Ağlayı Ağlayı
Yâr, senden uzak ellerde
Kaldım ağlayı ağlayı;
Bitip tükenmez yollarda
Öldüm ağlayı ağlayı.
Bilmem sihir mi, büyü mü?
Çözülmez aşkın düğümü;
Ben sende isteğimi
Buldum ağlayı ağlayı.
Güzel gördüm yığın yığın,
Bel ince, gözleri baygın...
Hepsinden güzel olduğun
Bildim ağlayı ağlayı...
Gel gaflet etme beni bul,
Kuş gibi sîneme sokul.
Bak, ben senin kapına kul
Oldum ağlayı ağlayı.
Yâr, neden gözlerin süzgün?
Sakın sen de mi üzüldün?
Ben senden ayrıldığım gün
Güldüm ağlayı ağlayı.
1932
Sabahattin ALİ
Dağlar ve Rüzgar, 1934