TUBA KÜLTÜR TUTAR

Kim demiş güneş yok Kim demiş karanlık gece Ruhumdaki güneşten bihaber Aldanır butun nefesler hülyaların bulut kuşağında

Hep parantez içinde saklandı duygularım Iyileri çoktan buharlasti Kaldı kötü anılarım Ağlamaktan aşındı incindi yanaklarim

Koşuyorum saydam uçurumlarda Gidişim dönüşüm gibi yalan sahte yollarda Aşk bu benzer mi güne Direnir zamana kalbimde

Masmavi gökyüzü masmavi denizle buluşurken Martılar simit bekliyor ama nafile çok erken Şehrin sokaklarında mahmur gölgeler yarı uyur gezerken Aklımda çözüldü bu denklem

Gözlerinin içindeki ılık bir nehirdeyim Yüzüyorum, yüzdükçe berrak bir bahar bulutlardan sarkıyor Ve yine hayat senin gözlerinde başlayıp senin gözlerinde bitiyor