Yalın ERÇETİN

Yalnızlığımın çaresini ararım serap dolu çöllerde Her tepenin ardında bekler dost görünümlü iblisler Kuma bulanmış açık yaralarım sızlar Bir damla aşk ararım belki şifamdır,

Yalvarmak ne kadar acınası değil mi? Ben sana her gün yalvardım, Bakışlarımla yalvardım, Gözyaşlarımla,

Sonuçsuz çabalarımın ardına gizlenen umutlarımdı korkularım Kesik bileklerimden akan çaresizliğin tedavisiydi göz yaşlarım Şen gelir insanlara sonu gelmeyen feryatlarıma karışan kahkahalarım Zihnimin köşelerine gizlediğim anılarım gibi kayıp yazılarım