Süreyya BERFE
Şiirleri (28)
Susuz
İkin onlar sezer sarı bulutu
Göğün kuru çeşmesini anlar
Doğulular
Sabahçılar
Soru
Nedir bu aşk
Bu öteki önceki
Olmayan sürüklenen örtülü
Parçaları mı bir göktaşının
Son Ayların Şiiri
Ben sevince yeryüzü arınır
Yüzüme vurur gölgesi
Yüreğim aşkla beslenen başaktır
Açılır
Sevgili Arkadaşım
1.
Gözlerinin rengi gibi
Yüreğinin rengi gibi
Saçların da kendi renginde
Nöbetçi
Dağ başından bir ışık geliyor
Yansıyor gözlerimden şehre
Bozkıra köy evlerine
Yorgun değilim seninle buluştum
Nedircik Yavrusu
Nedir aydınlığı yaratan, günü güne benzeten
hayatı yaşanır kılan, insanı insan eden?
Nedir yarına inanmalar, inanmamalar
geçmişteki gül bahçesi, gelecekti diken?
Kış ve Dolunay Şiirleri
Küçük yerlerde
daha kendine özgü
kış sıkıntısı.
*
Hepsi O Kadar
Gidilir gelinir.
Belki sağsalim dönülür, hepsi o kadar.
Günler geceler çabuk geçer.
Çabuk geçmez şaşkın bir çocuğun hüznü
Gurbet
Ayışığı unuttu karları
Nerdeyse tipi çıkar
Yaralı bir keklik
Uçtu önümden
Duvar
Gençliğim çevrili
Atlayıp geçsem
Ne taş ne tarla
Kağıt mürekkep yıldız
Çoban Türküleri
Dağdan indimse kurt sanma beni
Soğuk vurdu inceldi boynum
Yükseklere çıktım küçüldü yaşım
Ay karanlık gel beri
Çiğdemler
Kar satan adam dağdan indi
Kar getirdi
Ekmek verdik kar aldık
Yediğimiz kar yazı serinletti
Hakkında
Süreyya BERFE ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.