Tarık Bahadır

Düş! Düşsüzlüğüme “Bir yenilgi sonrasında Gece; 04.26 Bir fincan kahve

Aşkımdan armağan her satır sana Maziyi yeniden yaşatsın sana Nasıl sevdiğimi anlatsın sana Sana bir sitem var her bir sözümde..

Ömrümün en güzel senelerini Alıpta gittiniz bu şehir ve sen Gönlümün en masum ümitlerini Çalıpta gittiniz bu şehir ve sen

Daha iyisi için ayrılık... Dayanamıyorum bu iyiliğe, Kandırma kendini benide üzme kahretme. Nasıl bir iyilikse kahrolsun,

Belki ellerin titremez bu defa İstediğim ne para ne pul senden Gösterebilseydin birazcık vefa Hani nerde, eseri yok sevginden.

Ey şanlı bayrağım Toprağında gözü olanın Yurduna mezar kazarım; Aşkınla yandım durdum

Karanlığım oldu Sensizliğim soldu Irmaklar dereler çayırlar sensiz oldu Kitaplara Roman oldun ama sen gelmez oldun İrkildim gece soğun'da Sensizliğim olmuşdu gece karanlığında kaldım sevgiye aşka muhabbete

Aylar yıllar oldu Seni görmeyeli Gözlerin de Tütüyor umutların ışığın Işıkların için de çırpınışın o kocaman kalbin Seviyorum seni sana baktığımda her anımı