Adı Gönül Olan Şehrim Viransın

Adı Gönül Olan Şehrim Viransın Bu eylül çirkin etti beni Adı gönül olan şehrim viran O sevgili gitti Adı gönül olan şehrim viransın Adı gönül olan şehrim Asrın atomları düştü sana... O sevgili seni unuttuğu gün Adı gönül olan şehrim şimdi viransın Adı gönül olan şehrim ah Adı gönül olan şehrim viran Minaresiz bir şehir Küskün güneşe aya... O şimdi üzerinden veba geçmiş bir kaya... Ve küstü ovayı besleyen suya... Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... Yıllar yılı... Sahipsiz bir bahçeydin gönlüm Otuz yıl kırk yıl Ve kıyam ettin ilk kez... Var ol tabut gıcırtısı Kıyam etti gönlüm Var ol Yunustan ilahiler okuyan derviş... Kıyam etti gönlüm Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun bin selam... Eylül rüzğarlarına düştüm Ah Asrım eylül gibi ,hangi çiçeğe varsam ağlıyor Camiler bomboş ağlıyor... Ve adı gönül olan şehrim virandı Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun bin selam... Secde etti ilk kez gönlüm... Acıyı bilirim kederi bilirim Adı gönül olan şehrim virandı... Zamanın çölüne düştüm Yasak meyveden mı yedin sende... Cennetini yitiren adem gibiydin gönlüm... Baharını yitiren çiçek gibiydin gönlüm Otuz yıl kırk yıl Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun bin selam... İlk kez okudun fatihayı... Zamanın gülüne düştüm Ah Asrım ne belalar getirdi başıma Aman susturma minareleri asrım... Korkulur senden.. Bir kötüsün eline düştüm Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... İlk kez okudu Allahın adıyla... Esma pencere pencere açıldı Ağlıyor şu gönlüm... Ne hazindi şu gönlüm Bir de viran şehirler... Varil bombalarının Suriyede yıktığı... Eski sevdaların külüne düştüm Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... İlk kez ballar balını buldu gönlüm Atom yemiş şehir gibiydi gönlüm... Ah Adı gönül olan şehrim virandı Yarden ayrılıklar eskitti şu gönlümü Bir de şımarık çocukların diline düştüm O yarin gittiği verimli toprak çöl şimdi Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... İlk kez aşkı buldu gönlüm... Ve işte bin Ah Ağlatıyor beni gönül şehrim Seni hangi el imar eder Nerede o ışıklı el gönlüm Var mı o ışıklı o el gönlüm Bir de leylam vardı saçının teline düşsem Gözlerinin rüzğarlarına düşsem... Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... Yıkar o yarden ayrılık... Yedi depremle yıkılmış şehir gibiydin O kara tarihten beri Otuz yıl kırk yıl Sıladan gurbete düştüm Ve cennetten dünyaya düşmüş Ve bir adem ağlıyor... Bir imar eden çıkmadı seni Adı gönül olan şehrim Virandın Yunustan ilahiler okuyan o dervişe olsun selam... İlk kez Hiradan esti bir rüzğar Yaralı bir kuştun Otuz yıl kırk yıl Yunustan ilahiler okuyan dervişe bin selam... Otuz yıl kırk yıl yırtıcı kuştu... Ormanına ağacına dalına düştüm Ve kurtuldun ey gönlüm Aşk kurtuldu.... Yunustan ilahiler okuyan dervişe bin selam... Ballar balına bin selam... Ve Taptuk kapına yüz bin selam...