Ağacın Gül Savaşı Var

Ağacın Gül Savaşı Var Şu şehir cahil Şu şehirde bir gönlümün bir de şu ağacın Gül savaşı var yalana Güllere ve kuşlara açık kucağı O gülü gölgeledi O ağaçların gülü Ağaçların gül savaşı var her asırda Asrım çöl gönlüm gül bir ağaç dibinde Şu Taifin gül kokusuna tıkalı gönlü Ağacın da gül zikri var O ağacın zikri gül Gölgelemiş gülü O ağaca kurban olayım Gönlüm de o ağaç gibi bu çölde Gül sevgiye gölge sunuyor Ağaçları severim Aynı çölde gönlüm O ağacın gül savaşı var Ağaç deyip geçemem Gölgelemiş gülü Ey o gülü gölgeleyen ağaç Sana nasıl ağaç deyip geçeyim O çölde gönlüm şimdi Ve O ağacın gül zikri var Ağacın eli var dili var Yaprağı var gülü var... Ağaçta aşk... Yıkılmayan bir aşk Kış rüzğarlarına direnen o aşk Şu o gülü gölgeleyen ağaç gibi Şu ağacın bal aşı var Ağaçları severim Ağaçları severim Anne gibidir ağaç da Ağaç deyip geçemem Nasıl ağaç deyip geçeyim Baharın çocuğu o Toprağın duası... Ağaçta dua Bir çöl asırda gönlüm şimdi Her ağaçta güneş özlem var Sokağımızdaki şu ağacın Dallarını kestik Yeşilliğini kesemedik Ağaç deyip geçemem Bahar var içinde ağacın Ağaçları severim Bu çöl hayatta gönlümde Ve Ağaçlarda bir güneş var Perdelenmeyen bir güneş Ağaç deyip geçemem Nasıl ağaç deyip geçeyim ağaçlara Ağaçların hikayeleri içimde güneş gibi ... Ormanın tepesindeki en büyük ağaç Ey ağaç Ağaç deyip geçemem Sana Dağ-taş elinde Taşa geçer sözün İçinde nur var ağaç senin Nasıl ağaç deyip geçeyim sana Şu şehir katil Bu çöl şehirde gönlümün Ve Ağacın dertli başı var Bir tepede yalnızlığı gölgeleyen ağaç Ey ağaç Ağaç deyip geçemem sana Saz olursun söz olursun Öpülesi ellerde Defter olursun Kalem olursun... Nasıl ağaç deyip geçeyim sana Köy meydanını gölgeleyen ağaç Ey ağaç gönlüm gibisin Kışa katlanırsın Yaza katlanırsın İçinde nasıl bir aşk var ağaç senin... İçimde bir özlem var dallarına kuşlarına... Ağaçları severim Şu çölde gönlümün Ve Ağacın göklere koşusu var Adım adım koşar göklere Maviliğe ersin ağaç Kırlarda papatyaları gölgeleyen ağaç Ey ağaç Ağaç deyip geçemem sana Ey ağaç Duada mı dalların Bulut gelir çağrına Ateş mi düştü bağrına Nasıl bir duan var ağaç senin Bu çölde gönlümün Ve Ağacın gözü var kaşı var Şu ağaçta bir cesaret var her gönle sığmaz “ağaç” deyip nasıl geçeyim ona Bahçemize şemsiye olan ağaç Ey ağaç Keşke sana benzeseydi gönlüm Gurbet gurbet gezdirmiş Eli sopalı bir hayat... Ateş görür kaçmaz ağaçlar Conkbayırında askerlere benziyor cesurdur onlar Ağaç deyip geçemem ağaca Şu şehir çöl Bu çölde gönlüm Ve Ağaçlar büyüsün göklere Ağaçlar gibi sarıl nura toprağa gönlüm Ağaçlar devrilir köprü olur... Baharda yeşermek hakkı ağaçların. Ağaçları severim Şu çölde gönlüme Et parçası deyip geçemem Ve ağaca Ağaç deyip geçemem Gölgesinde yeşermiş bir tarih Gölgelemiş Taifte bir ağaç efendimi Gölgesinde yeşermiş sevdalar Ağaçların sevdalı yüreği en yeşil yanımız Nasıl ağaç deyip geçeyim ona Bu çölde gönlüm Ve ağaç Tecelliğah-ı ilahi Ağaçları severim Ağaç deyip geçemem ağaca Ağaç tecelligah-ı ilahi olur Musaya Ağaçlar dünyanın şehadet parmağı Ben ağaçlara baktıkça büyüyorum. Ben ağaçlara baktıkça gönlüme saray örüyorum Nasıl ağaç deyip geçeyim ağaca Ağaç da gönlüm gibi aşık bir güneşe Yürüyüşü göklere ağaçların..ve gönlümün