Uğur FURUNCU
Şiirleri (67)
Kim Kötü?
Bildiğin gibi değilim artık.
Çok değiştiğimi söylüyorlar,
Kötü olduğumu, hatta kalbimin olmadığını.
Ben böylesine kötü müydüm, gel de söyle onlara.
Mesafe
Nereye gidebilir ki insan?
Çok iyi bildiği ya da hiç bilmediği şehirlere.
Unutulduğu zamandan, özlediği an'lara..
Hangisi daha çok yıpratır insanı!
Geçmemiş Aslında
Gülüşün kaç şiir yazdırdı, kaç kalem kırdırdı bana.
Dün olsan yanımda, bugün özlenirdin deli gibi
Sen ki kaç gecenin ahı tutar demeden gittin!
Bir daha böylesine sevilmeyeceğini bile bile..
Özlenen
Bazen aşılamayacak yollar yorar insanı
Gözlerin daldığı hep o uzaklıklar
Kimi zaman yapayalnız bırakır, anlamayanlar arasında insanı
Uçurum olur bazısına, gitsen de kalamazsın
Yarınlar
Bilmiyorum nasıl dayanılır ki sensizliğe.
Gülüşünü seversin, bir daha gülemezsin..
İçinde ne varsa dile dökmek istersin,
Dökemezsin!
Bilmeni İsterdim
Ben sevdiğimi söyleyemiyorum.
Sen sevildiğini anlayamıyorsun.
İkimizde başkasının olacağız adım adım.
Bunu ben biliyorum, sen bilmiyorsun.
Bilmemek
Bilmemek iyidir bazen
Kimsenin yokluğunu acısını
Bir an bile eksik kalmayacağını
Göğsünde atan bir kalbin bile
Sonra Sen...
Sonra sen gittin;
Sesini yağmurlara,
Gülüşünü şiirlere
Güzelliğini, kalbime bırakıp gittin.
Söyleyemediklerim
Giderken gözleri, gözlerimde değildi.
Bir kez baksaydı gözlerime,
İmkanı yok, gidemezdi!
İnsan, hiç sevdiğini bırakıp da gider mi?
Zamansız
Gönül verdiğin her şey gidiyor zaten.
Kalbin kalbinde atsa da..
Bir parçanı alıp, uzaklaşıyor senden
Yıllar eskitse bile her şeyi
Adını Sakladığım
Geceyi anlatır gözleri;
Unutmak isterken yalnızlığı.
O başkasını severken!
Zaman onsuzluğa alıştırır.
Unutuldu
Şimdi her şey unutuldu
Sözlerin unutuldu
Yaşadığın unutuldu
Yaşadığımız unutuldu
Hakkında
Uğur FURUNCU ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.