Amedya

ranzalarda Anzele serinliği Arbedaş Kapısı yüreğin dolar Nasuh Camisinde Ömeroğlu Nasıriye Kalenin Halidoğlu bize Amedyalı derler hey cano mazluma safdil namerde sarraf şimdi ne Küpeli ne Dıngılava Diyarbekir bir ceset aramızda akar akar Hamravat çehremizin kederinde taşar yüzlerin emekçi coğrafyasından masum, maralsı Kürdistan gülleri ürkek avlu mırnavları ceylansı hafız kızlar kadim Zinciriye kokar çocukluğum Benusen burcunda sesin girer düşlerimin rüyasına hatıralar deşer hatır yarasını Hançepek türküsü yakar babasının ciğeri filintalar öksüz içerin Zembilfroş dumanı sürgüler çekilir durur hücremde tütsüler doğurur yetim Bircuşah kaynatsın ahımızı dadaş Haburman sağsın zor hüznümüzü aygın Malabadi kurşunlanmış can Kurşunlu Dört Ayaklı minarem dört ayağından vurulmuş öyle bir zelzele ki çetin gidişin Mesudiye sütunları oy gayrı yerinde durmaz Parlı Safa Minaresi gibi dimdik ömür kavgasını verir hep kalanlar dam loğu, et taşı bulgur değirmeni bir destandır burada yaşamak saati Fiskaya Şelalesi hazan olup yananda gör nasıl yeniden yağarım dişimle tırnağımla loy loy bir daha bulunmaz böylesi gazel ölen bizi, bizim gibisi Bilal Yavuz