Annem

Maraş'ın ufkunu kaplarken Akşam Şu kalbim neden çok ağlıyor Annem Dağların rengini sararken Akşam Sesini kulağım dinliyor Annem Benimle ağlıyor beyaz bulutlar Gözümden hayalin gitmiyor Annem Hasretin yüreğimi derinden yakar Seni düşünmekten bıkmam ben Annem Ruhumda acılar tarif edilmez Bu sonsuz yoldan geri dönülmez Bir annenin hakkı asla ödenmez Hayatı sensiz ben sevemem ANNEM Seni öylece bırakıp gidemedim Sen acı çekerken ben gülemedim Kimseye derdimi söyleyemedim Bana öyle çaresiz bakma Sen acı çekersen ben yanarım Annem Bahar geldi çiçekler açtı Güller mis kokusunu etrafa saçtı Kalk gidelim köylere dağlara Baharın has kokusu var oralarda Demiş idim ya sana canım Annem Kalkıp gidemem seninle oğul Bu benim sonbaharım der gibi baktın O çaresiz bakışın kaldı aklımda Sensiz her şey boş ve anlamsız Bunu/da böylece anladım Annem Ruhun şâd mekanın cennet olsun Annem.