Alıştım Yokluğuna

Senden sonra hiç kolay olmadı yaşamak bana nefes almaktan tut hayata tutunmaya kadar çok sokaklarda bitmeyen gecelerimi sabaha çevirdim gün batımında çok yalvardım Rabbime unutamadım doğru ama yokluğuna alıştım şimdi gelsen tutsan ellerimden hadi son bir defa desen inan kalkacak takatim kalmadı en iyisi sen hiç gelme yokluğuna bu kadar alışmışken tekrar kanatma yaralarımı.