Ah Çocuk kalabilseydim

Ah Çocuk kalabilseydim Büyütüldüm Büyük adam olsun dediler... Ah çocuk kalabilseydim Saf ve temiz.. Mavi kalsaydı oyunlarım Büyüttü ağlamam için Ah çocuk kalabilseydim Büyüdüm derdim büyüdü Günahım gibi Unutmam çocukluğum seni Uçuyorum sana hep rüyalarda Büyüdüm yüküm dağ oldu Derdim de dağ oldu Büyüttü dağı taşısın diye... Büyüdüm Elimden tutan da yok şimdi Unutmam çocukluğum seni Süt damlası unutmam seni Ne olacak bu gidişin sonu Hep çocuk kalabilseydim O çocukluğum nerede şimdi Babam tutmuş annem tutmuş ablam tutmuş elimi Büyüdüm kederim kalır mı çocuk Hep çocuk kala bilseydim Tutulmuştu elimden Elimden tutan da yok şimdi Ah o çocukluğum nerede şimdi Babam tutmuş annem tutmuş ablam tutmuş elimi Büyüdüm sütün rengi kara oldu Unutmam çocukluğum seni Babam tutmuş annem tutmuş ablam tutmuş elimi Tükenir belki göklerdeki yıldızlar Hep çocuk kala bilseydim Yıldız kalabilseydim Köylerde Kavak ağaçlarıyla büyüdük Kavak ağaçları düz ve narindi Kova kova sulardık Onlar da pişman büyüdüğüne Unutamam çocukluğum seni Babam tutmuş annem tutmuş ablam tutmuş elimi Devrilmemek için yalvarıyorlar rüzğarlara Ben büyüdükçe derdim de büyüdü Ve günahlarım da büyüdü Büyüklerin fırtınaları da büyük Ah çocuk kalabilseydim Babam tutmuş annem tutmuş ablam tutmuş elimi Büyüdüm köyüme baharına hasret kaldım Unutmam çocukluğum seni Hep çocuk kala bilseydim Hatırladım çocukluğumu hep Hep çocukluğuma koştum büyüdükçe Çocukluğum beyaz sabahtır Zaman ahir zaman sanma altındır zaman Çocuk kal çocuk Büyüklerin günahları da büyük Gurbetleri de uzak şimdi O gurbetlere gidip de dönmemek var Demedi deme ey çocuk Büyü büyümesine de köyüne bayramlarına hasret kalacaksın belki Koşacaksın çocukluğuna Baban tutmuş annen tutmuş ablan tutmuş elini Hep çocuk kala bilseydim Çocukluğum beyaz süttü Nerede o bahar... Çocuklukta bin güzellik var Çocuklukta daha güzel güneş Daha güzel gece... ve yıldızlar Uçurtmalar oyunlar çiçekli tepeler Baharlar ve bayramlar Unutamam çocukluğum seni Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Baharlar güzel bayramlar güzel Çocuklukta cennetin ta kendisi var... Büyüdüm Bayramlar da baharlar da yitirdi bal tadını Büyüklerin savaşları da büyük Bu yolda Zeliha var zindan var Hep çocuk kala bilseydim Unutmam çocukluğum seni Hatırladım hep o gülü o çocukluğu Meyveye duran dallarım vardı... Özlendi o mevsim yeşil... çocukluğum bahardı Uçurtmalar uçmak için kanat çırpardı Büyüdüm köyümde bir anne mezarı var şimdi Sonra baba sonra hala mezarı eklenecek Hep çocuk kala bilseydim Ah çocukluğum..nerede Çocukluğum ömrümün baharı oldun Bir yanımda annem bir yanımda babam Yürüdüğüm yol çiçekliydi... Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Hep çocuk kala bilseydim Çocukluğum beyaz güneşti Çocukluk Özlenir Özür diliyorum çocukluğumdan O saflıktan eser kalmadı Demedi deme Büyümek günah... Büyümek suç Bir şeytan tokatlar bir hayat Yağmurlar ıslatır şemsiye tutuşturan olmaz eline Ya sahip olmak kolay mı eline diline beline Çocuk kal çocuk Kaderinde var belki dağ gibi günahlar yüklenmek Büyümek kirlenmek Aslında bu hayat kirli fikirli Ve zaman ahir zaman Ağaç bile rahat değil hele yandı insan Hep çocuk kala bilseydim Çocukluğum beyaz süttün Gel de özleme o çocukluğu... Büyümüşüm kirlenmişim Büyümüşüm zehirlenmişim Büyümüşüm tabutlar taşımış omuzlarım Ne değnek at ne tel çember kaldı Gurbetler meskenim oldu Büyümek zehirlenmek oldu Hayat nursuz ve cimri oldu Şehrin dereleri gibi olmak da varmış bu şehirde Gönül de eskirmiş elbiseler gibi... Yaşlı ağaçların dalları gibi kururmuş kollar Yaşlılığıma tanık bastonla yürüdüğüm yollar Demedi deme ey çocuk Hayat nursuz ve cimri Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Hep çocuk kala bilseydim Annem ve babam yanı başımda Ah çocukluğum..nerede... Kaderde varmış kara kıştan zalim bir ihtiyarlık Ah çocukluğum..nerede Büyümek bu muydu kör hayat Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Çocuktum temiz bir nehir Büyüdüm içtiğim zehir Ah o çocukluğum..nerede...şimdi neredeyim Dertli bakışlarım Ve ürkek Büyük ağacın rüzgarı delidir... Hayat aslında bir mezar yoludur Büyümek bu muydu kirlenmesi mi ellerimin Demedi deme ey çocuk Büyümek dertli olmaktır Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Ah çocukluğum..nerede Ah o bahar mevsimiydi Kışa kaldım Hep çocuk kala bilseydim Büyümek ölmekten beter oldu Gurbetler girdi hayatıma Belirli yaştan sonra ölüme zaten yolculuk Altınmış zümrütmüş o Köyümün sokaklarında Kumlarda oynarken kaybettim Ah çocukluğum..nerede şimdi Sütün beyazlığını da kaybettim Demedi deme ey çocuk Belki bu vatana hasret kalacaksın yıllar yılı Büyümek ölmekten beter oldu Hem gönlüm hem bedenim için Ömrün en altın bölgesi kopmuş ve gitmiş bedenimden Belirli yaştan sonra daha iyi anlaşılıyor Seher rüzğarlarıymış o esen saçlarımı okşayarak Kıymetini bilmediğim baharmış el uzatmış gönlüme O çocukluğum..nerede bu gün neredeyim Büyüdüm gurbetlere de düştüm anne uzakta yar uzakta Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Demedi deme Ey çocuk diyeceksin sen de büyüdükçe belki "Hep çocuk kala bilseydim" Çocukluğum bahardı yitirdim Büyümek nursuzluğa büyümek Değil güneşe yürümek Şu ahir zamanda Büyümek o baharı yitirmekmiş Mavilik aldı göklerden Susuzluğunu seccadede giderdi Ah o çocukluğum..nerede şimdi neredeyim Büyüdüm gurbetlere düştüm Büyümek ölmekten beter Ah çocukluğum..neredesin Büyümek kirlenmesi gözlerin bile Yine hatırladım çocukluğumu Seccadede sulamışım alnımı Gençliğim kirletme gözlerimin rengini Soldurma gönlümün mavi cengini Büyümek deli fikirlenmekmiş Demedi deme ey çocuk Seccade olmazsa Alnının ateşine denizler yetmez Büyüdüm kara sevdalara düştüm Ah o çocukluğum..nerede şimdi neredeyim Büyümek büyümesi köpek hayatın Hatırlarım çocukluğumu Çocukluğumu arıyorum Mutlu oluyorum hatırlayıp Ah gül çocukluğum..neredesin Büyümek zehirlenmekmiş Demedi deme ey çocuk Bir de kara sevda diye bir şey var ki Ateşin çöl eder dünyayı Feryadedersin adın tarihe geçer Büyüdüm baba oldum Büyüdüm işim dağ taşımak zayıf omuzlarda Babalık yük çocukluğum kaybolmuş altın bilezik Karşılıksız yani hediye Ah o çocukluğum..nerede şimdi neredeyim O bahardı O yardı bana Demedi deme ey çocuk Büyüdükçe omuzların zayıflar Çocukluğum beyazdı cennetti Ah çocukluğum ah...neredesin Gül gül çağırıyorum Oyunları...uçurtmaları Zalimleşir şaşırır hayat büyüdükçe Çocuk kal çocuk Gölde yüzen ördekler bile girsin rüyana Büyümeseydim Dünyanın ipi sapı yok Zaman ahir zaman Ah çocuk.. Büyüme hiç Utanan yüzün utanmaz olur... Ağlayamazsın da haline Çocuk kal çocuk Çiçekler ellerine koşar Büyümek kirlenmek Büyümek zehirlenmek oldu Çocuk kal çocuk Büyüklerin dertleri de büyük Bir anne kucağında Gülüşler şirin Sevgi kirsiz Yürek kinsiz... Büyümek kirlenmek Büyükler uçurtma da uçurmaz Hep çocuk kala bilseydim Büyüdüm dede oldum Dedeliğim nerde çocukluğum nerde Dertle tanıştım.gurbetle tanıştım Günahlarım belimi büküyor Büyümek büyümesi köpek hayatın Çocukluğum beyaz süttü Ah gül çocukluğum..neredesin Tel arabam büyük yükler taşırdı Hatırladıkça mutlu oluyorum seni çocukluğum Çocukluğum kahramanlığım Büyümek delirmekmiş Zaman ahir zaman Zalimdir hayat Çocukluk altın Bir yaşa gelirsin Gözün doymaz Cebin dolsa altın Hiç büyümek isteme Çocuk kal çocuk Güneş batmak istemez yüzünü görse ey çiçek Evet büyümek yaralanmak büyük yaralarla Hatırlatın sık sık çocukluğumu kuşlar Çocukluğum beyaz dünyaydı Büyümeseydim Büyüsem diyordum çocukken Daraldıkça daralan yollara girdim.. Karardıkça kararan çöllerde oldum... Çöllere düşürür bu hayat nursuz Ve zaman ahir zaman çivisi çıkmış dünyanın Çocuk kal çocuk Kuzular oynaşır ellerinin rüyasında Büyümek rüya değil kabus Demedi deme ey çocuk Tabutlar taşırsın tabuta girmek daha hafif ceza Hatırlatın çocukluğumu gölgesinde oturduğum ağaçlar O güzelliği Kaderde gurbetle tanışmak da varmış Ah gül çocukluğum..neredesin Büyümek büyümesi çöl hayatın Hayat cimri aslında Hayat biraz da tuzak Hep çocuk kala bilseydim Beyaz olmak için Elimde uçurtma Elimde tel çemberim Gönlümde süt beyazlığı Ah o çocukluğum..nerede neredeyim bak şimdi Hayat hayat değil aslında Kaderde varmış kara sevda da geldi başıma Hep çocuk kala bilseydim Büyümeseydim Ellerim kirlendi büyüdükçe Ah gül çocukluğum..neredesin O süt akan nehir kirlendi... Büyümeseydim Gözümde iki damla yaş beliriyor acele Diyorum hep büyümek bu muydu hırsız hayat Büyüdüm sıra sıra şimdi mezarlar var karşımda Ah gül çocukluğum..neredesin..." O beyazlık aranılıyor büyüyünce Bir elimi tutmuş annem diğerini babam Kaderde varmış sıra sıra mezarlar görmek de Büyümek bu Büyümek yaralanmak Büyümek büyük dertlerle boğuşmak en çok da Hatırla o gül çocukluğu Büyümese miydim Çocukluğum bahardı Hep çocuk kala bilseydim Diyorum bu gün Çocuk kal çocuk Kaderde varmış kara kışlar bir öfkeli ve kör ihtiyarlık Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu cani hayat Demedi deme ey çocuk Hayat çabuk yorar insanı Bir zamanlar ben de beşikte bir bebektim Hayır hayır gül bahçesinde kelebektim Çocuk kirsiz nehir Hep çocuk kala bilseydim Çocuk kal çocuk Büyüklerin yalanları da büyük Büyüklerin oyunları da büyük Hep çocuk kala bilseydim Diyorum bu gün Unutulur paylaşmak Hırsın zehirler seni Kaderde varmış veremden deli dertler Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu dinsiz hayat Çocukluğum beyaz bahardı Ah çocukluk...diyorum şimdi Unutulur oyunlar oyuncaklar Kapanır açık kucaklar Neşe uçar gider Hep çocuk kala bilseydim Ay düştü hayatımdan inledi gece Yıldız yıldız düştü gecenin yaprakları Çocukluğum kaybettiğim güleç güneş... Kaybettiğim neşe büyürsün elinde kavga ve ateş... Kaderde varmış güneş verip ateş almak Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu hayat Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Demedi deme ey çocuk Yüzündeki gülücük çok ürkek kuştur Hatırladım çocukluğumu Bir yaşa gelirsin Etrafın boşalmış Boş bir dünyadasın artık Yoktur gelişine sevinen Yoktur gülüşüne öpücük Koşuşuna alkış Nerede o bahar...dersin Hep çocuk kala bilseydim Bir yanımda annem bir yanımda babam Çocukluk iki yanı çiçekli yolsun... Kaderimde yokuşlu yollar da varmış Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu yalan hayat Büyüdüm karanlık gecelere kaldım Çocukluğum beyaz mevsimdi Nerede o bahar...dersin Çocukluk bir baharmış Kışa kaldım...dersin Çocuk kal çocuk Çocuk ağlayarak büyür Kaderde varmış ağlayarak yaşamak Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Çocukluğum beyaz süttü Bir yaşa gelirsin Elinde baston Koş koşabilirsen Düşe kalka yürüdüğün yol bile Özlenir Kaderde çöllere savrulmak da varmış Dedim hep büyümek bu muydu yalancı hayat Hatırlatın çocukluğumu kuşlar seslenin Nerede o bahar... Gülüşlerim şirin Sevgim kirsiz Yüreğim kinsizdi... Şimdi ellerim nasırlı Bir yaşlı ağacın gövdesi gibi kalbim gamlı... Çocuk kal çocuk Kaderde hayat yolunu ışıksız yürümek de varmış Çocukluğum beyaz süttü Büyümeseydim Çocukluk mavilik Özlenir Bir yaşa gelirsin Nefret sevgiyi yener Sevgimi bitirdim Kara çalı gibi oldum ben Sevinsin şeytan Çocuk kal çocuk Kaderde şeytanın maskarası olmak da varmış Büyümek bu muydu eylülsün hayat Demedi deme ey çocuk Şeytan yoluna oturmuş bekliyor seni de Hatırlatın çocukluğumu köyümün tozlu yolları Ah gül çocukluğum ah...neredesin Özlüyorum Gençlikte -yaşlılıkta Özledim çocukluğumu Çocuk kal çocuk Uykular kuşlar gibi konar gözlerine Büyümek kirlenmek Hep çocuk kala bilseydim Diyorsun büyümek bu Pişmanım büyüdüğüme Baharım neredesin Kaderde insafsız kışlar da varmış Çiçekliydi ellerim Yeşil renkli fırçam nerede... Bulut saçlım neredesin... Çocuk kal çocuk Kirli oyunlar peşinde uykularda da gitmez Evet büyümek zehirlenmekmiş Hep çocuk kala bilseydim Çocukluğum gül Ah çocukluğum..neredesin Hep çocuk kala bilseydim Az süttü Çocukluk bitti Dünyada görüp göreceğim mutluluk bitti Çocukluğum bir baharmış Bahar geçti... Kış geldi... Çocuk kal çocuk Kaderde varmış türlü belalar...gelir bulur Ah o çocukluk bahardı geçti Çocuk kal çocuk Göklerde ay yıldız seni bekler Büyümek kirlenmek Büyüdüm ayrılıklar yaşadım yardan anadan vatandan Ah çekilir geçince o mevsim Kaderde varmış ayrılık anadan babadan Özlenir o mevsim yeşildir rengi bahardır çocukluk Çiçektir hayat eylüllerdeyim Çocuk kal çocuk Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Demedi deme ey çocuk Ayrılık ölümden beter Çocukluktan bahsetseniz bana Özlemim delirir...aklıma gelince çocukluğum Fidan bulutu kovala gitsin Bu bahçede fidan kal Hep çocuk kala bilseydim Hırlı hırsız taşlıyor meyveli ağaçları... Hırlıya hırsıza meyve uzatıyor koca dallar Hırlı hırsız dolu yollar Büyüme fidan kal fidan bu bahçede ağaçlar kesiliyor Nerede o bahar...diyeceksin belki sen de Bahçe sahibi hep hüzün yükler... Bak gamlı büyükler Çöllere düşürür hayat Annen üzülmesin diye çocuk kal Anne dizlerinde gül çocukluk Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu ey cani hayat Hep çocuk kala bilseydim Zaman ahir zaman Çocuklukta en bakir sevinç... En kirsiz sevgi, en berrak dere Çocuk kal çocuk Başında boza pişirir hayat Hep çocuk kala bilseydim Diyeceksin belki bir gün Çocukluğum beyaz süttü Büyümeseydim Çocukluğum öldü çocukluğum O saflıktan eser kalmadı bende Çocuk kal çocuk Sabrını taşırır hayat Büyüklerin günahları da büyük Hatırlat çocukluğunu çocuk oyunları Nerede o bahar... Çocukluk ömürdeki güneş Çocukluk ömrün en yeşil yanı Çocuklukta saflık temizlik Çocuk kal çocuk Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu sagır hayat Demedi deme ey çocuk Fidanlar sulanır Meyveli ağaçlar taşlanır Büyüdüm melekler imrenmiyor şimdi bana Çocukluğum beyaz süttü Meleklerin imrendiği insan çocuk Güneştir yer yüzü için çocuklar Çocukta neşe paşadır... Çocukta sevgi paşadır Sen de çocukluğumu verin geri...diyeceksin bir gün belki Çocuk kal çocuk Şaşırdıkça şaşırır hayat Demedi deme ey çocuk Sadece çocuklara melek denilir Uçtu gitti özümdeki güzellikler Kirli bu dünyanın her yeri Büyümek rüya değil kabus Biraz da büyük denizlerde boğulmak Bir zamanlar çocuktum Bahçedeki fidan gibi yeşil Şimdi ellerim nasırlı Bir günahkar ağacın gövdesi gibi veremli ellerim Kalbim gamlı... Bir yaşa gelirsin Günahlar da üzer insanı Çocuk kal çocuk Acılar dikenler dolu hayat yolu Büyümek rüya değil kabus Nerede o bahar...diyeceksin Köyde geçti çocukluğum Bir yeşil dal bulsa uçuyor o kuş bana Bir mavi gök bulsa uçurtma oluyor... Çocuk kal çocuk Büyümek rüya değil kabus Çocukluğum beyaz süttü Büyümeseydim Çocukluğumu unutmam Yıkandığım dereleri güreş tuttuğum meraları Çocukluğum mavi denizdir... Yıkanmak için girdiğim Arıyorum çocukluğumu Çocuk kal çocuk Derelerin masum akışı olsun gözlerinde Büyüklerin günahları da büyük Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu hoyrat hayat Demedi deme ey çocuk Nerede o bahar...diyeceksin belki sen de Büyüdüm büyüdü bende ona mavi bir hasret Özledim çocukluğumu o maviliği Temiz denizimi Çocuk kal çocuk Gönül körlüğü ölümden beter Büyümek rüya değil kabus Demedi deme ey çocuk Ona hasretin okyanuslara sığmasın Güle hasreti ateş olsa taşı Büyüdüm ateşlerde yaktım kirimi Yitirdim süt beyaz fikrimi Hatırlat çocukluğunu köyün deresi Çocukluğum beyaz süttü Nerede o bahar... Çocukluğum köy renginde Özlememek mümkün değil gül çocukluğu Dereleri var meraları var Çocukluk gül mevsimi ömrün Dünyada gurbetler de var Büyüdüm gurbetlere düştü yolum Sılayı ağlatmak için mi büyüdüm Sevgiliyi ağlatmak için mi Çocuk kal çocuk Cenazeler taşımak ölümden beter Büyümek rüya değil kabus Hep çocuk kala bilseydim Çocuk kal Temiz bir dere kal. Dövündüm çok ona vefasızlığıma o bahar güzeldi Çocukluk bahar Özlenir... Çocuk kal çocuk Oğlun evlenir gider kızın evlenir gider Bir de ölür mü eşin Batar mı güneşin Evde kaybolur bütün sesler Issız odalar mezardan beter Büyüdükçe hayatın yükü de büyüyor Özledim güzel mevsim çocukluk seni Bir çocuk ölse denize vurur acısı Deniz kadardır acısı Yaşlandı öldü derler bir büyük ölse Çocukluk temiz süttür Özlenir Çocuk kal çocuk Uç uç böceği konsun yakana Büyümek rüya değil kabus Kardeşlerim de yalnız bıraktılar Demedi deme ey çocuk Ben ağladım belki sen de ağlarsın büyüdüğüne Büyüdüm cenazeler düşmüyor omuzumdan Çocukluğum beyaz süttü Bakma veremli ellerime Bir zamanlar ben de görgülü bir beşikte bir gümüş bebektim Hayır hayır gül bahçesinde uçan kelebektim Çağırdım dönmedi çocukluğum Çocuk kal çocuk Karıncalar anlatsın sana masalını Büyüklerin acıları da büyük Hatırlattı çocukluğumu köyümün papatyalı tepesi Hep çocuk kala bilseydim Allahım Ah çocukluğum..neredesin dedim hep Dedim hep büyümek bu muydu çöl hayat Hayat güler mi bize de diyorum her yeni günle Çocukluk kelebektir Unutmayacağım çocukluğumu Mutluluk veriyor hatırlamak bile Hep çocuk kala bilseydim Allahım Çocukluğum beyazdı cennetti Büyümeseydim Çocukluk iki yanı çiçekli yol Bir yanında annen bir yanında baban Değnek atın şahlanmak ister Büyümek rüya değil kabus Demedi deme ey çocuk Deynek atlarım vardı unutturdu büyümek Büyüdüm yakan ateşim de büyüdü Ah çocukluğum..nerede Büyüklerin günahları da büyük Büyüklere masal da anlatılmaz Yeni yaralar almakmış büyümek Soracağım ey hayat kor soruları sana hep Keşke hep çocuk kala bilseydim Allahım Neden çıkardın cennetimden Çocuk olayım Allahım Günahsız masum Elimden tutmuş annem Ve uçurtmalar göklerde olsun Yine tarlalar yine köy Yine derelerde yıkanan çocuklar Ve onları gizleyen yeşil söğüt dalları Demedi deme ey çocuk Dünya cennet değil Büyüdüm yaş yetmiş Bastonum da ağlıyor Tanıdık yollar ağlıyor halime Kuşları unuttum Uçurtmaları da Hamdi Oruç