Ağaçların gönlünde Yeşil Güneş

Ağaçların gönlünde Yeşil Güneş Beytullahın nurunda gönlümün kökleri Beytullah nur denizi.... Bu şehir kör taif kadar Kırdı gönlümün dalını budağını... Derelerin kıyısında ki ağaçları sevdi gönlüm Yiğit gönüllere benzer ağaçlar Akabenin ağacını hatırlatır her yiğit ağaç bana... Ağaçlarda buldu gönlüm yeşil güneş... Ey Taif dönüşü efendimi gölgeleyen ağaç Kıymetin Tuba kadarsenin... Tubayı hatırlatır bana her yiğit ağaç Şu koca şehirde de Ağaçların gönlünde yeşil güneş Bu şehrin ağaçlarını sevdi gönlüm Yiğit bir ağacı varmış derler falan şehrin O şehrin yağmurunu sevdim,pınarını sevdim... Bu şehirde de ağaçlarda gönlüme yeşil güneş Gönlüm de ağaçlar gibi öksüz bu ülkede bu şehirde Ağlasın gönlüm için de bulutlar gülüm Bir kerede gönlümün küllerine essin rüzğar gülüm Büyüyor sevincim baktıkça dalı budağı kırık ağaçlara Dimdik duruyorlar ya rüzğara inat Bir meyveli ağaçtır kainat Baktıkça büyüyor gönlüm Nurludur sütü şu kainat ağacının Yaralara aldırış etmiyor ağaçlar Ağaçlarda yeşil güneş... İçimi aydınlatır ağaçlar baharda gülüm Ağaçlarda yeşil güneş Şu ağaç kara toprağın yeşil rüyası Ağaçlarda yeşil güneş Ağaçların yeşildir gözleri... Ağaçlar maviliğe çağırır bizi İki gözüm iki çeşme olur Ağaçlarda yeşil güneş var gülüm Bir çöl bu dünya yoksa bir çınar gönül Çöl olur insanın dünyası Ağaçlarda yeşil güneş var gülüm Ağaç kara toprağın ak rüyası Güzel bak ağaçlara Gül gül bak ağaçlara gülüm Bir derviş gibi baktım ağaçlara Onlar toprağın yeşil entarili çocukları Gör ağaçlarda yeşil şefkati Ağaçlarda yeşil güneş Ülkemin ağaçları güneş gülüm Ülkemde ağaçlarda yeşil güneş... Yeşile aşk Yemyeşil bir aşk var ağaçlarda göklere... Vatan bekçileri şu ağaçlar... Her sabah bakıyorum ağaçlara Yol boyunca sıralanışları güzel Ülkemde ağaçlarda yeşil güneş Minare gibi şu ağaç şu toprak mescit... Ülkemin duadaki eli gibidir Dost bildim ağaçları gülüm Ağaç şefkat güneşi... Dal dal Beşiğimiz olmadı mı ağaç Dallarını kestik Yeşilliğini kesemedik Bahar senin içinde ağaç Gönlüm sevdana muhtaç Gönlüme benziyor şu ağaç Tekrar tekrar bak şu ağaca Ağaç şefkat güneşi Kaç yolcuyu gölgeledi şu ağaç Şehir anlamasa da balta anlamasa da Şu ağaç şefkat güneşi... Zaman boğuluyor şehirlerde her yaz Ağaçlarda yeşil güneş Çırpınıyor şehirlerde ağaçlar ve gönlüm Yeşilin denizi gibi ormanların dalgalanışı Şehir anlamasa da balta anlamasa da Ah Şehrin karanlığına düşmüş çocuklar gibi gönlüm Ve ağaçları şehrin..yüzme bilmeyen Kaç bebeği sıcakta gölgeler şu ağaçlar Şehir kovuyor gönlümü ve ağacı Kesik şu ağacın bütün dalları Kim yaratmış ağacı Ağaç şefkat güneşi Şehir anlamasa da balta anlamasa da Öperim ayaklarınızdan Ellerinizden ağaçlar... Ülkemin ağaçlarında yeşil güneş Şehir kovuyorsun gönlümü ve ağaçları neden Toprak ananın kolları ağaç Toprağın maviliğe duası ağaç Dualarında kuşlar var ağaçların gülüm Şefkatle sarmış bizi... Ağaçla büyüyen şefkattir düşüncemizde Şehir anlamasa da balta anlamasa da Sevilmez mi şu ağaçlar Kesmedim ve kırmadım dalını bile Şikayetçi olur diye gelirse dile Uzayıp maviliğe Dertlerimi anlatsın diye Ağaç şefkat güneşi şu evrende Bu şehir anlamasa da balta anlamasa da Dost bildim ağaçları Ağaç şefkat güneşi... Dal dal Beşiğimiz olmadı mı ağaç Beşiğimiz oldu ağaç Allah yazan kalemimiz oldu... Ağaç şefkat güneşi ülkemde Yaprak yaprak Gölgesinde uyuyor kaç bebek Uyuyor gölgesinde gözünden uyku akan kelebek Ağaç şefkat güneşi Dalında kuşlar... Dalında salıncaklar Oyuncaklar çocuklar... Ağaç gül gül koşar zor zamanda bize Bir çölde bir gün Onu da gölgelemedi mi ağaç Dost bilişim ağaçları bundandır En dostu gölgeledi ağaç Ağaçlar yelpazendi ağaçları sev bebek Sevgisi büyük bebek Sende daldal dala konan kelebek Ağaç şefkat güneşi Nasıl dost bilmeyeyim şu ağaçları Yeşil bayraktır yaprakları Dalları duadaki el gibi Şehir anlamasa da balta anlamasa da Ağaçları sev bebek Ağaç şefkat güneşi Nasıl dost bilmeyeyim ağaçları Bu gül vatanda Asker gibi ağaçlar da dikilir düşmana yiğitçe... Şehir anlamasa da balta anlamasa da Ağaç büyüyen şefkattir yeşil yeşil Nasıl dost bilmeyeyim ağaçları Yoksul elinize nasıl alırsınız dikenli baltayı Şu ağaçla büyüyen şefkattir Dertli beşiğimiz şu ağaçta Yastığımız ağaç Fakir tabutumuz ağaç değil mi Nasıl dost bilmeyeyim ağaçları Öleyim bir ağacı devirirse kem rüzğar Ağaçla büyüyen şefkattir Dost bildim ağaçları Kaç yahyaya sığınak oldu ağaç Ağacın sesi beyaz Beyaz beşikler bilirim ağaç Nice beyaz tabutlar ağaç... Çok eski ağaçla dostluğum Ve ışıklı dostluğum Beşiğim ağaç Tabutumuz ağaç Ağaç şefkat güneşi bize Kıyılır mı bu şefkatli dize... Ben insan o ağaç bizimle büyüyor gül aşk Onunla büyüyor gül gibi bir şefkat Şu ağaçla doğsun içimize güneş Dostu gölgeledi ağaç Beşiğimiz ağaç Tabutumuz ağaç Yaktık ısındık Ağaçta insana şefkat güneşi Dost şu ağaçlar Yoksul toprak ananın bize uzanan kolları ağaç Dostu gölgeledi ağaç Şehir anlamasa da balta anlamasa da Şefkatle sarmış bizi Nasıl dost bilmeyeyim gölgesinde serinlediğimiz o yazı Bir ağaç gördüm baharı yüklenmiş bekçi at gibi Çiçekli yat gibi Ağaçlar güzel Ülkemde Bir ağaç gördüm deli dünyayı uçuracak beyaz kanat gibi Ağaçlar da gelin süslenmişler sanki tel tel Ülkemde Şu şehirde Kıymetiniz neden bilinmedi bal dilli ağaçlar Gül uzatan gül elli ağaçlar Ağaçta büyümüş şefkat Nasıl dost bilmeyeyim ağaçları Kaç dostu gölgeledi şu ağaç Sevgi zengin denize benziyor ormanlarımız da deniz... Ağaçla büyüyen deniz gibi en mavi bir şefkat Şehir anlamasa da balta anlamasa da Şefkat bir deniz ağaçlarda Şu şehirde Kıymetiniz neden bilinmedi gül gönüllü ağaçlar Gül dostu gölgeledi ağaç Nasıl dost bilmeyeyim şu ağaçları Ağaçları sev Diktin mi bir fidan Bu sevgi de gönle bal sevgi bir gül bebek... Ne buyurdu peygamberin..