Anne Ölümüne güneşler ağlasın

Annelerin Ölümüne güneşler ağlasın Annem öldü ben de öldüm Güneş bile anne mezarını görse kararır... Anne ölümüne güneşler ağlasın Denizler yitirsin maviliğini Çöller kumlarını savursun ağlasın... Annem öldü ben de öldüm Annelere ölüm olmasın Anne ölümüne güneşler ağlasın Annelerin ölümüne güneşler ağlasın İnci mercan değil ben bir anne kaybettim Anne ölümüne güneşler ağlasın Ölümü severdim anneleri öldürmeseydi... Toprağı severdim üstünde kırık karanfiller görmeseydim... Ölüm avcı biz av Ölümlüleriz , Ölüm hancı biz yolcu Yolumuzun üstünde ölüm durağı... Ölüm insafsız anneleri de öldürüyor Anneden ayrılığın acısı kor ateş Anne ölümüne güneşler ağlasın Bir ölüm biliyorum acısı denizler kadar O anne ölümü Anne ölümüne güneşler ağlasın Öldüğü günden beri Köyümdeki güzelliklere ağaçlara dallara kırgınım Bu mezarın elleri bayramlarıma uzansın Bu mezarın elleri rüyalarımda çeksin beni köyüme Mezardayım o öldüğü günden beri Anne ölümüne güneşler ağlasın O mezarda bense sönmüş ışık Anne ölümüne güneşler ağlasın Bu anne mezarı bir gül Güzel güzel açsın güller Güllerde göz yaşım Bu mezarda ağlasın güneş... Bu anne mezarında bir tatlı dil Yirmi dört saat yasin okuyun diller Bayramdan bayrama yasin okuyan dillere kırgınım Annemin ölümüne güneşler ağlasın Bu anne mezarı gül gül konuşur bana Siz ölüm nedir bilmezsiniz annesi ölmeyenler Bu anne mezarı gül dill Güneşin battığı yer bu mezar Anne ölümüne güneşler ağlasın Onu benden aldı hileli yollar Onu mezara götüren yollara kırgınım Yanı başımda bulduğum şefkat gitti Yanı başımda bulduğum güneş gitti Anne ölümüne güneşler ağlasın Bir gam akşamı oldu bana her akşam Seslendim seslendim kalkmadı annem Anne ölümüne güneşler ağlasın Ölümü severdim anneleri öldürmeseydi... Annem öldü dünya öldü... Anne ölümüne güneşler ağlasın