce iniyor mermer merdivenler dolunay var minarenin arkasında tıka basa bulut dolu ağaçlar ne anlama geldiğini kimse bilmiyor bunun

birer birer geçtiler yanımdan ilk sayfasına anlaşılmaz adresler yazılıp bırakılmış bir not defteri nasıl sessizce beklerse kullanılmayı öylece beklerken

çünkü sürüyor hayat değişiyor herşey, aşk aşk bizim en eski kederimiz nehir yataklarından