Anneler ve Ölüm

Anneler ve Ölüm Ölüm ölsün anneleri öldürüyor ölüm Öldü annem Açık kapısıydı sevincimin annem Açık kapısıydı sarayımın Annem... Anne için ağlamak ibadettir Elim oldu dilim oldu annem Açık kapısıydı sevincimin Açık kapısı cennetimin Şimdi ninnilerin ağlasın Neden öldün anne Anne için ağlamak ibadettir Lekesizdir alnın aklıma geldikçe ağlıyorum anne Yıkanırdı seccadenin derelerinde Şu dağlar ölseydi sen ölmeseydin anne Ninnilerin şu derelerle akan Anneler de mavi deniz gibi Ben denizimi kaybettim Gök yüzümü kaybettim En kusursuz güneşi annelerin yüzünde gördüm Ben güneşimi kaybettim Sütten beyazdır annelerin sözü Ağlamak için yaratılmış annelerin dizi... Ben beyaz ufukları kaybettim Dünya da dört dinsiz duvardır anne Taş gibi soğuktur içi-dışı Anne bu hapishaneme açık pencereydin Tek pencere sendin açık kapı tek sendin bu zindanda Hayatın dinsiz yokuşlarında kanattın bana Sensizlik zalim Öğütler ek anne bahçesine aklımın Aklım akıl değil Ona çok muhtaçken Öldü annem neden kader Sen benim çirkin gözlerimi seven tek insansın Eyüp sultandın her zaman gönlümü misafir gibi ağırlayan Neden öldün anne Öldün Öldüm Dirilmem sura üfürülse Sen değil güneş ölseydi kararmasaydı böyle dünya Ölüm yaptığına bak Bak fotoğraflarım çirkin Ölmeseydin anne Böyle çirkin olmayacaktı fotoğraflarım... Öğütler ek anne bahçesine kör aklım Aklım akıl değil bilirsin Aç avuçlarını mavi gökler gibi avuçların bana Sevgin zengin denizdir hüznümün yangınları dinsiz Ömrümün alçak gönüllü dağları beyaz saçların … Ben beyazlık olmayan bir dünya için yaratılmamışım anne Açık kapısıydın cennetimin sen Şu halime bak Kirli ellerim çeşmesini yitirdi Yokluğun cehennem Anla bir senin derdin gül anne Ölmeseydin anne Gurbetlere düştü yolum Ben gurbetler için yaratılmamışım ki anne İğne iplik aldım Söküklerime Söküklerim bitmiyor anne Ve bir kaç günde bitti aldığım iğne iplik Ben senin hasretin için yaratılmamışım anne Ayrılık okuyla öldüm anne Bu dünya gurbetinde bin ağladım bir güldüm anne Ve sana hasret de başladı Öldü neden annem ey kader Ben senin ölümün için yaratılmamışım ki anne Gözlerime göz yaşı verilmiş Yetmedi senin ölümüne hep ağladım Ben senin ölümün için yaratılmamışım anne Göz yaşım az gözlerimde Kan ağladım Anneler ölünce kan ağlamalı göz Dağ gibi inlemeli öz Ben sensizlik için yaratılmamışım anne Parçanım senin Ağaçsın dalım Sensizlik ölüm anne Çocukken de kaybetmeye dayanamazdım seni Kör karanlığa girdi acemi yolum Sensizliği hep kirli çöl bilmeliyim anne... Ben senin yokluğun için yaratılmamışım Sensizlik ölüm bana Çiçeklerde kokusunu aradığım sensin... Ölmeseydin anne Sensizlik bir ölümmüş Tozlu yollarda ayağının tozunu aradığım Sensizlik zor kerre zor cehennem kerre cehennem Dünya gitti geldi her gün ayrı cehennem Ben sensizlik için yaratılmamışım anne Toprakta kokunu aradım Sensizim şimdi Mezarına koşuyorum Derdim dağ Sensizlik neler neler öğretti anne... Sensiz saray saray değilmiş Ben senin yokluğun için yaratılmamışım anne Dağ olmuyor gönül sensiz Sevincim dağ değil... Bağ olmuyor gönül sensiz Bu dünyayı sevmek için... Çiçek açmak için Sana muhtacım Ey derdi gül olan Tek sensin derdi gül olan Sarıdır rengi sensizliğin Hangi zengin güneşte var sendeki nur Kim olabilir bana senin kadar güneşli Ben güneşsiz bir dünya için yaratılmamışım Ölüm yaptığına bak Hasretinle tanıştım ateşle tanıştım Bir mezarın gül bu koca dünyada Ey derdi bana gül olan Elleri dili gönlüme gül olan Dağın niyeti belli değil Denizin niyeti belli değil Senin derdin gül anne... Bir mevla bir de sen varsın benim için Bir tek mezarında çiçek oluyorum Ben yokluğunla yaşamak için yaratılmamışım anne Ölüm yaptığına bak Anne bana mezarın bile lazım bu çürük dünyada Bir sensin bu sarayın açık kapısı… Ey dertlerimin ilacı Senin ayaklarının altındadır cennetim Sen cennet ağacısın dünyamın Elleri öpülesi, yüzü güneş bilinesi Sırtımda taşırım senin kabe’ni... Secdeli alnını özledim Öpülesi elini özledim Unutmuştum seni ya anne Kabe bana darıldı... Ölünce anneleri ağlasın çocuklar Ağlamaları sensizliği anlatır bana Eylülde solan gül sensizliği anlatır bana... Ben sensizliği ateşi yaşamaktayım anne... Hamdi Oruç