Vasfi Mahir KOCATÜRK

Gün doğdu, kıpkızıl karşı kavaklar, Yosmam, uyku yetmedi mi? Rüyadan gözünü açtı yapraklar, Bağda pırıldıyor top yapıncaklar,

Güzel yurdum, dağlarım Uzaktan göresim gelir Keskin esen yellerine Kendimi veresim gelir.

Ne bir damla gözyaşı, ne yerde yaslı bir mum; Hazin, loş odalarda ölümü sevmiyorum. Bir çığ sesiyle nasıl inlerse bir uçurum Benim öyle verecek kalbim son nefesini...