Acının Huzursuzluğu
Bir yerlerde unutulmuş gibi duran bir acı vardı.
Bir gün ansızın çıka geldi.
Gelmesinden belliydi aslında unutulmadığı...
Kabullenemediğin hiçbir şey ama hiçbir şey peşini bırakmıyordu.
Acının huzursuzluğuydu bu.
Huzura kavuşamayan her şey ruhunu acıtıyor,kanatıyor ve seni parçalara bölüyordu.
Tek kurtuluş "Teslimiyetti ,Kabullenişti."
Acıyı'da sevebilmekti...
Ruhun,yüreğin,bedenin sonsuz huzuru...