Ağaç Gölgelemiş O gülü

Ağaç Gölgelemiş O gülü Aşık oldum yaprağına dalına Ağaç gölgelemiş o gülü Aşık oldum rahşesine kalemine... Ey ağacı ağaç sanan Musaya sor ağaç nedir... Ağacı sana anlatmak zor Aşık oldum bahçesine bağına Taif taşlamış gülü... Ağaç gölgelemiş gülü Taifin kalbi taş Kabille başlamış savaş Hep serin ağacın gölgesi Aşık oldum ormanına dağına... Ağacın savaşı var gül için Gölgelemiş gülü Anlatırdı sana olsaydı dili Yunusun sarı çiçeği gölgesinde büyür. Ağacın savaşı var gül için Ey ağaç Ağaç deyip geçemem Sana Dağ-taş elinde Taşa geçer sözün İçinde nur var ağaç senin Nasıl ağaç deyip geçeyim sana Ve gölgeledin gülü Kırmışlar dalını gözünde yaşı var Ağacın da dertli başı var Ağacın savaşı var Hem de gül için Ağaç deyip geçen Ey gerçeklerden kaçan Ağaca ağaç deyip geçemem Saz olursun söz olursun Öpülesi ellerde Defter olursun Kalem olursun... Nasıl ağaç deyip geçeyim sana Gölgeledin gülü ağaç Kışa katlanırsın Yaza katlanırsın İçinde nasıl bir aşk var ağaç senin... İçimde bir özlem var dallarına kuşlarına... Ağacın savaşı var gül için Gölgeledin gülü Kuşlar dallarına muhtaç Meyvesiyle doydu aç Ağacın savaşı var gül için Maviliğe ersin ağaç Herkesin günahı kendine İnanmışım hakdine Ağaç deyip geçemem sana Ey ağaç Duada mı dalların Bulut gelir çağrına Ateş mi düştü bağrına Nasıl bir duan var ağaç senin Gölgeledin gülü Dinim hak din Ağacın savaşı var gül için Ağaçta cesaret var her gönle sığmaz “ağaç” deyip nasıl geçeyim ona Otuz yıl kırk yıl gurbetteyim Ey ağaç Keşke sana benzeseydim Gurbet gurbet gezdirmiş beni Eli sopalı bir hayat... Vatana aşık şu ağaçlar Ateş görür kaçmaz ağaçlar Conkbayırında askerlere benzedi cesurdur Ağacın savaşı gül Ağaç deyip geçemem Gölgeledi gülü Gönlümü çınar bildim Ağaçları yar bildim Otuz yıl kırk yıl gurbet gezdim Hep imrendim ağaçlara Ağaçlar gibi büyüsem göklere Ağacın savaşı var gül için Ağaçlar gibi sarılsam toprağa Ağaçlar devrilir köprü olur... Baharda yeşermek hakkı ağaçların. Ağaç deyip geçemem Gölgesinde yeşermiş bir tarih Gölgelemiş Taifte bir ağaç efendimi Gölgesinde yeşermiş sevdalar Ağaçların sevdalı yüreği en yeşil yanımız Nasıl ağaç deyip geçeyim ona Gölgeledi gülü Ağaçları ağaç sanan Kendi söyleyip kendi kanan Ağaçların anıları içime güneş gibi . Ağacın savaşı var gül için Ağacın da derdi var var gönlü boşu var Ağaç deyip geçemem Ağaç tecelligah-ı ilahi olur Musaya Ağaçlar dünyanın şehadet parmağı mı Ben ağaçlara baktıkça büyüyorum. Ben ağaçlara baktıkça gönlüme saray örüyorum İçimdeki dağın ağacı şu ağaç Nasıl ağaç deyip geçeyim şu ağaca Aşık güneşe Kuşlarında neşe Yürüyüşü göklere... Ve gölgeler bir gülü