Ah Çocukluğum..nerede

Ah Çocukluğum..nerede Çocukluğum bahardı yitirdim Ah çocukluğum..nerede Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Büyümek o baharı yitirmek Mavilik aldı göklerden Susuzluğunu seccadede giderdi Ah çocukluğum..nerede Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Yine hatırladım çocukluğumu Seccadede sulamışım alnımı Gençliğim kirletme gözlerimin rengini Soldurma gönlümün mavi cengini Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Yine çocukluğumu arıyorum Mutlu oluyorum yine Ah çocukluğum..nerede Büyüdüm baba oldum Babalığım nerde çocukluğum nerde Ah çocukluğum..neredesin Diyorum O bahardı O yardı bana Büyüdüm dede oldum Dedeliğim nerde çocukluğum nerde Dertle tanıştım.gurbetle tanıştım Günahlarım belimi büküyor Büyümek bu muydu hayat Çocukluğum beyaz süttü Ah çocukluğum..neredesin Tel arabam büyük yükler taşırdı Hatırladıkça mutlu oluyorum seni çocukluğum Çocukluğum kahramanlığım Hatırladım çocukluğumu O güzelliği Kaderde gurbetle tanışmak da varmış Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Beyaz olmak için Elimde uçurtma Elimde tel çemberim Gönlümde süt beyazlığı Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Kaderde varmış kara sevda da geldi başıma Büyümese miydim Ellerim kirlendi büyüdükçe Ah çocukluğum..neredesin O süt akan nehir kirlendi... Büyümese miydim Diyorum Gözümde iki damla yaş beliriyor acele Ah çocukluğum..neredesin Dedim ben hep büyümek bu muydu hayat Ah çocukluğum..neredesin..." Diyorum diyeceğim O beyazlık aranılıyor büyüyünce Bir elimi tutmuş annem diğerini babam Kaderde varmış sıra sıra mezarlar görmek de Büyümek bu Çocukluğum beyaz süttü Gel de özleme çocukluğunu... Büyümüşüm kirlenmişim Şehrin dereleri gibi olmak da varmış bu şehirde Gönül de eskirmiş elbiseler gibi... Yaşlı ağaçların dalları gibi kururmuş kollar Yaşlılığıma tanık bastonla yürüdüğüm yollar Hep çocuk kala bilseydim Annem ve babam yanı başımda Ah çocukluğum..neredesin..." gel de deme şimdi Kaderde varmış kara kıştan zalim bir ihtiyarlık Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Çocukluğum beyaz sabahtı Çocuk kal çocuk Çocuktum temiz bir nehir Büyüdüm içtiğim zehir Ah çocukluğum..nerede... Dertli bakışlarım Ve ürkek Büyük ağacın rüzgarı delidir... Hayat aslında bir mezar yoludur Hep çocuk kala bilseydim Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocukluğum beyaz güneşti Çocukluk Özlenir Özür diliyorum çocukluğumdan O saflıktan eser kalmadı Hep çocuk kala bilseydim Büyümek günah... Çocuk kal çocuk Kaderde varmış dağ gibi günahlar yüklenmek Hatırla çocukluğunu Büyümese miydim Çocukluk bahar Hep çocuk kala bilseydim Dedim Çocuk kal çocuk Kaderde varmış kara kıştan öfkeli ihtiyarlık Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Bir zamanlar ben de beşikte bir bebektim Hayır hayır gül bahçesinde kelebektim Çocuk kirsiz nehir Hep çocuk kala bilseydim Çocuk kal çocuk Unutulur paylaşmak Hırsın zehirler seni Kaderde varmış veremden deli dertler Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocukluğum beyaz bahardı Ah çocukluk...diyorum şimdi Unutulur oyunlar oyuncaklar Kapanır açık kucaklar Neşe uçar gider Hep çocuk kala bilseydim Ay düştü hayatımdan inledi gece Yıldız yıldız düştü gecenin yaprakları Çocukluğum kaybettiğim güleç güneş... Kaybettiğim neşe büyürsün elinde kavga ve ateş... Kaderde varmış güneş verip ateş almak Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Bir yaşa gelirsin Etrafın boşalmış Boş bir dünyadasın artık Yoktur gelişine sevinen Yoktur gülüşüne öpücük Koşuşuna alkış Nerede o bahar...dersin Hep çocuk kala bilseydim Bir yanımda annem bir yanımda babam Çocukluk iki yanı çiçekli yolsun... Kaderimde yokuşlu yollar da varmış Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocuk kal çocuk Bir anne kucağında Gülüşler şirin Sevgi kirsiz Yürek kinsiz... Çocukluğum beyaz mevsimdi Nerede o bahar...dersin Çocukluk bir baharmış Kışa kaldım...dersin Çocuk kal çocuk Çocuk ağlayarak büyür Kaderde varmış ağlayarak yaşamak Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Büyümese miydim Dünyanın ipi sapı yok Zaman ahir zaman Ah çocuk.. Büyüme hiç Utanan yüzün utanmaz olur... Ağlayamazsın da haline Çocuk kal çocuk Çiçekler ellerine koşar Çocukluğum beyaz süttü Bir yaşa gelirsin Elinde baston Koş koşabilirsen Düşe kalka yürüdüğün yol bile Özlenir Kaderde çöllere savrulmak da varmış Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Nerede o bahar...dedim Gülüşlerim şirin Sevgim kirsiz Yüreğim kinsizdi... Şimdi ellerim nasırlı Bir yaşlı ağacın gövdesi gibi kalbim gamlı... Çocuk kal çocuk Kaderde hayat yolunu ışıksız yürümek de varmış Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocukluğum beyaz süttü Büyümese miydim Çocukluk mavilik Özlenir Bir yaşa gelirsin Nefret sevgiyi yener Sevgimi bitirdim Kara çalı gibi oldum ben Sevinsin şeytan Çocuk kal çocuk Kaderde şeytanın maskarası olmak da varmış Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Hatırladım çocukluğumu Ah çocukluğum ah...neredesin Özlüyorum Dedim Gençlikte -yaşlılıkta Çocuk kal çocuk Uykular kuşlar gibi konar gözlerine Pişmanım büyüdüğüme Baharım nerede Kaderde insafsız kışlar da varmış Çiçekliydi ellerim Yeşil renkli fırçam nerede... Bulut saçlım nerede... Çocuk kal çocuk Oyunlar peşinde uykularda da gitmez Çocukluğum beyAh çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Az süttü Çocukluk bitti Dünyada görüp göreceğim mutluluk bitti Çocukluğum bir baharmış Bahar geçti... Kış geldi... Çocuk kal çocuk Kaderde varmış türlü belalar...gelir bulur Ah çocukluk bahardı geçti dedim Çocuk kal çocuk Göklerinde ay yıldızı bekler Ah çekilir geçince o mevsim Kaderde varmış ayrılık anadan babadan Özlenir o mevsim yeşildir rengi bahardır çocukluk Çiçektir hayat eylüllerdeyim Çocuk kal çocuk Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Zaman ahir zaman Zalimdir hayat Çocukluk altın Bir yaşa gelirsin Gözün doymaz Cebin dolsa altın Hiç büyümek isteme Çocuk kal çocuk Güneş batmak istemez yüzünü görse ey çiçek Hatırla çocukluğunu Çocukluğum beyaz dünyaydı Büyümese miydim Büyüsem diyordum çocukken Daraldıkça daralan yollardayım... Karardıkça kararan çöllerdeyim... Çöllere düşürür hayat Çocuk kal çocuk Kuzular oynaşır ellerinin rüyasında Çocukluktan bahsetmeyin bana Özlemim delirir...aklıma gelince çocukluğum Fidan bulutu kovala gitsin Bu bahçede fidan kal Hırlı hırsız taşlıyor meyveli ağaçları... Hırlıya hırsıza meyve uzatıyor koca dallar Hırlı hırsız dolu yollar Büyüme fidan kal fidan Çocukluğum beyazdı cennetti Ah çocukluğum ah...neredesin Diye çağırıyorum Oyunları...uçurtmaları Gelmiyor çocukluk Zalimleşir şaşırır hayat Çocuk kal çocuk Gölde yüzen ördek girsin rüyana Nerede o bahar...diyeceksin Bahçe sahibi hep hüzün yükler... Bak gamlı büyükler Çöllere düşürür hayat Annen üzülmesin diye çocuk kal Anne dizlerinde gül çocukluk Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Zaman ahir zaman Çocuklukta en bakir sevinç... En kirsiz sevgi, en berrak dere Çocuk kal çocuk Başında boza pişirir hayat Çocukluğum beyaz süttü Büyümese miydim Çocukluğum öldü çocukluğum O saflıktan eser kalmadı bende Çocuk kal çocuk Sabrını taşırır hayat Hatırla çocukluğunu Nerede o bahar...diyeceksin Çocukluk ömürdeki güneş Çocukluk ömrün en yeşil yanı Çocuklukta saflık temizlik Çocuk kal çocuk Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocukluğum beyaz süttü Meleklerin imrendiği insan çocuk Güneştir yer yüzü için çocuklar Çocukta neşe paşadır... Çocukta sevgi paşadır Sen de çocukluğumu verin geri...diyeceksin bir gün Çocuk kal çocuk Şaşırdıkça şaşırır hayat Uçtu gitti özümdeki güzellikler Kirli bu dünyanın her yeri Çocukluğum beyaz süttü Nerede o bahar...diyeceksin Çocuklukta bin güzellik Çocuklukta daha güzel güneş Daha güzel gece... Çocuklukta cennetin ta kendisi... Bir zamanlar çocuktum Bahçedeki fidan gibi yeşil Şimdi ellerim nasırlı Bir günahkar ağacın gövdesi gibi veremli ellerim Kalbim gamlı... Bir yaşa gelirsin Günahlar da üzer insanı Çocuk kal çocuk Acılar dikenler dolu hayat yolu Nerede o bahar...diyeceksin Köyde geçti çocukluğum Bir yeşil dal bulsa uçuyor o kuş bana Bir mavi gök bulsa uçurtma oluyor... Çocuk kal çocuk Çocukluğum beyaz süttü Büyümese miydim Çocukluğumu unutmam Yıkandığım dereleri güreş tuttuğum meraları Çocukluğum mavi denizdir... Yıkanmak için girdiğim Arıyorum çocukluğumu Çocuk kal çocuk Derelerin masum akışı olsun gözlerinde Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Nerede o bahar...diyeceksin Büyüdüm büyüdü bende ona mavi bir hasret Özledim çocukluğumu o maviliği Temiz denizimi Çocuk kal çocuk Gönül körlüğü ölümden beter Hatırla çocukluğunu Çocukluğum beyaz süttü Nerede o bahar...diyeceksin Çocukluğum köy renginde Özlememek mümkün değil çocukluğu Dereleri var meraları var Çocukluk gül mevsimi ömrün Dünyada gurbetler de var Büyüdüm gurbetlere düştü yolum Sılayı ağlatmak için mi büyüdüm Sevgiliyi ağlatmak için mi Çocuk kal çocuk Cenazeler taşımak ölümden beter Çocuk kal Temiz bir dere kal. Dövündüm çok ona vefasızlığıma o bahar güzeldi Çocukluk bahar Özlenir... Çocuk kal çocuk Oğlun evlenir gider kızın evlenir gider Bir de ölür mü eşin Batar mı güneşin Evde kaybolur bütün sesler Issız odalar mezardan beter Büyümese miydim Büyüdükçe hayatın yükü de büyüyor Özledim güzel mevsim çocukluk Bir çocuk ölse denize vurur acısı Hatırla çocukluğunu Meyveye duran dallarım vardı... Özlendi o mevsim yeşil... çocukluk bahar Uçurtmalar uçmak için kanat çırpar Çocukluk temiz süttür Özlenir Çocuk kal çocuk Uç uç böceği konsun yakana Çocukluğum beyaz süttü Bakma veremli ellerime Bir zamanlar ben de görgülü bir beşikte bir gümüş bebektim Hayır hayır gül bahçesinde uçan kelebektim Çağırdım dönmedi çocukluğum Çocuk kal çocuk Karıncalar anlatsın sana masalını Hatırla çocukluğunu Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat Çocukluk kelebektir Unutmayacağım çocukluğumu Mutluluk veriyor hatırlamak bile Çocukluğum beyazdı cennetti Büyümese miydim Çocukluk iki yanı çiçekli yol Bir yanında annen bir yanında baban Değnek atın şahlanmak ister Ah çocukluğum..neredesin Dedim hep büyümek bu muydu hayat