20.500. Günüm!

Hayla huyla geçiverdi Yirmi bin beş yüz günümüz! Elimizden kaçıverdi Yirmi bin beş yüz günümüz! Hem anne olduk hem baba Boşa gitti onca çaba? Nerden baksan oldu heba Yirmi bin beş yüz günümüz! Bazen hüsran bazen iyi Yaşanandır, değil sayı Çıktı elden, oldu zâyi Yirmi bin beş yüz günümüz! Dünya petek, insan arı Her ne varsa kaldı yarı Değil mi dünün tekrarı? Yirmi bin beş yüz günümüz! Soran var mı hâlimizden? Fayda yoktur malımızdan Yazık, çıktı elimizden Yirmi bin beş yüz günümüz! Bu dünyada kimse gülmez Vadesi bitmeyen ölmez İstesen de geri gelmez Yirmi bin beş yüz günümüz! Dünya kışla, kul eridir Hayat imtihan yeridir Birbirinin benzeridir Yirmi bin beş yüz günümüz! Çoğu geçim kaygısında Kimi gaflet uykusunda Geçti yokluk duygusunda Yirmi bin beş yüz günümüz! Kimi acı, kimi hazdı Kimi çoktu, kimi az’dı Kimi kıştı, kimi yazdı Yirmi bin beş yüz günümüz! 17 Temmuz 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ